Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

Η ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ

                

Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου

Στην εποχή μας θα πρέπει όλοι, σιγά- σιγά, να αρχίσουμε να προμηθευόμαστε ειδικά γυαλιά, τα οποία θα έχουν φακούς που θα μας προβάλλουν ορθώς τα κοσμικά είδωλα. Και τούτο διότι ζούμε στις ημέρες που επιχειρείται η παραμόρφωση των Αρχετύπων, δηλαδή, η παραμόρφωση των Πλατωνικών Ιδεών, διαμέσου της παραμόρφωσης των κοσμικών ειδώλων τους. Οι Πλατωνικές Ιδέες, τα Αρχέτυπα, είναι οι αιώνιες υπερβατικές Μορφές στις οποίες αντιστοιχούν τα αντικείμενα του αισθητού κόσμου καθώς και οι ηθικές και αισθητικές αξίες. Κάθε τι που υπάρχει στον κόσμο μας είναι το είδωλο ενός ''αιθέριου'', αμετάβλητου, τέλειου και αντικειμενικού Προτύπου. (Στη Χριστιανική  θεολογία μιλάμε για τους “Λόγους των Όντων”, “Ιδέες” ή παραδείγματα [πρότυπα] των όντων, όχι όμως ως αυθύπαρκτες ουσίες [όπως στον Πλάτωνα], αλλά υπό την έννοια των “Aΐδιων Nοήσεων” του Λόγου σύμφωνα με την αγαθή βούλησή Του και σύμφωνα με τον Θείο σκοπό Του.)

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΓΕΝΝΗΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ CIA

Οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες χρηματοδότησαν τους ευρωπαίους αρχηγούς.Ενδείξεις και για την δημιουργία του ευρώ. Τα ντοκουμέντα που ανακαλύφθηκαν από τον Joshua Paul, ερευνητή  στο  Georgetown  University. 

Άρθρο του Giuseppe De Lorenzo                      
Μετάφραση: Θεόδωρος Λάσκαρης


Πριν λίγες ημέρες κυκλοφόρησε η είδηση σύμφωνα με την οποία, οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες έθεσαν υπό την προσοχή τους τα κόμματα που ονειρεύονται την διάλυση της ευρωπαϊκής ένωσης. Πιο συγκεκριμένα, η CIA διεξάγει έρευνες όσον αφορά την Λέγκα του Βορρά (Ιταλία), το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λε Πεν (Γαλλία) και τα άλλα αντι-ευρωπαϊκά κόμματα σε όλη την Ευρώπη. Μία κίνηση κατά κάποιο τρόπο αποσταθεροποιητική της ισορροπίας της ευρωπαϊκής δημοκρατίας, αφού-οποιοδήποτε και εάν είναι το πολιτικό τους πρόγραμμα –αυτά τα κόμματα έχουν σε κάθε περίπτωση το δικαίωμα να υπάρχουν. 

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2016

ΤΟ LOBBY ΤΩΝ GAY

Άρθρο του Roberto Gallo
Μετάφραση Ιωάννης Αυξεντίου

Μία επιστημονική μελέτη που δημοσιεύτηκε πριν ένα χρόνο και αμέσως έκανε τον γύρο των διεθνών εφημερίδων, υποστήριξε ότι για να γίνει δεχτός ο γάμος των ομοφυλόφιλων θα έφθανε μία συζήτηση με έναν ομοφυλόφιλο ακτιβιστή, του οποίου η εμπειρία θα ήταν σε θέση να επηρεάσει θετικά την δημόσια γνώμη. Η βασική θέση της μελέτης είναι ότι οι αντιρρήσεις στα αιτήματα των LGBT (Lesbian-Gay-Bisexual-Transgender) είναι ιδεολογικές και ενστικτώδεις, και άρα εύκολα μπορεί να αλλάξουν.

Οι εφημερίδες την ανέδειξαν ως την πιο μεγάλη μελέτη υπέρ των ομοφυλοφίλων, και πράγματι οι ερευνητές  το παρουσίασαν με την γνωστή ρητορική. Ωστόσο, μερικούς μήνες μετά την δημοσίευση της στο περιοδικό ''Science'', ένας από τους δύο συγγραφείς, ο Donald Green, απέσυρε το άρθρο  καταγγέλλοντας τον άλλον συγγραφέα, τον Michael LaCour,  ότι παραποίησε τα στοιχεία: «Είμαι βαθιά αμήχανος εξαιτίας αυτής της κατάστασης και ζητώ συγγνώμη από τους εκδότες και τους αναγνώστες του ''Science''», δήλωσε. Ο LaCour τώρα κινδυνεύει να διωχθεί για επιστημονική απάτη.

