ΔΥΟ ΑΡΘΡΑ ΣΕ ΕΝΑ: ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΑ ΤΡΕΧΟΝΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤA & Η ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗ ΤΗΣ “ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ”

                               ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΑ ΤΡΕΧΟΝΤΑ  ΖΗΤΗΜΑΤΑ

Γράφει ο Ελευθέριος Αναστασιάδης

Πριν κάποιες ημέρες, τα τρέχοντα θέματα δημόσιας συζήτησης ήταν τα εξής: η απόφαση της κυβέρνησης να επιλέγονται οι σημαιοφόροι των δημοτικών σχολείων με κλήρωση και οι νέες κυρώσεις που οι ΗΠΑ επέβαλλαν στη Ρωσία. Ίσως να είναι χρήσιμο να πούμε δύο λόγια για καθένα από αυτά τα δύο ζητήματα.

                                             Η ΚΛΗΡΩΣΗ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΙΑ

«Η εποχή δεν μπορεί να είναι βαθύτατa συντηρητική, 

ούτε η Ελλάδα, η μεταμνημονιακή, να είναι του Πατρίς 

Θρησκεία Οικογένεια και του Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών»,

  δήλωσε ο κάπελας  του  ΣΥΡΙΖΑ και μετά έριξε

 και  άλλο κοκκινέλι στην καράφα.

 

Ακούστηκαν κραυγές, διαμαρτυρίες και ειπώθηκαν πολλά, αλλά μάλλον ουδείς θέλησε να αποκρυπτογραφήσει τον πυρήνα του ζητήματος. Είναι σημαντικό να αρχίσουμε τη συζήτηση από την έννοια που προσδίδει η διαδικασία της κλήρωσης σε διάφορες καταστάσεις και αυτές είναι κυρίως δύο. Κατά πρώτον, επιλύει ένα ζήτημα επιλογής μεταξύ διαφορετικών υποκειμένων, όταν δεν υπάρχουν χαρακτηριστικά που τα διαφοροποιούν το ένα από το άλλο. Για παράδειγμα, υπάρχουν δύο στρατιώτες και ένας από αυτούς πρέπει να σταλεί σε μία επικίνδυνη αποστολή. Έχουν την ίδια ηλικία, την ίδια ικανότητα, έχουν και οι δύο σύζυγο και παιδιά. Αναγκαστικά γίνεται κλήρωση μεταξύ ίσων. Η δεύτερη περίπτωση είναι όταν η κλήρωση γίνεται ακριβώς για να επιβάλλει την ισότητα εκεί που δεν υπάρχει. Αυτό δηλαδή που γινόταν σε κάποιες αρχαίες δημοκρατίες στις οποίες δεν υπήρχε το αξιακό σύστημα των αρίστων αρχόντων, αλλά η ιδέα (μη ανταποκρινόμενη στην πραγματικότητα) της κοινωνικής ισότητας. Η περίπτωση της επιλογής σημαιοφόρων με κλήρωση εντάσσεται σε αυτή τη δεύτερη περίπτωση.

ΜΙΑ ΙΕΡΕΙΑ ΤΗΣ «ΣΙΩΠΗΣ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ»: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

 Ο λόγος που αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε αυτό το άρθρο, είναι για καταδείξουμε  άλλη μία φορά, ότι οι δυνάμεις που δρουν στα παρασκήνια της διεθνούς πολιτικής, είναι απείρως πιο σκοτεινές και σύνθετες από ότι πιστεύει όχι μόνον ο  μέσος άνθρωπος, αλλά και πολλοί ακαδημαϊκοί οι οποίοι αδυνατούν να κατανοήσουν την φύση αυτών των δυνάμεων που εμπλέκονται στην διαμόρφωση του σύγχρονου κόσμου.

Γράφει ο  Θεόδωρος Λάσκαρης

Εάν θα έπρεπε να διαλέξουμε τον πολιτικό ηγέτη με τον οποίο αρχίζει η θεμελίωση της Νέας Τάξης Πραγμάτων, μετά την πτώση του ανατολικού μπλοκ, σίγουρα  η επιλογή μας θα πήγαινε στον George Herbert Walker Bush: Πράγματι, στις 11 Σεπτεμβρίου του 1990 σε μία ομιλία του στο Κογκρέσο που αναφερόταν στον Πόλεμο στο  Ιράκ,  μίλησε για την  Έλευση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης(Toward  a  new  world  order). George H.  W. Bush  : Πριν αναλάβει την προεδρία των ΗΠΑ διατέλεσε διευθυντής της CIA, αλλά το πιο σημαντικό στοιχείο της καριέρας του   ήταν η συμμετοχή του στην οργάνωση  Skull & bones  του Πανεπιστημίου  του  Yale. Μία οργάνωση ιδρυμένη το  1832 από πουριτανούς (White Anglo-Saxon Protestant, WASP)επιχειρηματίες και διανοουμένους, στην πραγματικότητα, μία οργάνωση με γνωστικές καταβολές, εμπνευσμένη από την οργάνωση των ''Πεφωτισμένων της Βαυαρίας'',  που έθετε στο επίκεντρο της  φιλοσοφίας  της  τις διδασκαλίες του Χέγκελ, (για μία καθαρά ακαδημαϊκή παρουσίαση της ιστορίας της  Skull & bones εδώ.)Αν και όπως αναφέραμε αυτή η πανεπιστημιακή οργάνωση απευθυνόταν αποκλειστικά σε λευκούς προτεστάντες–πουριτανούς, ωστόσο είχε δεσμούς με μεγάλους εβραϊκούς τραπεζικούς οίκους(πχ Lazard Brothers,  Kuhn, Loeb & Co κλπ).Ήταν η  οργάνωση που είχε διαμορφώσει όλη την « παλαιά τάξη πραγμάτων»  : Την επανάσταση των μπολσεβίκων το 1917, την άνοδο του  ναζισμού στην Γερμανία, δηλαδή, ήταν η οργάνωση  που προκάλεσε τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο  και  την  μετέπειτα  σταθεροποίηση της Σοβιετικής  Ένωσης.  Τώρα λοιπόν βιαζόταν για την δημιουργία της  ''Νέας Παγκόσμιας Τάξης'', και ήθελε ένα εκλεκτό της μέλος να πάρει τα  ινία της εξουσίας όσο πιο γρήγορα γίνονταν. Όμως  την περίοδο γύρω στο 1981, όταν η οργάνωση αγωνιούσε να φέρει στην εξουσία  τον George Herbert Walker Bush , αυτός εκτελούσε χρέη αντιπροέδρου  ενώ  πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο Ronald Wilson Reagan. Κάτι έπρεπε να γίνει…