Δευτέρα, 23 Μαΐου 2016

Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ


Γράφει ο Θεόδωρος Λάσκαρης

Ο τίτλος αυτού του άρθρου θα μπορούσε να είναι διαφορετικός, για παράδειγμα: «Γιατί η δημοκρατία δεν φοβάται τον γραπτό λόγο;» Μπαίνω αμέσως στο θέμα: στοχαστές, φιλόσοφοι, διανοούμενοι, μελετητές, επιστήμονες, μπορεί να ξενυχτάνε γράφοντας τις σκέψεις τους για τα προβλήματα της κοινωνίας, για την αναποτελεσματικότητα του πολιτικού συστήματος, για τα σφάλματα των επιλογών μας και άλλα πολλά ωραία και ψυχωφελή. Ποιοί τους διαβάζουν, και από αυτούς που τους διαβάζουν, πόσοι τους κατανοούν πραγματικά; μία ελάχιστη μειοψηφία. Έτσι λοιπόν, αφού αραδιαστούν πάνω στο χαρτί χιλιάδες λέξεις, αφού εκφραστούν εκατοντάδες αναλύσεις και διαπιστώσεις, έρχονται οι εκλογές! Αυτό ήταν! Όλα όσα γράφτηκαν, όλα όσα τυπώθηκαν και εκδόθηκαν, ποδοπατούνται και αφανίζονται από τα ΠΛΗΘΗ που καταφθάνουν με αυτοκίνητα, μηχανάκια ή λεωφορεία στα εκλογικά τμήματα. Η βαρβαρότητα σε όλο της το μεγαλείο, εάν αναλογιστούμε τα ποιοτικά χαρακτηριστικά αυτής της διαδικασίας, σε σχέση με την κριτική ικανότητα και την λεπτή διάκριση την οποία απαιτεί μία εκλογή αρχόντων. 

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

Ο ΘΕΟΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ

               
Γράφει ο Ιωάννης  Αυξεντίου

Πριν από λίγες ημέρες, εντύπωση και χαμόγελα προκάλεσε η είδηση ότι ένας Ισραηλινός ονόματι David Shoshan, κατάφυγε στις δικαστικές αρχές τις χώρας του ζητώντας να επιβληθούν περιοριστικά μέτρα εναντίον του Θεού, ώστε να μην εμπλέκεται στην ζωή του, διότι αυτός (ο θεός) δεν εισακούει τις προσευχές του και του δημιουργεί προβλήματα. Μάλιστα ο νομοταγής αυτός πολίτης ακολούθησε όλη την τυπική διαδικασία, αφού πριν πάει στο δικαστήριο είχε απευθυνθεί στην… αστυνομία.

Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που ο Θεός οδηγείται στα δικαστήρια, και μάλιστα υπάρχουν καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον του που… εξετελέστηκαν.

Μετά την οκτωβριανή επανάσταση του 1917, ο μπολσεβίκος Anatoly Lunacharsky  συγγραφέας και κομισάριος για την παιδεία, οργάνωσε την ''Δίκη του Σοβιετικού Κράτους εναντίον του Θεού''. Η απόφαση του δικαστηρίου δεν άργησε να βγει, και ήταν: ένοχος. Η ποινή: Θάνατος δια τουφεκισμού. Η ποινή εκτελέστηκε από ένα στρατιωτικό απόσπασμα  που  πυροβόλησε… τον ουρανό!

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

ΑΡΙΣΤΕΡΑ: ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ

Ο Θεόδοτος συνιστά θερμά στους αναγνώστες του την μελέτη αυτού του περιεκτικού και ιδιαίτερα  κατατοπιστικού άρθρου.


