Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ

γράφει ο Alex Synodinos

Ζούμε σε μια εποχή που, λόγω της παγκοσμιοποίησης, το τι συμβαίνει σε μια χώρα έχει έμμεση ή και άμεση επιρροή σε όλες τις άλλες. Τώρα λογικά θα με ρωτήσετε: πως είναι δυνατόν μια σφαγή στο Νότιο Σουδάν, για παράδειγμα, να επηρεάζει την ελληνική πραγματικότητα; Η απάντηση είναι πως την επηρεάζει, έμμεσα μεν αλλά την επηρεάζει. Πως; Θα σας εξηγήσω αμέσως: έχετε στην οθόνη σας εικόνες με πτώματα, παιδάκια που κλαίνε, καμένα σπίτια, κατεστραμμένα χωριά και η δημοσιογράφος στην τηλεόραση αρχίζει να περιγράφει το δράμα των κατατρεγμένων Αφρικανών (οι οποίοι βέβαια σφάζονται από άλλους Αφρικανούς, αλλά αυτό λίγη σημασία έχει). Είναι πρακτικά αδύνατο να μην συγκινηθείτε και αν το θέαμα αγγίζει εμάς τους "κακούς ρατσιστές", φανταστείτε τι συμβαίνει στο μυαλό και στην καρδιά του μέσου ατόμου και ειδικά ασφαλώς των γυναικών… Έχοντας βομβαρδιστεί με τις εικόνες αυτές είσαστε πλέον "ενήμεροι" για το δράμα της Αφρικής. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα δείτε πλεούμενα με υπο-σαχάριους Αφρικανούς να καταφθάνουν σε ευρωπαϊκές και ειδικότερα ελληνικές ακτές, στη μνήμη σας θα ανακληθούν οι εικόνες των Σουδανών. Το πιθανότερο είναι πως στα πλεούμενα αυτά δεν θα υπάρχουν άτομα από το Νότιο Σουδάν και ούτε και άτομα που έχουν γλιτώσει από γενοκτονία. Ο εγκέφαλος σας όμως θα συνδυάσει τα γεγονότα στο άκουσμα της λέξης "Αφρική", "γενοκτονία", "κατατρεγμένοι πρόσφυγες" κι αν δεν το κάνει, οι δημοσιογράφοι θα φροντίσουν να σας κάνουν άμεσα αυτή τη σύνδεση ώστε να εκβιαστείτε ψυχικά και είτε να σιωπάτε στο θέμα της εισβολής αλλοφύλων στη χώρα είτε και να την υποστηρίζεται ως κάτι αναγκαίο και ηθικό. 

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2016

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ...


Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου

Η εποχή μας προοδεύει με μεγάλα άλματα. Τώρα πλέον δεν έχω καμία αμφιβολία, και αυτό το οφείλω σε μία εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης την οποία έτυχε να παρακολουθήσω πριν από κάποιο καιρό. Η δημοσιογράφος συζητούσε με έναν ιστορικό (καθηγητή πανεπιστημίου) ο οποίος έχει διοριστεί στο υπουργείο παιδείας. Αφού  μίλησαν για την άνοδο της ''ακροδεξιάς'' στην Ευρώπη και τους ''κινδύνους'' που  επιφέρει αυτό το γεγονός μια που οι ευρωπαϊκές κοινωνίες μπορεί να οδηγηθούν σε ''συντηρητικές συμπεριφορές'', αφού ανέπτυξαν και άλλες τέτοιες μπουρδολογίες με τις οποίες σήμερα κάποιος κτίζει καριέρες και μπορεί να γίνει ότι επιθυμεί, έφθασαν και στο θέμα του ''ρατσισμού'' και της ''ξενοφοβίας''. Σε αυτό το σημείο ο ''πεφωτισμένος'' καθηγητής λέει:  «Η ακροδεξιά μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ΒΙΟΠΟΙKIΛΟΤΗΤΑ της Ευρώπης», εννοώντας προφανώς ως ''βιοποικιλότητα'' την ύπαρξη πακιστανικών, μαροκινών, τουρκικών και αφγανικών ''βιολογικών στοιχείων'' στην ήπειρο μας. 

