ΛΕΤΡΙΣΜΟΣ: ΜΙΑ ΙΟΥΔΑΪΚΗ ΣΕΚΤΑ

              

Γράφει  ο  Θεόδωρος  Λάσκαρης

Λετριστικός πίνακας

Ο Λετρισμός (Lettrisme < lettre = γράμμα) παρουσιάζεται συνήθως ως  ένα  Γαλλικό Αβάν-γκαρντ (πρωτοποριακό) κίνημα (1946-1970), το οποίο εφάρμοσε τις θεωρίες του στην τέχνη, στην κουλτούρα και στην πολιτική. Οι θεωρίες αυτές, φαινομενικά, αποτελούνταν από ένα μίγμα διανοουμενισμού, γραμματικών- φωνητικών συμβολισμών, και ασφαλώς ηδονιστικών-ελευθεριακών και κομμουνιστικών απόψεων. Το κίνημα αυτό δημιουργήθηκε από τον Ρουμάνο-Εβραίο Isidore Isou (Isidor Goldstein) το 1946 και αργότερα ενώθηκε με τη ''Καταστασιακή Διεθνή'' (Internationale situationniste) ή ''Σιτουασιονιστική Oμάδα'' που είχε ιδρυθεί στην Γαλλία και μετείχαν σε αυτή ιουδαϊκές προσωπικότητες όπως η Michèle Bernstein. Στους Σιτουασιονιστές ανήκε και ο Malcolm McLaren, ο εβραίος μάνατζερ   δημιουργός του γνωστού μουσικού συγκροτήματος  Sex  Pistols.

Αυτά τα κινήματα, σε γενικές γραμμές, εξέφραζαν  εκείνο το παραβατικό πνεύμα που το 1968 έμελε να κατακλύσει μαζικά την Ευρώπη, και να ανατρέψει κάθε παραδοσιακό στοιχείο στην αντίληψη της κουλτούρας, των ηθών και της πολιτικής, εισάγοντας ανορθολογικές  τάσεις, σεξουαλική παραβατικότητα, αντι-ιεραρχικές προκλήσεις, και μία ιδιότυπη προσκόλληση σε ασυνείδητες-μυστηριακές  εμβαθύνσεις.

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΔΡΕΣΔΗΣ: ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΤΥΧΕΣ

                           ΔΡΕΣΔΗ  1945  –  ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ  2016

Άρθρο του Riccardo Percivaldi                                                          

Μετάφραση-επιμέλεια: Ιωάννης Αυξεντίου

Σε αυτό το άρθρο παρουσιάζονται άγνωστες, στο ευρύ κοινό, πτυχές του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου που θα προκαλέσουν έκπληξη και αποτροπιασμό. Συνταρακτικές και οι αποκαλύψεις για τον ρόλο του Winston  Churchill.

«Οι ''δημοκράτες'', που υποστηρίζουν ότι απελευθέρωσαν τον γερμανικό λαό από τον Χίτλερ, δεν έφεραν τίποτα άλλο από τρόμο και καταστροφή. Στην Δρέσδη, σκότωσαν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους σε μία μόνο νύκτα της κόλασης, και κατέστρεψαν αναρίθμητα έργα τέχνης. Οι γυναίκες που γεννούσαν τα παιδιά τους μέσα στα νοσοκομεία, πηδούσαν από τα παράθυρα με τα μωρά τους ακόμη κρεμασμένα από τους ομφάλιους λώρους και μετατρεπόταν σε στάχτη από τις εμπρηστικές βόμβες. Χιλιάδες άνθρωποι που καιγόντουσαν ζωντανοί έπεφταν μέσα  στις δεξαμενές  του νερού: μάταια, το φώσφορο συνέχιζε να καίει τις σάρκες τους και μέσα στο νερό. Ακόμη και οι ελέφαντες, τα λιοντάρια, του ζωολογικού κήπου μετατράπηκαν σε πύρινες δάδες. Όμως όλοι αυτοί, το νεογέννητο, η μητέρα, ο γέρος, ο τραυματισμένος στρατιώτης, το αθώο ζώο, πέθαναν με έναν φρικτό τρόπο στο όνομα της ''απελευθέρωσης''. »   Thomas  Brookes