Γράφει  ο Θεόδωρος Λάσκαρης

Οι συμβολισμοί που αποδίδονται στις έξι κατευθύνσεις του χώρου, πάνω- κάτω, εμπρός-  πίσω, δεξιά - αριστερά, είναι τόσο παλαιοί  όσο και ο  ανθρώπινος πολιτισμός. Το ον, τόσο στην υλική  όσο και στην υπερβατική του διάσταση, δεν υπάρχει μόνο του, ούτε η συνείδηση και η αντίληψη του αναδιπλώνονται μονίμως εντός του, αλλά σχετίζεται με άλλα  όντα  και  με  τις ''καταστάσεις-ποιότητες'' που αυτά δημιουργούν. Έτσι λοιπόν, το ον ΚΟΙΤΑΖΕΙ για να αντιληφθεί που βρίσκεται το ''άλλο'', από πού έρχεται και τι αυτό ''φέρνει μαζί του'', ποιες είναι δηλαδή, οι ''ποιότητες'' που το συνοδεύουν: Ο «κάτω κόσμος»  είναι ο Άδης, ο χώρος των σκιών και της  θλίψης, ο «πάνω κόσμος», είναι ο τόπος των ουρανίων υπάρξεων και του φωτός. «…Ο  μεν δίκαιος ληστής ευρίσκεται «εκ δεξιών» του Κυρίου, έχει την όψιν ήμερον και παρακαλεστικήν, ο δε κακός ληστής, οπού είναι σταυρωμένος «εξ αριστερών» του Κυρίου, έχει την όψιν ηγριωμένην…». Οι Πυθαγόρειοι συσχέτιζαν  το  εμπρός με  την  δεξιά  και  το  πίσω με την αριστερά.  Αρχετυπικά  λοιπόν, οι  έξι κατευθύνσεις του χώρου έχουν ''χρωματιστεί'' θετικά ή αρνητικά ανάλογα με ποια από αυτές επέλεξε (αρχεγονικά) μία συγκεκριμένη ποιότητα για να φανερωθεί  και  να  εκφραστεί. 

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2016

ΚΑΤΑ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΥΣΗ: Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡΙΚΟΥ ΜΑΚBΕΘ


Άρθρο του Marco Zonetti
Πηγή: Arianna Editrice 
Μετάφραση–επιμέλεια: Ιωάννης Αυξεντίου

Στιβαρό, διφορούμενο και αυτοστοχαστικό, το έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ,  Μάκβεθ, ορίζεται από πολλούς ως η τραγωδία της φιλοδοξίας και της δίψας για εξουσία, γι’αυτό άλλωστε μετονομάστηκε  σε Ο Θρόνος του Αίματος στην κινηματογραφική εκδοχή του Ακίρα Κουροσάβα. Ξαναϊδωμένος  με την σύγχρονη ματιά, σε αυτή την κοινωνία του σήμερα που όλο και περισσότερο αποφεύγει την Φύση, προκαλώντας την και θέτοντάς την σε συνεχή αμφισβήτηση, συνεργός σε μία παράφρονη Ύβρη που θέλει να την μειώσει σε ένα παιχνίδι των ιδιοτροπιών του οποιουδήποτε, ο Μάκβεθ αποκτά μία ερμηνεία εντελώς νέα.

Ο Μάκβεθ, βαρόνος του Glamis, σπρώχνεται ύπουλα να διαπράξει βασιλοκτονία από τις τρείς μάγισσες (υπερφυσικές δυνάμεις), που αφυπνίζουν την λανθάνουσα φιλοδοξία του μολύνοντας το καλό που υπάρχει μέσα του. Έρμαιο πλέον της μανίας για εξουσία, ο Μάκβεθ γράφει λοιπόν μία επιστολή στην αγαπημένη του σύζυγο που, από εκείνη την στιγμή και μετά, γίνεται η  κύρια σύμμαχος του (και υποκινήτρια) στο σχέδιο για να καταλάβει τον θρόνο της Σκωτίας.

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

ΟΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΗΣ ΘΕΩΡΗΣΗΣ.


Γράφει ο  Ελευθέριος  Αναστασιάδης

Η υποβόσκουσα σύγκρουση Ρωσίας - Τουρκίας, Ρωσίας –ΗΠΑ, η κάθοδος του ΝΑΤΟ στο αιγαίο, οι μεταναστευτικές ροές και ο αποικισμός της Ευρώπης από μουσουλμανικούς πληθυσμούς, τα τρομοκρατικά κτυπήματα στις ευρωπαϊκές χώρες. Ταυτόχρονα, σοβαρές μεταβολές στα  κοινωνικά ήθη των δυτικών χωρών δημιουργούν νέα μοντέλα οικογενειακού δικαίου, καταργώντας έτσι την έννοια του παραβατικού.

Όλα δείχνουν ότι η ανθρωπότητα βαδίζει  προς  κάποιο  μεγάλο γεγονός, είτε σε σημαντικές ανακατατάξεις και μεταβολές σε όλα τα επίπεδα της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι γεωπολιτικές , ιστορικές και κοινωνιολογικές αναλύσεις με επιστημονικό υπόβαθρο αυτών των ζητημάτων, είναι γνωστές και δεν χρειάζεται να τις αναφέρουμε, μια που συνεχώς γράφουμε  γι’ αυτές στον Θεόδοτο. Όμως ο πνευματικά ολοκληρωμένος ερευνητής αυτών των θεμάτων, δεν πρέπει να λαμβάνει υπόψη του μόνον τις πληροφορίες που προέρχονται από την υλική διάσταση(επιστήμη),αλλά να ''αφουγκράζεται'' και αυτές που προέρχονται από την πνευματική –υπερβατική διάσταση. Μόνον με αυτόν τον τρόπο θα μπορεί να έχει μία συνολική εικόνα  των πιθανοτήτων του κοσμικού  γίγνεσθαι.

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

ΛΕΥΚΗ ΚΑΙ ΜΑΥΡΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ: ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΥΠΗΡΞΑΝ


Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου

Στο ευρύ κοινό, οι όροι ''Λευκή'' και ''Μαύρη Αδελφότητα'' είναι γνωστοί από δύο ειδών πηγές: Α) από διάσπαρτες παραφιλολογίες και χαζομάρες, που δεν χρειάζονται σχολιασμό. Β) από την μετεξέλιξη της ψευδό-θρησκευτικής οργάνωσης της ''Θεοσοφικής Εταιρείας'' σε ''Λευκή Αδελφότητα'', και επίσης από το νέο-γνωστικό κίνημα (1914-1980) των βούλγαρων Νέο-βογόμιλων Πέταρ Ντένωφ και Μικαέλ Αϊβανόφ. Η αλήθεια όμως για την προέλευση αυτών των δύο όρων βρίσκεται  στα δρώμενα που έλαβαν χώρα αρκετούς αιώνες  πριν.

Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον 13ο αιώνα στη Γαλλία, έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον όχι μόνον από ιστορική άποψη, αλλά και γιατί μας δίνουν πληροφορίες που μπορεί να συσχετιστούν με γεγονότα και καταστάσεις της σύγχρονης εποχής.

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2016

ΝΕΟΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ

Γράφει  ο Ελευθέριος  Αναστασιάδης.

                                                                   
                                                                                                ''Κάνε τους άνδρες μισές γυναίκες   
                                                                                                  και  τις γυναίκες μισούς άνδρες, 
                                                                                                  έτσι θα κυβερνάς εύκολα πάνω σε 
                                                                                                  μισά πράγματα ." 
                                                                                                                                        Mao Zedong


Καθημερινά, τα αυτιά μας βασανίζονται από νέους λεκτικούς όρους όπως: "ομοφοβία","τρανσφοβία", "Θεωρία του Φύλου", κλπ. Το κακό είναι ότι δεν βασανίζονται μόνον τα αυτιά μας, αλλά και οι κοινωνίες μας οι οποίες στηριζόμενες σε αυτά τα νέα ανθρωπολογικά σχήματα, οδηγούνται σε μία πλήρη αποδόμηση και στον αφανισμό κάθε παραδοσιακής αρχής και αξίας. Μία τόσο ''καλή'' πορεία της κοινωνίας λοιπόν , να μην γνωρίζουμε που την οφείλουμε, δεν είναι σωστό. Πρέπει να αποδοθούν οι πρέπουσες ''τιμές'' στους πρωτοπόρους που χάραξαν αυτά τα νέα μονοπάτια. 