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ


Άρθρο του Maurizio Blondet.
Μετάφραση: Ιωάννης Αυξεντίου

Θα ακούσατε ίσως με ποιο τρόπο το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο υποδέχθηκε την ομιλία του Nigel Farage –ένα μέλος αυτού του κοινοβουλίου- την επόμενη του Brexit: φωνές, σφυρίγματα, ξεσπάσματα θυμού, συμπεριφορές θυμωμένων γάτων. Λοιπόν, περνούν δύο ημέρες, και το ευρωκοινοβούλιο ακούει με λατρευτική σεβάσμια σιγή, διακοπτόμενη μόνον από χειροκροτήματα θαυμασμού, τον δισεκατομμυριούχο  George Soros.

Τώρα, ένας αφελής, θα μπορούσε να αναρωτηθεί: υπό ποιο τίτλο ο Soros μιλά στο ευρωκοινοβούλιο, με πρόσκληση του ίδιου του κοινοβουλίου; Σε μία Ευρώπη που βρίσκεται σε ''συνεχές πένθος'' για το ολοκαύτωμα, και σε άγρυπνη ''αντιφασιστική'' επιφυλακή, το άτομο αυτό θα έπρεπε να είχε συλληφθεί για ναζιστικά εγκλήματα και αντισημιτισμό: όπως ο ίδιος έχει πει πολλές φορές, το 1944 στην Βουδαπέστη μαζί με τον αγαπημένο του πατέρα, βοήθησε τους αξιωματούχους του Τρίτου Ράιχ να κατάσχουν την περιουσία των εβραίων οι οποίοι μετά στέλνονταν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Υποστήριξε μάλιστα ότι εκείνη η περίοδος ήταν η πιο ευτυχισμένη της ζωής του. Και πάλι ένας αφελής, θα μπορούσε να αναρωτηθεί πως το εβραϊκό σύστημα που κυνηγά τους ναζιστές και τους συνεργάτες τους, αφήνει να του ξεφύγει ένα τόσο μεγάλο ''ψάρι'' και δεν του ζητά αποζημιώσεις και όλα τα σχετικά, όπως κάνει με τους γερμανούς φορολογούμενους. Και όμως αυτός ο κύριος είναι ελεύθερος και κυρίαρχος, παρόλο που κρέμεται από πάνω του ένα διεθνές ένταλμα σύλληψης που ζητήθηκε από τον Βλαντίμιρ Πούτιν για τη χρηματοδότηση εσωτερικής υπονόμευσης στη Ρωσία.

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ Μ.Χ. ΕΠΟΧΩΝ ΣΕ ΕΙΚΟΝΕΣ

                
 Γράφει  ο  Ιωάννης  Αυξεντίου    

     
                      
                                                             Ο ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ


Το αιθέριο, το πνευματικό, αναμειγνύεται με το γήινο, το χειροπιαστό, το συγκεκριμένο. Πνεύμα και ύλη δημιουργούν ιερές Μορφές: Η αυτοκρατορία, η εκκλησία, ο άγιος, ο ιππότης, ο  γάμος, η  τέχνη. Το ανώτερο κυριαρχεί επί του κατώτερου: ο έλεγχος των δυνάμεων του ασυνειδήτου, η συγκράτηση των παθών.


Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

JERΕMY BENTHAM: Ο ''ΠΑΝΟΠΤΙΚΟΣ'' ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ


Αυτό το πολύ ενδιαφέρον άρθρο συνεισφέρει στην διάγνωση της πνευματικής ασθένειας που ονομάστηκε ''φιλελευθερισμός''.

