To επόμενο άρθρο του Θεόδοτου θα αναρτηθεί την Παρασκευή 26 Μαΐου.

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ''ΕΞΑΕΡΩΘΗΚΕ'' Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ


Γράφει ο Θεόδωρος Λάσκαρης 

Αλχημιστής και αλχημικός αθανόρας
Αλχημικές διεργασίες δεν γίνονταν μόνον μέσα στα εργαστήρια των αλχημιστών του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης. Η ''μεταμόρφωση'' πολιτικών και φιλοσοφικών ιδεολογιών, ήταν μία εργασία που απασχόλησε διάφορα'' εργαστήρια'' της σύγχρονης εποχής.

Κατά την διάρκεια της Μεσαιωνικής περιόδου, η ''ύλη'' (η αντίληψη του υλικού κόσμου) είχε υποστεί μία διαδικασία ''αποστερεοποίησης-εξαέρωσης''), μέσω της πνευματικής και θρησκευτικής  θεώρησης του κόσμου και των όντων που σε αυτόν κατοικούν. Ο άνθρωπος αντιμετώπιζε όλες τις πτυχές της ζωής υπό το πρίσμα  μιας αναμενόμενης μη υλικής ζωής, σε έναν άλλο κόσμο, αιθέριο, πνευματικό, Θείο. Κατά συνέπεια, οι αξίες της καθημερινής ζωής του έπρεπε να εναρμονίζονται με αυτόν τον ''άλλο κόσμο'', και άρα, να είναι όσο γινόταν λιγότερο υλικής φύσεως. Συνοψίζοντας, οι προ-μοντέρνες κοινωνίες είχαν ως θεμέλιους λίθους, την καταγωγή (το αίμα),την τιμή, το πνεύμα, την  θρησκεία.

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

ΟΙ ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΤΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ

   
Άρθρο του Lorenzo Vitelli   (www.lintellettualedissidente.it)
Μετάφραση –επιμέλεια Ιωάννης Αυξεντίου


- […]Αυτό είναι δόξα για εσένα.
- Δεν καταλαβαίνω τι εννοείτε  ως ''δόξα'',- είπε η Αλίκη. 
 Ο Αυγουλίνος χαμογέλασε  περιφρονητικά- Είναι φυσικό να μην καταλαβαίνεις… εάν δεν στο εξηγήσω εγώ. Σημαίνει: “αυτός είναι ένας συντριπτικός συλλογισμός για εσένα!”
- Αλλά ''δόξα'' δεν σημαίνει ''συντριπτικός συλλογισμός'',- αντέταξε η Αλίκη. 
- Όταν εγώ  μεταχειρίζομαι μία λέξη - είπε ο Αυγουλίνος, με τόνο αρκετά απαξιωτικό - σημαίνει ακριβώς εκείνο που εγώ επέλεξα να την κάνω να σημαίνει…τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο. 
- Το ζήτημα είναι -είπε η Αλίκη-εάν εσείς μπορείτε να κάνετε τις λέξεις να σημαίνουν τόσα πολλά διαφορετικά πράγματα. 
- Το ζήτημα είναι -είπε ο Αυγουλίνος-ποιος είναι  ο  κυρίαρχος…αυτό είναι όλο.

 (Lewis Carroll, «Μες στον Καθρέφτη και Τι Βρήκε Εκεί η Αλίκη»)

Οι λέξεις δεν είναι μόνον λέξεις, είναι οι σημασιολογικές γέφυρες που συνδέουν τη συλλογική φαντασία με την πραγματικότητα. Είναι η πραγματικότητα όπως παρουσιάζεται από μία κοινότητα. Αυτή η παρουσίαση μπορεί να είναι περισσότερο ή λιγότερο αληθής, περισσότερο ή λιγότερο ιδεολογική. Μεταβολή της έννοιας των λέξεων σημαίνει μεταβολή του τρόπου με τον οποίο τα άτομα αντιλαμβάνονται το υπάρχον. Ενώ οι διάλεκτοι και οι γλωσσικές ιδιαιτερότητες εξαφανίζονται και η γλώσσα γίνεται μία μονόδρομη διαδικασία που επιβάλλεται από τα πάνω-όπως για παράδειγμα οι νεολογισμοί  ομοφοβία, ανθρώπινα δικαιώματα, λιτότητα κλπ - η σημασία των λέξεων δεν γεννιέται πλέον αυθόρμητα από την κοινότητα. Η διαδικασία νοηματοδότησης εντός του λεξικού δεν καθορίζεται από κοινού, αλλά είναι μονοπώλιο κάποιων. 