O ΧΑΡΟΣ ΒΓΗΚΕ, ΒΓΗΚΕ ΠΑΓΑΝΙΑ…

       

Γράφει ο  Ιωάννης  Αυξεντίου

Jean Francois Millet, "O  Θάνατος και ο ξυλοκόπος"

Και συνεχίζει το λαϊκό άσμα: « μεσ' στη δική μου γειτονιά κι από τον πολύ συλλογισμό έχασε το λογαριασμό.…». Έτσι ακριβώς! Τώρα πλέον έγινε καθημερινή συνήθεια το άκουσμα της είδησης, ότι δύο γεροντάκια βρήκαν φρικτό θάνατο στα χέρια αλλοδαπών κακοποιών. Ότι ολόκληρες οικογένειες βασανιστήκαν και ληστεύτηκαν από άτομα ξένης καταγωγής. Ουδείς συγκινείται! Άγνωστα άτομα κυκλοφορούν με καλάσνικοφ, πιστόλια, αυτόματα, χειροβομβίδες, στήνουν καραούλια και πυροβολούν όποιον έχουν βάλει στο μάτι για τον οποιοδήποτε λόγο. Πλέον συναγωνιζόμαστε το  Μεξικό.

Ο Αθηναίος δεν φεύγει το πρωί από το σπίτι του φορώντας κράνος, στολή παραλλαγής και ένα αυτόματο ανά χείρας για να πάει να πολεμήσει στην Συρία ή στο Αφγανιστάν, φεύγει απλώς  για να πάει στη δουλειά του. Δεν μπαίνει στο αυτοκίνητό του για να φθάσει σε καμιά μυστική συνάντηση με τον Αλ Καπόνε, αλλά για να πάει στον σινεμά. Και όμως, κάπου εκεί κοντά μπορεί να  τον περιμένει ένα αλβανικό καλάσνικοφ, ή  ένα γεωργιανό μαχαίρι για να τον στείλει στον άλλο κόσμο.

ΝΙΚΟΣ ΦIΛΗΣ: ΨΥΧΡΟΣ - ΘΕΡΜΟΣ

                                  

Γράφει  ο  Ελευθέριος  Αναστασιάδης

                     

                        ΨΥΧΡΟΣ

Ο υπουργός παιδείας Νίκος Φίλης  δήλωσε ότι, «το μάθημα των Θρησκευτικών πρέπει να αναμορφωθεί και ήδη στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής έχουν εκπονηθεί πιλοτικά προγράμματα προκειμένου τα Θρησκευτικά να πάψουν να είναι ομολογιακό μάθημα. Είμαστε σε διάλογο με εκπροσώπους της Εκκλησίας. Είναι προφανές ότι η αναμόρφωση των Θρησκευτικών είναι προϋπόθεση για να παραμείνουν υποχρεωτικό μάθημα.»

Συμπέρασμα: Ο κύριος Φίλης επειδή δεν μπορεί να ζητήσει ανοιχτά την κατάργηση της διδαχής της Ορθόδοξης ομολογίας, θέλει να μετατρέψει το μάθημα των  θρησκευτικών  σε μάθημα  θρησκειολογίας. (πχ,  όπως λέμε  ''βοτανολογία'') .