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

ΕΠΑΙΝΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗΣ


 Άρθρο του  Francesco Lamendola 
 Μετάφραση – σχόλια:  Ιωάννης  Αυξεντίου

Ζούμε σε μία ανεκτική και ηδονιστική κοινωνία, σχετικιστική και πλουραλιστική, που έκανε σημαία της τον αγώνα ενάντια στην προκατάληψη. Εάν ερωτηθούν εκατό, χίλια πρόσωπα τι πιστεύουν για την προκατάληψη, μετά βίας θα βρεθούν 1-2 που δεν θα παπαγαλίσουν το ποίημα της πολιτικής ορθότητας: ότι η προκατάληψη είναι ο πρώτος εχθρός, το αίσχος που πρέπει να καταργηθεί, το όνειδος που πρέπει να εξαλειφθεί από τα μυαλά μας και από τις καρδιές μας, και, φυσικά από όλη την κοινωνία. Μόνον τότε, μόνον όταν θα την έχουμε αναγνωρίσει, απομονώσει και καταστρέψει, μόνον όταν θα την έχουμε διαγράψει από εμάς έστω και ως ανάμνηση, μόνον τότε θα μπορούμε  να οικοδομήσουμε μία σωστή ζωή, μόνον τότε οι κοινωνίες μας θα μπορούν να είναι πολιτισμένες και προοδευτικές.

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016

ΤΑ ΚΤΗΝΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΡΘΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΕΣ ΤΩΝ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΩΝ ΛΑΩΝ

Γράφει  ο  Θεόδωρος  Λάσκαρης

Η  φράση  «ο βιασμός της Ευρώπης», δεν αποτελεί πλέον ένα σχήμα λόγου με πολιτική και ιδεολογική σημασία. Έγινε μία φράση με κυριολεκτική σημασία. Οι ευρωπαίες γυναίκες, σε όλα τα πλάτη και μήκη της Ευρώπης, βιάζονται σεξουαλικά από στίφη που το καθεστώς της πολιτικής ορθότητας αποκαλεί ''άτομα με μεταναστευτικό υπόβαθρο'' και ''παράτυπους μετανάστες''. Ταυτόχρονα, μικρά παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε οικογένειες ομοφυλόφιλων ζευγαριών οι οποίες αποκαλούνται ''εναλλακτικές μορφές οικογένειας''.

Τα καθεστώτα όχι μόνον δεν αντιτάσσονται σε όλη αυτή την κατάσταση, αλλά την υποβοηθούν με χίλιους δύο τρόπους φανερούς ή κρυφούς. Είναι πλέον προφανές ότι μία κάστα πολιτικών αποτελούμενη από ανθρώπους κτηνώδεις, διανοητικά και ψυχικά ανάπηρους, σεξουαλικά ανώμαλους, συνεπικουρουμένη από σιχαμένους δημοσιογράφους, έχει πάρει τα ηνία της εξουσίας σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2016

Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΔΗΜΑΪΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ.

Γράφει  ο  Ιωάννης Αυξεντίου

Όταν κάποιος ανοίγει ένα πανεπιστημιακό εγχειρίδιο ιστορίας ή κοινωνιολογίας, μένει έκπληκτος για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα: κατά πρώτο, ποτέ δεν ανιχνεύουν μέσα στην ιστορία μία συνειδητή θέληση που επιδιώκει να διαφθείρει  πνευματικά τον άνθρωπο. Κάτι όμως που το είχε επισημάνει ο πρώτος Ακαδημαϊκός, ο Πλάτωνας. Τα ιστορικά και κοινωνικά γεγονότα ερμηνεύονται ως απλές συγκρούσεις οικονομικών συμφροντων ή εξουσίας, καθώς και συγκρούσεις μεταξύ διαφορετικών ιδεών και φιλοσοφικών αντιλήψεων. Κατά δεύτερο, τα διάφορα ρεύματα, στον τομέα της φιλοσοφίας, της πολιτικής, της οικονομίας, της τέχνης, της ψυχολογίας, ερμηνεύονται πάντα ως προϊόντα των κοινωνικών διεργασιών και του νοητικού αυθόρμητου στοχασμού. Η συνωμοσία που αποσκοπεί συνειδητά να μεταβάλλει την φυσική ροή των πραγμάτων, αποκλείεται εντελώς από το πεδίο ερμηνείας αυτών των πανεπιστημιακών μελετών.