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

ΔΥΟ ΑΡΘΡΑ ΣΕ ΕΝΑ: ΟΥΔΕΙΣ ΕΚ ΤΩΝ ΠΑΡΔΑΛΩΝ ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ & ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ: A GOOD BOY


ΟΥΔΕΙΣ ΕΚ ΤΩΝ ΠΑΡΔΑΛΩΝ ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ...

Γράφει ο Ελευθέριος  Αναστασιάδης

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία: με γοργούς ρυθμούς αυτή η χώρα μεταβάλλεται σε…χώρο. Ένας απλός γεωγραφικός  χώρος, μέσα στον οποίο οι μόνες αρχές που λειτουργούν είναι οι αρχές της κβαντομηχανικής, και συγκεκριμένα, η αρχή της απροσδιοριστίας ή της αβεβαιότητας: «οι φυσικοί νόμοι δεν μπορεί να οδηγήσουν σε πλήρη προσδιορισμό αυτού που συμβαίνει στον χώρο και τον χρόνο. Τα γεγονότα έχουν μάλλον τεθεί και πάλι στο παιχνίδι της τύχης». Μεταφέρετε αυτό τον ορισμό στην ελληνική πολιτική σκηνή και γενικότερα στην Ελληνική κοινωνία, και θα έχετε την όλη εικόνα της κατάστασης.

Ο μόνος λόγος για τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές ήταν η υπόσχεση για το σχίσιμο των μνημονίων και το τέλος της λιτότητας. Τώρα που τα παίρνουν όλα πίσω, όχι μόνον οι ίδιοι δεν έχουν τη φιλοτιμία (σπάνια λέξη στη σύγχρονη Ελλάδα) να παραιτηθούν, αλλά κανείς δεν εγείρει αυτό το ζήτημα: την απαίτηση να παραιτηθεί μία κυβέρνηση η οποία αθέτησε κάθε προεκλογική εξαγγελία. Απόλυτη σιγή από όλους τους θεσμούς, από τους ''πνευματικούς ανθρώπους'', από τα μέσα ενημέρωσης, από τους πάντες.

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2015

Η ΠΝΕΥΜΑΤΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Γράφει ο  Ιωάννης  Αυξεντίου

Ο Χίτλερ πετά πάνω από ένα πρότυπο
σχολείο 
Σε προηγούμενο άρθρο του Θεόδοτου αναλύσαμε τους λόγους για τους οποίους οι αριστεροδομημένοι, τάχθηκαν εναντίον του πολυτονικού συστήματος γραφής, καθώς και τα βαθύτερα αίτια που κρύβονται πίσω από τις ενδυματολογικές τους προτιμήσεις. 

Τώρα θα ασχοληθούμε με την γνωστή πρώτη κίνηση του υπουργού παιδείας: η κατάργηση των προτύπων σχολείων, δηλαδή, των σχολείων αριστείας. Σκεφθείτε πόσα προβλήματα του Ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος περιμένουν επίλυση, αλλά τον υπουργό τον ''έκαιγε'' το πρόβλημα της αριστείας. Τον ''έκαιγε'' σε τέτοιο βαθμό που χαρακτήρισε τα πρότυπα σχολεία ως «χιτλερικό εγχείρημα»! Όπως καταβαίνετε, μετά από τέτοιες δηλώσεις, δεν γνωρίζω αν πρέπει να αντλήσουμε υλικό από το πεδίο της κλινικής ψυχοπαθολογίας για εξηγήσουμε αυτές τις συμπεριφορές, πάντως το βέβαιο είναι ότι έχουμε να κάνουμε με μία κατάσταση πνευματικής παθολογίας. Όπως λοιπόν η ψυχοπαθολογία έχει τα διαγνωστικά της εργαλεία και ανιχνεύει τα αίτια των νευρώσεων, έτσι και η πνευματοπαθολογία ανιχνεύει με τα δικά της εργαλεία τα αίτια των αριστερώσεων (=είδος πνευματικής νεύρωσης).