Για τις επισκέψεις μητροπολιτών και ιερέων στα σχολεία  για συζήτηση με τους μαθητές, ο υπουργός Παιδείας λέει:«Σύμφωνα με τον νόμο, η έγκριση εισόδου τρίτων σε σχολείο για να μετέχουν σε εκδηλώσεις και όχι μαθήματα ανήκει στην ευθύνη του διευθυντή και του συλλόγου διδασκόντων. Αντιλαμβάνεστε ότι το υπουργείο δεν μπορεί να επιτρέπει σε οποιονδήποτε ιδιώτη ή φορέα να παρεμβαίνει στη διδασκαλία, να υποκαθιστά στο μάθημα τους εκπαιδευτικούς και πολύ περισσότερο να συνδιδάσκει ή να επιτηρεί εκπαιδευτικούς»

Συμπέρασμα : Για  τον κύριο  Φίλη  ο  Μητροπολίτης  είναι  ο «οποιοσδήποτε  ιδιώτης και φορέας» !

ΠΡΩΚΤΙΚΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ…ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ

Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου

Ο αποτελεσματικός...

Μετά την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη, η ΝΔ έπαυσε και επισήμως να είναι η παράταξη της ''Δεξιάς'' (ουσιαστικά ποτέ δεν ήταν) και έγινε το μεγάλο κόμμα των φιλελεύθερων. Πριν την εκλογή του, ο  Κ. Μητσοτάκης έκανε μία εμβληματική πράξη: ψήφησε υπέρ του συμφώνου συμβίωσης για τους γκέι. Το έπραξε διότι έχει κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον γι’ αυτή την κατηγορία  ατόμων; Μάλλον όχι. Η πράξη του αυτή είχε ως σκοπό να φανερώσει και να σηματοδοτήσει την ιδεολογία του: δηλαδή, ότι είναι ένας πολιτικός αυθεντικά φιλελεύθερος. Πρέπει να επισημάνουμε, ότι τα τελευταία χρόνια δημιουργείται στην Ελλάδα ένας πόλος, αποτελούμενος από κόμματα και πολιτικούς (ΝΔ, Ποτάμι, Μάνος κλπ) μαζί με κάποιους ''περισπούδαστους'' δημοσιογράφους, ο οποίος (πόλος) πρεσβεύει τον οικονομικό και φιλοσοφικό φιλελευθερισμό: ένα μίγμα αποτελούμενο από την προάσπιση της ελεύθερης αγοράς και των ελεύθερων χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων και ταυτόχρονα την υπεράσπιση των ''ατομικών δικαιωμάτων'', δηλαδή την εξύψωση της βούλησης του κάθε ατόμου πέραν από κάθε κοινωνικό, θρησκευτικό και ηθικό δεσμό.

ΠΑΡΑΙΝΕΣΗ ΠΡΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ: ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΠΙΑΣΤΕ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ

Γράφει ο Θεόδωρος Λάσκαρης

Ο εξ αριστερών θεατής του Κόσμου, επιδιώκει διακαώς να αλλάξει, να μεταμορφώσει έναν Κόσμο  που δεν κατανοεί και ερμηνεύει  λάθος. Ας σκεφθεί λοιπόν αντικειμενικά, και προπάντων, ας δει αντικειμενικά την ιστορία: όποτε προσπάθησε να το κάνει (να διορθώσει τον κόσμο) επέφερε μεγάλη αιματοχυσία, καταστροφές, πόνο, αλλά και αποτυχία: σε όλα τα πλάτη και μήκη της οικούμενης το σύστημα του δεν έφερε τα κοινωνικά αποτελέσματα που ήλπιζε, και τελικά, μετά από σύντομο χρονικό διάστημα, κατέπεσε.

Η εμμονή σε αυτή την πορεία, με προσπάθειες διόρθωσης των παλαιών ''λαθών'', ιδεολογικές διασπάσεις και νέες στρατηγικές, δεν οδηγεί παρά σε έναν φαύλο κύκλο. Η αριστερή προσπάθεια ''επιδιόρθωσης'' του κόσμου, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία για τον απλούστατο λόγο ότι δεν λαμβάνει υπόψη της την «αρχή της πραγματικότητας»: την δομή και την νομοτέλεια του κόσμου όπως αυτή είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι. Η αριστερά είτε  ΑΓΝΟΕΙ  την πραγματικότητα (πχ. όσα έταζε ο ΣΥΡΙΖΑ, το μεταναστευτικό, κλπ) είτε ΣΚΟΤΩΝΕΙ την πραγματικότητα (πχ. τα σοβιετικά γκουλάγκ και οι μαζικές εκτελέσεις).

Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ''ΘΥΜΑΤΟΣ''

Άρθρο του Francesco Lamendola
Μετάφραση - Σχόλια: Ιωάννης Αυξεντίου

Είμαστε μάρτυρες, κατά την πορεία των τελευταίων δεκαετιών, ενός φαινομένου ολοένα αναπτυσσόμενου και διαδιδόμενου: την αυξανόμενη, διάχυτη και σχεδόν αχαλίνωτη θυματοποίηση σημαντικών πτυχών της κοινωνικής, πολιτικής, νομικής, οικονομικής και πολιτισμικής διαλεκτικής. Πολλοί μιλούν για μία ''σχολικοποίηση'' ή ''ιατρικοποίηση'' της κοινωνίας. Κανένα άλλο φαινόμενο δεν μπορεί να  συγκριθεί με την τωρινή  θυματοποίηση: όλες εκείνες οι κατηγορίες και όλες εκείνες οι κοινωνικές ομάδες οι οποίες, δικαίως ή αδίκως, καταφέρνουν να αποκτήσουν το νομικό καθεστώς, επίσημα αναγνωρισμένο, των θυμάτων. Πρακτικά, δεν υπάρχουν σχεδόν όρια σε αυτά που μπορούν να απαιτήσουν υπό την μορφή αποζημίωσης για τις ζημίες, υλικές ή ηθικές, που υπέστησαν. Και όχι μόνον: δεν υπάρχουν όρια στην συνεχή ηθική πίεση που είναι σε θέση να εξασκήσουν, όχι στους ενόχους, αλλά πάνω σε ολόκληρη την κοινωνία, στην οποία απαγορεύεται να προσλάβει μία ουδέτερη στάση, αλλά είναι αναγκασμένη, αντίθετα, να παραταχθεί με το μέρος τους, κάθε φορά που κτυπούν τα τύμπανα για  να καταγγείλουν την βία που δέχθηκαν και να καλέσουν σε σύναξη όλους τους ''καλούς'' στην σταυροφορία ενάντια στο κακό.

OI ΚΡΥΦΕΣ ΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΚΩΝ ΕΟΡΤΩΝ

Υποθέτω ότι ένας τέτοιος τίτλος άρθρου στο Θεόδοτο, θα δημιουργήσει έκπληξη και απορία στους αναγνώστες. Σκοπός μας είναι να δείξουμε ότι πέραν των συνηθισμένων κοινωνιολογικών και ιστορικών ερμηνειών των λαϊκών εορτών, υπάρχει μία άλλη μορφή ερμηνείας,  πιο βαθειά και αποκαλυπτική, η οποία μας προσφέρει χρήσιμα στοιχεία για την κατανόηση των κοινωνικών φαινομένων. 

Κείμενο του René Guènon 

Μετάφραση-επιμέλεια: Ιωάννης  Αυξεντίου

Σατουρνάλια

Σχετικά με μία ''θεωρία της εορτής'' διατυπωμένη από έναν κοινωνιολόγο, είχαμε επισημάνει ότι αυτή η θεωρία είχε, μεταξύ των άλλων ελαττωμάτων, εκείνο να θέλει να μειώσει όλες τις εορτές σε έναν μόνον τύπο, αποτελούμενο από εκείνες που μπορεί να αποκαλεστούν ''καρναβαλικές εορτές'', έκφραση που μας φαίνεται αρκετά σαφής για να είναι εύκολα κατανοητή από όλους, επειδή το καρναβάλι πράγματι αντιπροσωπεύει αυτό που απέμεινε από αυτές (τις εορτές) στη Δύση.