Σύντομο σχόλιο περί του αποτελέσματος

ΣΥΝΤΟΜΟ ΣΧΟΛΙΟ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ.

Έχουμε ξαναπεί πως ο λαός αυτός με δυσκολία θα μπορούσε να ενταχθεί στην ευρωπαϊκή οικογένεια λόγω του τραγικά χαμηλού μέσου δείκτη νοημοσύνης του (92), και επίσης οι αναγνώστες μας θα έχουν αντιληφθεί ήδη πως τα ποσοστά μαρξιστικής αριστεράς σε μια χωρά είναι αντιστρόφως ανάλογα του ΙQ της χώρας αυτής. Μην παραξενεύεστε, δείτε τα στατιστικά στοιχειά για επιβεβαίωση.

Αυτός ο απίθανος εσμός που κατοικεί σε αυτή τη χωρά, φλέρταρε με τον κομμουνισμό εδω και 40 χρόνια. Από τις βαθύπλουτες κύριες των Βορείων Προαστίων που δίδασκαν ως ευαγγέλιο στα παιδιά τους τα πονήματα του Καστρο και του εκάστου τριτοκοσμικού ψυχοπαθή αρχηγίσκου μέχρι τα καμένα από τα ναρκωτικά 18χρονα στη πλατεία Εξαρχείων και από τους πασοκους (νυν συριζαιους) χαραμοφαηδες του δημοσιου, μεχρι τα φοιτητοκοριτσα (ασχέτως φυλου) και το διευθυντήριο ακροαριστερής προπαγάνδας (κατά κόσμων ΕΣΗΕΑ).

Ε λοιπόν το φλερτ τελείωσε, ήρθε η ώρα όλα τα παραπάνω δίποδα να βιώσουν στη πράξη τι εστί κομμουνισμός. Ας ελπίσουμε πως το ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει πράξη τις μαρξιστικές ονειρώξεις αυτού του λαού με τον καλύτερο δυνατό τρόπο: άμεσα και κυρίως δίχως κανένα έλεος.

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

ΤΟ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡOΒΛΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑ-ΣΥΡΙΖΑ ΕΠΟΧΗ



 Γράφει ο Alex Synodinos 

Paranoia, πίνακας του Henning Büllier
Παλαιότερα, όταν η σχολή του Σουρεαλισμού βρισκόταν στην άνοδο της, ένας μεγάλος καλλιτέχνης και δάσκαλος της (δυστυχώς το όνομα του μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή) είχε ερωτηθεί  εάν προτίθεται να διδάξει Σουρεαλισμό στην Ελλάδα. Η απάντηση του ήταν πως η Ελλάδα είναι εκ φύσεως σουρεαλιστική χώρα και δεν έχει τίποτα να διδάξει περί Σουρεαλισμού σε αυτή.

Το παραπάνω περιστατικο έγινε αρχές του 20ου αιώνα. Στις αρχές του 21ου αιώνα γινόμαστε πλέον και επίσημα η χώρα του Υπαρκτου Σουρεαλισμού.

Αλλά ας ξεκινήσουμε από τα βασικά...

Καταρχήν, το ΣΥΡΙΖΑ θα κυβερνήσει, εάν όχι σε μερικές μέρες, τότε σε μερικούς μήνες, εάν όχι σε μερικούς μήνες, σε 1 χρόνο, αλλά κυβέρνηση θα γίνει. Ακόμα και αν συμβεί το απίθανο και ξαναβγει η ΝΔ πόσο λέτε να κρατήσει το ΣΥΡΙΖΑ εκτός εξουσίας;