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015

Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

       

Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου

Η αριστερά είναι χρήσιμη; Θα έλεγα, εξαιρετικά! Η χρησιμότητά της είναι διαχρονική και πολυδιάστατη. Θα ξεκινήσω αμέσως με μερικές ιστορικές αναφορές:  Το μεγάλο κεφάλαιο, οι ελίτ  που σχεδιάζουν τις γεωστρατηγικές μεταβολές, αλλά και τα συμφέροντα μιας φυλής ''εκλεκτών'',  χρησιμοποίησαν την αριστερά το 1917 για να εντάξουν την Ρωσία σε μία νέα γεωπολιτική κατάσταση. Είναι γνωστές οι παρεμβασεις της αγγλοσαξονικής καπιταλιστικής προτεσταντικής ελίτ με την συνεργασία των ''εκλεκτών'', στην δημιουργία της επανάστασης των Μπολσεβίκων. (επ αυτού διαβάστε σχετικό άρθρο του Θεόδοτου) 

Σήμερα γνωρίζουμε πλέον, ότι οι ελίτ της παγκοσμιοποίησης προωθούν τις μαζικές μεταναστευτικές  ροές. Το 1988 στο φεστιβάλ της ιταλικής αριστερής εφημερίδας «Unita»( Κάτι αντίστοιχο με το δικό μας φεστιβάλ του «οδηγητή») που έγινε κοντά στην  Φλωρεντία,  οι ομιλητές είχαν δηλώσει: «θα φροντίσουμε να φθάσουν μαζικά μετανάστες, θα μας χρησιμέψουν για να αναβιώσουμε την πάλη των τάξεων, και να εξαρθρώσουμε το δυτικό σύστημα και τη χριστιανική εκκλησία». Τα ίδια έκαναν και στην Αγγλία οι τροτσκιστές (σχετικό άρθρο μας εδώ).

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

Ο ΑΝΤΡΕΪ ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ ΘΕΛΗΣΕ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΤΡΕΨΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ.


άρθρο του  Francesco Lamendola 
μετάφραση: Θεόδωρος Λάσκαρης


Δεν υπήρξε ένας φιλόσοφος, ούτε ένας συγγραφέας, αλλά ένας κινηματογραφικός σκηνοθέτης, ο Ρώσος Andrej Arsen’evic Tarkovskij (γεννημένος  στο Zavraz’e, ένα χωριό περίπου 400 χιλ. Βόριο-ανατολικά της Μόσχας, στις 4 Απριλίου του 1932, πέθανε στο Παρίσι τον Δεκέμβριο του 1986) που ύψωσε μία από τις πιο καθαρές και δραματικές φωνές, για να ειδοποιήσει τους ανθρώπους του σύγχρονου πολιτισμού για τον θανατηφόρο κίνδυνο που κρέμεται πάνω από αυτόν: όχι μόνον και όχι τόσο εκείνος του πυρηνικού ολοκαυτώματος, αλλά ιδιαίτερα εκείνος του ηθικού εκμηδενισμού, τον οποίο δεν θα μπορούσε να μην ακολουθήσει, με τον ένα ή άλλο τρόπο, και εκείνος ο φυσικός. Για τον Ταρκόφσκι, ο σύγχρονος κόσμος είναι μία τρελαμένη μηχανή , που τρέχει χωρίς οδηγό ούτε κατεύθυνση, και παρασέρνει όλη την ανθρωπότητα προς την καταστροφή και προς την νέμεση της διανοητικής αλαζονείας : σε όλες τις ταινίες του, από την πρώτη («Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν», 1962) στην τελευταία  («Θυσία», 1986), περνώντας από μία σειρά  αριστουργημάτων όπως «Αντρέι  Ρουμπλιώφ» (1966), «Σολάρις» (1972), «Ο καθρέφτης» (1975), «Ο κυνηγός» (1979), «Ο Χρόνος του Ταξιδιού» και «Νοσταλγία» (1983),ο ρώσος σκηνοθέτης γυρίζει και ξαναγυρίζει συνεχώς πάνω στον άνθρωπο, πάνω στις αληθινές πνευματικές του ανάγκες, πάνω στο σκληρό παραλογισμό του κόσμου που αυτός κατασκεύασε γύρω του, πάνω στην αναγκαιότητα να βρεθεί η σωστή πορεία, ακόμη και εάν χρειαστεί να επιστέψουμε πίσω και να μετανιώσουμε, παραδεχόμενοι  τα λάθη που έγιναν.