Άρθρο του Francesco Lamendola
Μετάφραση: Ιωάννης Αυξεντίου


Jeremy Bentham
Ο ''ωφελισμός'' (μία φιλελεύθερη σέκτα) είναι, πιθανόν, η φιλοσοφία που περισσότερο από όλες πλησιάζει στην άρνηση του εαυτού της και στην πλήρη, συνεπή και αυτάρεσκη ανατροπή εκείνης της Αιώνιας Σοφίας που, από την αυγή της ανθρώπινης σκέψης, επιδίωξε την αναζήτηση της Αλήθειας νοούμενης ως  ολότητα, και την σύνδεσή της με το  Καλό και το Ωραίο. Υπό αυτή την έννοια, ο ωφελισμός μπορεί να θεωρηθεί ως ο θρίαμβος του μοντέρνου πνεύματος έναντι αυτών των τελευταίων. Οι μεγαλύτεροι εκπρόσωποι του ωφελισμού: Ο Adam Smith (1723-90), ο Jeremy Bentham (1748-1832) και ο  John Stuart Mill (1806-1873).

Γι’ αυτούς, ένα πράγμα είναι ''καλό'' ή και σωστό, εάν μπορεί να αυξήσει την ευτυχία των όντων-και όχι μόνον των ανθρώπων• ''κακό'', εάν την μειώνει.Όσον αφορά την δυσκολία να καθοριστεί τι είναι η ευτυχία, κανένα πρόβλημα: αυτοί θεωρούν ότι είναι σε θέση όχι μόνον να την ορίσουν, αλλά και να την ποσοτικοποιήσουν, και ρυθμίζονται με αυτό τον τρόπο: κρίνουν ότι το όφελος είναι το μέτρο της ευτυχίας  ενός  όντος. 

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

ΡΩΓΜΕΣ ΣΤΟ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ

Γράφει ο Alex Synodinos


Ο δράστης της επίθεσης στη Φλόριντα
Στις 12 Ιουνίου του 2016 ένας Αφγανός μουσουλμάνος, ονόματι Ομάρ Ματίν, του οποίου οι γονείς μετανάστευσαν στις ΗΠΑ, εκτέλεσε άνω των 50 ατόμων σε ένα gay κλαμπ στο Ορλάντο της Φλόριντα.

Ας εξετάσουμε όσο πιο αντικειμενικά γίνεται το γεγονός αυτό μακριά από φωνασκίες και εντυπωσιασμούς.

Από όσα γνωρίζουμε μέχρι στιγμής, ο ένοχος ήταν ένα άτομο το οποίο έτρεφε συμπάθειες για το Ισλαμικό Κράτος, έπαιρνε τη θρησκεία του στα σοβαρά και από τις περιγραφές που έχουμε από πρώην συναδέλφους του, δείχνει να είχε σοβαρό πρόβλημα με τις γυναίκες, τους μαύρους και ασφαλώς με τους ομοφυλόφιλους. Αν και στο πολιτικά ορθό περιβάλλον της Αμερικής θα αποτελούσε επαγγελματική και κοινωνική αυτοκτονία να πει ο οποιοσδήποτε κάτι αρνητικό για μια από τις προαναφερθείσες κατηγορίες, ο Ομάρ ουδέποτε έκρυψε τις θέσεις του και ουδέποτε είχε συνέπειες για αυτό. Μάλιστα εκπρόσωπος του FBI παραδέχθηκε πως δύο φορές είχαν ερευνήσει την περίπτωση του και τις φιλικές σχέσεις που είχε με βομβιστές αυτοκτονίας αλλά και τις δύο φορές οι έρευνες σταμάτησαν, το γιατί θα το εξετάσουμε παρακάτω. Καθότι εργαζόταν ως φρουρός ασφαλείας (σεκιούριτι) είχε πρόσβαση σε οπλισμό και από τον αριθμό των νεκρών κατάφερε να επιτύχει και τα όπλα που χρησιμοποίησε είναι εμφανές πως γνώριζε πολύ καλά τον χειρισμό τους.