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

CHARLIE HEBDO: ΟΤΑΝ ΤΟ ΧΑΟΣ ΚΑΤΑΒΡΟΧΘΙΖΕΙ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΤΟΥ


Γράφει ο  Ελευθέριος  Αναστασιάδης

Θα αρχίσω το άρθρο με την περιγραφή του Γαλλικού περιοδικού Charlie Hebdo, όπως αυτή παρουσιάζεται από την Αγγλική Βικιπαίδεια:  «Η Charlie Hebdo είναι μία γαλλική σατιρική εβδομαδιαία εφημερίδα, που παρουσιάζει γελοιογραφίες, εκθέσεις, πολεμική, και ανέκδοτα. Ασεβής και μη κομφορμιστική στον τόνο, η δημοσίευση είναι έντονα αντι-ρατσιστική και αριστερή, δημοσιεύει άρθρα σχετικά με την άκρα δεξιά, τον Καθολικισμό, το Ισλάμ, τον Ιουδαϊσμό, την πολιτική, τον πολιτισμό, κ.λπ. Σύμφωνα με τον πρώην συντάκτη της, Charb (Stéphane Charbonnier), η συντακτική άποψη του περιοδικού αντικατοπτρίζει "όλες τις συνιστώσες της αριστερής πτέρυγας'' …».

Μετά τα γνωστά αποκρουστικά γεγονότα που συνέβησαν στη Γαλλία, άρχισαν οι γνωστές και ηλίθιες αντιδράσεις όλων των δυτικών μέσων ενημέρωσης, καθώς και των διαφόρων διανοουμένων και αναλυτών: «Είμαστε όλοι Charlie Hebdo», «όχι στον φονταμεταλιστικό σκοταδισμό», «να υπερασπιστούμε την ελευθερία του λόγου»,« ναι στην πλουραλιστική κοινωνία» κλπ, κλπ.

Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2015

ΤΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ

Γράφει ο Βαρώνος Μυνχάουζεν

Κάποιος, κάπου, κάπως καταπιέζεται
Σε αυτό το άρθρο θα παρουσιαστούν τα γνωρίσματα των αριστερών, όπως αυτά μπορούν να παρατηρηθούν σε αυτούς που αποτελούν το σύγχρονο πρόσωπο της αριστεράς και τα πρότυπα της.

Το βασικό χαρακτηριστικό είναι η ευαισθησία. Η αριστερή ευαισθησία είναι πραγματικά μία περίπτωση απόλυτης υπερβολής, επειδή προβλήματα που κανείς δεν βλέπει, αυτή για κάποιο λόγο πάντα τα προσέχει στη γένεσή τους. Αυτό το χαρακτηριστικό είναι ο λόγος της μεγάλης επιτυχίας της αριστεράς, αλλά και ο λόγος της όποιας αποτυχίας της. Ιδού η εξήγηση: η πολιτική ορθότητα  ό,τι  θεωρεί ότι δεν είναι σύμφωνο με τα πιστεύω της, το αποκαλεί ακραίο, είναι δεν είναι ακραίο. Οπότε προλαμβάνει και ως ένα μέρος εμποδίζει την όποια αντίδραση εναντίον της. Από την άλλη όμως, χαρακτηριστικό αυτής της ευαισθησίας είναι το γεγονός ότι βρίσκουν προβλήματα και στους κύκλους τους, οπότε θρυμματίζονται σε μικρές ομάδες, που ενώ δεν έχουν ουσιαστικά κάτι να χωρίσουν φτάνουν στο σημείο να βλάπτουν η μία την άλλη. Αυτό που κανείς πρέπει να θυμάται, είναι ότι η ευαισθησία που εμφανίζεται είναι αποτέλεσμα μίας υπερευαισθησίας: πράγματα που το μέσο άνθρωπο δεν τον ενοχλούν και δεν αποτελούν για αυτόν κοινωνικό πρόβλημα, οι αριστεροί καταπιανόμενοι με μικρές λεπτομέρειες τα κάνουν να μοιάζουν τεράστια προβλήματα.

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

MEGA: Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ


Γράφει ο Ελευθέριος Αναστασιάδης

το νέο μοντέλο οικογένειας που προτείνει το Mega
Όχι, δεν αποφασίσαμε να γίνουμε  τηλεκριτικοί, ούτε βέβαια να ασχοληθούμε με τα εφήμερα και αμελητέα γεγονότα της σύγχρονης κοινωνικής ζωής.