Όπως είχαμε γράψει σε ένα άλλο άρθρο, οι λέξεις δεν είναι μόνον λέξεις, είναι οι σημασιολογικές γέφυρες που συνδέουν τη συλλογική φαντασία με την πραγματικότητα. Είναι η πραγματικότητα όπως παρουσιάζεται από μία κοινότητα. Αυτή η παρουσίαση μπορεί να είναι περισσότερο ή λιγότερο αληθής, περισσότερο ή λιγότερο ιδεολογική. Μεταβολή της έννοιας των λέξεων σημαίνει μεταβολή του τρόπου με τον οποίο τα άτομα αντιλαμβάνονται το υπάρχον. Ενώ οι διάλεκτοι και οι γλωσσικές ιδιαιτερότητες εξαφανίζονται και η γλώσσα γίνεται μία μονόδρομη διαδικασία που επιβάλλεται από τα πάνω-όπως για παράδειγμα οι νεολογισμοί ''ομοφοβία'', ''ανθρώπινα δικαιώματα'', ''ξενοφοβία'' κλπ - η σημασία των λέξεων δεν γεννιέται πλέον αυθόρμητα από την κοινότητα. Η διαδικασία νοηματοδότησης εντός του λεξικού δεν καθορίζεται από κοινού, αλλά είναι μονοπώλιο κάποιων. 

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2016

ΛΕΤΡΙΣΜΟΣ: ΜΙΑ ΙΟΥΔΑΪΚΗ ΣΕΚΤΑ

              
Γράφει  ο  Θεόδωρος  Λάσκαρης

Λετριστικός πίνακας
Ο Λετρισμός (Lettrisme < lettre = γράμμα) παρουσιάζεται συνήθως ως  ένα  Γαλλικό Αβάν-γκαρντ (πρωτοποριακό) κίνημα (1946-1970), το οποίο εφάρμοσε τις θεωρίες του στην τέχνη, στην κουλτούρα και στην πολιτική. Οι θεωρίες αυτές, φαινομενικά, αποτελούνταν από ένα μίγμα διανοουμενισμού, γραμματικών- φωνητικών συμβολισμών, και ασφαλώς ηδονιστικών-ελευθεριακών και κομμουνιστικών απόψεων. Το κίνημα αυτό δημιουργήθηκε από τον Ρουμάνο-Εβραίο Isidore Isou (Isidor Goldstein) το 1946 και αργότερα ενώθηκε με τη ''Καταστασιακή Διεθνή'' (Internationale situationniste) ή ''Σιτουασιονιστική Oμάδα'' που είχε ιδρυθεί στην Γαλλία και μετείχαν σε αυτή ιουδαϊκές προσωπικότητες όπως η Michèle Bernstein. Στους Σιτουασιονιστές ανήκε και ο Malcolm McLaren, ο εβραίος μάνατζερ   δημιουργός του γνωστού μουσικού συγκροτήματος  Sex  Pistols.

Αυτά τα κινήματα, σε γενικές γραμμές, εξέφραζαν  εκείνο το παραβατικό πνεύμα που το 1968 έμελε να κατακλύσει μαζικά την Ευρώπη, και να ανατρέψει κάθε παραδοσιακό στοιχείο στην αντίληψη της κουλτούρας, των ηθών και της πολιτικής, εισάγοντας ανορθολογικές  τάσεις, σεξουαλική παραβατικότητα, αντι-ιεραρχικές προκλήσεις, και μία ιδιότυπη προσκόλληση σε ασυνείδητες-μυστηριακές  εμβαθύνσεις.