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ


Γράφει ο Θεόδωρος Λάσκαρης

Το έναυσμα για να γράψω αυτό το άρθρο, το πήρα από τα σχόλια κάποιων αναγνωστών σε ένα προηγούμενο άρθρο που είχε ως τίτλο: Η βαρβαρότητα της δημοκρατίας. Το ζήτημα που έθεταν ήταν απλό αλλά και κρίσιμο γι’ αυτούς: ''Σε ένα μη δημοκρατικό πολίτευμα ποιος θα ελέγχει την εξουσία;'' Όμως για να κάνουν αυτήν την ερώτηση, σημαίνει ότι θεωρούν ότι επί δημοκρατίας αυτοί μπορούν να ελέγχουν την εξουσία. ΩΗΜΕ! Ας αναρωτηθούμε λοιπόν: ποια είναι τα 4 μεγαλύτερα κακά που μπορεί να συμβούν σε μία χώρα;

Α) Ο πόλεμος

Β) Η πτώχευση 

Γ) Να γεμίσει από απρόσκλητους ξένους

Δ) Να χάσει κυριαρχία επί των εδαφών της. 

Είναι ελπίζω εμφανές σε όλους πως επί δημοκρατίας από τα τέσσερα μεγαλύτερα κακά, συνέβησαν τα 3 (πτώχευση, γκρίζες  ζώνες, μετανάστες)...Ο μόνος δε λόγος που η Ελλάδα δεν έχει καταλήξει και σε πόλεμο είναι επειδή οι πολιτικοί μας προτιμούν να εξευτελίζεται η χώρα από τις διαρκείς προκλήσεις της Τουρκίας από το να ρισκάρουν κάποια σύγκρουση. 

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

ΟΙ ΤΕΧΝΙΤΕΣ ΤΗΣ ΝΟΗΤΙΚΗΣ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ - ΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ


Ένα  εκπληκτικό άρθρο που αποδεικνύει ότι  η γένεση  σημαντικών κοινωνικών φαινομένων δεν είναι αυθόρμητη.

Μετάφραση- επιμέλεια:  Ελευθέριος  Αναστασιάδης

Ε.L. Bernays
Ο  E. L. Bernays γεννήθηκε στην Βιέννη από εβραίους γονείς και ήταν ανιψιός του Σ. Φρόυντ. To 1892 η οικογένεια  του μεταφέρθηκε στην Νέα Υόρκη, χωρίς όμως να διακόψει τις επαφές της με τον θείο Φρόυντ. Στην Νέα Υόρκη, ο πατέρας Bernays κατόρθωσε να γίνει ένας πλούσιος έμπορος σιτηρών, και ενθάρρυνε τον γιό του να σπουδάσει γεωπονική στο πανεπιστήμιο Cornell. Πράγματι, ο υιός Bernays  το 1912 παίρνει το πτυχίο του αλλά δεν θα ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του. Αρχίζει να δουλεύει ως δημοσιογράφος και διαφημιστής. 

Συνδυάζοντας τις θεωρίες του Gustave Le Bon (συγγραφέα του γνωστού βιβλίου: ''Η ψυχολογία του όχλου'') και του Wilfred Trotter, μελετητή παρόμοιων θεμάτων, με τις ψυχολογικές θεωρίες που επεξεργάστηκε ο θείος του ο Φρόυντ, ο Bernays υπήρξε ένας από τους πρώτους που εμπορευματοποίησε τις μεθόδους για να μπορεί να χρησιμοποιηθεί η ψυχολογία του ασυνειδήτου ως μέσο χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Αυτός δημιούργησε τους όρους ''συλλογικός νους'' και ''κατασκευή της συναίνεσης'', σημαντικές έννοιες για την πρακτική εργασία της προπαγάνδας.