Νοιώσαμε όμως την ανάγκη να γράψουμε δύο λόγια για αυτό το κανάλι, πρώτον, διότι όλα αυτά που προωθεί καθόλου 'εφήμερα' δεν είναι, και δεύτερο, διότι περιβάλλεται από  μία  αύρα, πολύ  ιδιαίτερη, ή μάλλον, πολύ ιδιαίτερα αρνητική. (όχι πως τα άλλα κανάλια υστερούν σε αρνητικότητα)

Θα αρχίσω αυτή την μικρή ανάλυση, με κάποιες σκηνές από γνωστή σειρά επεισοδίων που  παρουσιάζει αυτός  ο τηλεοπτικός σταθμός: Ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων έχει υιοθετήσει ένα μικρό παιδάκι, το περιφέρει, υπερήφανα, από εδώ και από εκεί, και οι δύο πατεράδες-μανάδες, δεν ξέρω πώς να τους αποκαλέσω, παρουσιάζονται στοργικοί, ευαίσθητοι, όλο χαρούλες και αγκαλίτσες με το παιδί τους.

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ: ΠΩΣ ΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΛΛΗ


Άρθρο του di Michael  Durnan (ο  τίτλος  και  τα  σχόλια στο τέλος, είναι του μεταφραστή, Ιωάννη Αυξεντίου.)


Τα  Χριστούγεννα είναι η πιο σκοτεινή περίοδος του χρόνου, στη Βόρεια Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική. Σε εκείνα τα παγωμένα εδάφη, το δένδρο των Χριστουγέννων είναι ένα ισχυρό Χριστιανικό σύμβολο, ένα φως λάμπει μέσα στο χειμωνιάτικο σκοτάδι. Τα φύλλα του, πάντα πράσινα, ξαναζωντανεύουν τα χειμωνιάτικα τοπία μας, σκοτεινά και στείρα, σε μία στιγμή του χρόνου στην οποία τα δένδρα χωρίς φύλλα στέκονται γυμνά, έρημα και σκελετωμένα.  


Πώς  συνέβη  τα  κωνοφόρα, πεύκα και έλατα,  να γίνουν αναγνωρίσιμα σύμβολα  της  Εορτής  της  Γεννήσεως  του  Χριστού;

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

ΤΑ ΚΛΑΠΑΤΣΙΜΠΑΛΑ: ΠΩΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ Η ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ


γράφει ο Θεόδωρος Λάσκαρης

Το φαινόμενο δεν είναι τωρινό• είναι τόσο παλιό που θα μπορούσαμε να το εντοπίσουμε ακόμη και στα μέσα του 18ου αιώνα. Όταν οι μειοψηφικές ομάδες φορείς της αιρετικής σκέψης, με σημερινούς όρους, οι ομάδες του αριστερόστροφου ρεύματος, θέλουν να περάσουν μέσα στην κοινωνία τα μηνύματα τους, αλλά και να επηρεάσουν τους θεσμούς προς μια ορισμένη κατεύθυνση, εφαρμόζουν την μέθοδο του ΘΟΡΥΒΟΥ, με την ευρεία έννοια του όρου: προκαλούν δηλαδή, αναταραχή σε βαθμό αντιστρόφως ανάλογο του μεγέθους τους. Παραδείγματα: απεργίες πείνας που, με σπαρακτικά λόγια, θα περιγράφονται από τα μέσα μαζικής αποχαύνωσης, καταλήψεις σχολείων, μεγαλοστομίες, γυμνές εμφανίσεις των σωμάτων, συναυλίες με εκκωφαντικούς ήχους και ξέφρενους ρυθμούς, δραματοποίηση συμβάντων, κλπ.

Αυτή η μέθοδος δεν είναι φυσικά καθόλου τυχαία και αυθόρμητη. Οι υποκινητές από τα παρασκήνια, γνωρίζουν πολύ καλά ότι εάν προσπαθήσουν να διαδώσουν τα μηνύματα τους με ήρεμο τρόπο και με επιχειρήματα, θα αποτύχουν στις περισσότερες των περιπτώσεων , διότι αυτά (τα μηνύματα)πηγαίνουν ενάντια στην κοινή λογική και στο επικρατών  κοινωνικό ήθος. Ο μονός τρόπος λοιπόν να επηρεάσουν το ευρύ κοινό, είναι να στοχεύσουν το συγκινησιακό του ασυνείδητο, δηλαδή, να αναμοχλεύσουν τις  λανθάνουσες   ορμές, τους φόβους και τους εφιάλτες , που κείτονται στα βάθη του υποσυνείδητου, να ταράξουν τον εσωτερικό του κόσμο.

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΝΟΧΗ…


Γράφει ο Ελευθέριος  Αναστασιάδης

William A. Bouguereau- Οι τύψεις του Ορέστη
Παρακολουθώντας τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις, για να πω την αλήθεια, χωρίς να διακατέχομαι από κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, σκέφθηκα με πικρία: Δεν είναι δυνατόν αυτή η χώρα, μετά από όσα  τράβηξε,  να έχει σαν πολιτική μοίρα της, την ταλάντευση ανάμεσα στους γνωστούς  δύο πόλους: ΝΔ (και συμπαραστατούντες) - ΣΥΡΙΖΑ (και συμπαραστατούντες).

Τούτη η μοίρα δεν μπορεί να είναι το αποτέλεσμα τυχαίων περιστάσεων, απλή συγκυρία γεγονότων. Κάποια βαριά ενοχή  πρέπει να τράβηξε αυτή την κατάρα επάνω μας. Εάν πράγματι είναι έτσι, πρέπει να βρεθεί και να συνειδητοποιηθεί η Ενοχή, να καθαρίσει το συλλογικό ασυνείδητο αυτού του λαού.

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Η ΜΠΟΑΖIA ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ: Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΦΥΛΕΤΙΚΟΥ ΕΞΙΣΩΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΥ ΣΧΕΤΙΚΙΣΜΟΥ


Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου

Franz Uri Boas
Όπως ασφαλώς γνωρίζετε, εδώ και πολλές δεκαετίες, υπάρχει ένας όρος που έχει εξαφανιστεί από κάθε ακαδημαϊκή, πολιτική και κοινωνική συζήτηση ή αναζήτηση: ο όρος φυλή, ράτσα (razza). Μάλιστα, αν δεν κάνω λάθος, υπάρχουν και χώρες στις οποίες αυτός ο όρος βρίσκεται υπό απαγόρευση ή σχεδόν. Παλαιότερα τα πράγματα δεν ήταν έτσι: Πριν από το 1930 ήταν  αποδεκτή πεποίθηση από σχεδόν όλη την ακαδημαϊκή κοινότητα αλλά και από κάθε εχέφρονα άνθρωπο, ότι οι πολιτισμικές διαφορές των διαφορετικών ανθρωπίνων φυλών, οφείλονται σε βιολογικούς παράγοντες, και άρα, ότι οι πολιτισμοί είχαν στην βάση τους  φυλετικές βιολογικές προδιαθέσεις. Έλα όμως που ο καιρός των αυτονόητων και της ορθής ερμηνείας της πραγματικότητας έπρεπε να λάβει τέλος, γιατί έτσι αποφάσισαν κάποιοι…

Ένας από αυτούς ήταν ο Φραντς Ούρι Μπόαζ  (1858 –  1942): θεωρείται ο  πατέρας της σύγχρονης αμερικανικής ανθρωπολογίας. Η λαϊκή παροιμία είναι γνωστή: όποια πέτρα και αν σηκώσεις…Ο Ούρι Μποάζ λοιπόν, γεννήθηκε από Ιουδαίους γονείς φιλελεύθερης-κοσμοπολίτικης αντίληψης στην Γερμανία. Μετά το τέλος των σπουδών του μετανάστευσε στην Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όπου και γίνεται καθηγητής ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο της Κολούμπια. Εκεί αρχίζει να βάζει τις νέες βάσεις πάνω στις οποίες πρέπει να στηριχθεί η σύγχρονη ανθρωπολογία: