EINAI O ΜΟΝΤΕΡΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΜΙΑΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΓΝΩΣΗΣ;

Άρθρο του Francesco Lamendola                                              
Μετάφραση: Ιωάννης Αυξεντίου

Είχαμε ήδη ασχοληθεί, έστω και συνοπτικά, με τη σκέψη του Γερμανού φιλοσόφου Eric Voegelin, καθώς και με το μοντέρνο Γνωστικισμό, ο οποίος προτίθεται να εκδιώξει από τον κόσμο τo χριστιανικό πνεύμα  και  να θεμελιώσει έναν αντί-πολιτισμό. Θέλουμε τώρα να θέσουμε μαζί δύο θέματα και να κάνουμε μία σύνθεση: δείχνοντας πως τα συμβάντα των τελευταίων δεκαετιών επιβεβαιώνουν πλήρως τη διάγνωση του Eric Voegelin και διαψεύδουν, αντίθετα, την άποψη του Κarl Popper, σύμφωνα με τον οποίο οι σύγχρονοι ‘ολοκληρωτισμοί’, ούτε λίγο ούτε πολύ, προέρχονται από τον Πλάτωνα (ένας πανούργος τρόπος για να δυσφημίσει το φιλόσοφο). 

Ειδικά τα τελευταία έτη ή μάλλον τους τελευταίους μήνες, είχαμε την σαφή αντίληψη ότι μία σειρά από ‘τετελεσμένα’, εμπρός από τα οποία τέθηκε ο πληθυσμός των ευρωπαϊκών χωρών (και όχι μόνον) και σε πολλές περιπτώσεις, και τα ίδια τα κοινοβούλια, δεν είναι μόνον το αποτέλεσμα αυθόρμητων και ‘φυσικών’ πολιτιστικών διαδικασιών και ανθρωπολογικών μεταβολών. Φαίνεται ότι εκδηλώνεται πλήρως μία απόκρυφη στρατηγική, όλο και πιο τολμηρή και ανυπόμονη, που έχει σκοπό να δοκιμάσει την παρουσία αντισωμάτων και, όπου - όπως συνέβη τελευταία - διαπιστώσει την απουσία, ή την αδύναμη παρουσία, να επιβάλλει, με όλο και πιο φρενήρη ρυθμό, το  ξερίζωμα των εναπομενόντων της Παράδοσης και ειδικά της χριστιανικής σκέψης και ζωής. Πρόκειται πλέον για έναν ολοκληρωτισμό, αν και δεν τολμά να παρουσιαστεί ως τέτοιος, βασισμένο πάνω σε έναν ριζικό σχετικισμό, που είναι μόνον το πρώτο στάδιο προς την επιβολή, δια διατάγματος, νέων Εντολών, πλήρως αντεστραμμένων σε σχέση με τις προηγούμενες, που ενέπνευσαν και οδήγησαν τον πολιτισμό των προγόνων μας για αιώνες και χιλιετίες.  

Ο ΠΑΝΕΡΩΤΙΣΜΟΣ ΩΣ ΝΕΟ ΟΠΙΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

Γράφει ο Αμύντας Βασιλούδης

Λεπτομέρεια από τον Κήπο των Γήινων Απολαύσεων

 Σε παλαιότερες εποχές οι αναφορές στην ολοκληρωμένη ερωτική πράξη ήσαν υπαινικτικές. Τόσον οι θρησκείες όσον και η κρατούσα κοσμική ηθική ήθελαν τον έρωτα μυστικό, υπόθεση ιδιωτική, μία ιστορία που διαδραματίζεται πίσω από κλειστές θύρες. Στην σημερινή εποχή βασιλεύει η ελευθεριότητα των ηθών. Ουδείς διανοείται να την αμφισβητήσει, έχει γίνει τμήμα της κρατούσης ιδεολογίας. Ακόμη και παρεκκλίνουσες ερωτικές συμπεριφορές θεωρούνται ανεκτές και εναλλακτικός τρόπος ζωής ισοδύναμος του φυσιολογικού. Το φαινόμενο είναι μάλλον δυσεξήγητο, εάν αναλογισθεί κανείς ότι τα ισχυρά κράτη βασίζονται σε αυστηρά ήθη. Επί παραδείγματι, ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Μέγας Κωνσταντίνος εγκατάλειψε την Ρώμη και προτίμησε την Νέα Ρώμη – Κωνσταντινούπολη ήταν τα χαλαρά ήθη της πρώτης. Είναι κοινή διαπίστωση ότι τα χαλαρά ήθη αποτελούν σύμπτωμα αποσυνθέσεως μιας κοινωνίας και όχι ένδειξη υγείας. Η ύπαρξη τοιαύτης ομοφωνίας επί του θέματος εκ μέρους δημοσιογράφων, πολιτικών και πνευματικών ανθρώπων μας οδηγεί στην σκέψη ότι το φαινόμενο αποτελεί πολιτική επιλογή της υπερεθνικής ευρω-ατλαντικής ιθυνούσης τάξεως. Η τελευταία φαίνεται ότι επενδύει στον πανερωτισμό, για να εδραιώσει την κυριαρχία της επί του Δυτικού Κόσμου και για να λειτουργήσει ως υπόδειγμα προς τις άλλες πιο συντηρητικές κοινωνίες.

Η ΠΛΗΡΩΜΗ ΜΕ ΜΕΤΡΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ

Πηγή: azionetradizionale.com 
Μετάφραση & σχόλια: Ιωάννης Αυξεντίου
   

Γίνεται πολύ συζήτηση για τις πληρωμές με μετρητά: από πολλούς φίλους της ‘προόδου’, η πληρωμή με μετρητά αντιμετωπίζεται ως μία οπισθοδρομική συνήθεια, ένα απομεινάρι του παρελθόντος, ένα είδος φολκλορικής  προκατάληψης. Σε αυτό προστίθεται, πάντα σύμφωνα με τους προοδευτικούς, ότι η πληρωμή με μετρητά βοηθά τη φοροδιαφυγή ή τουλάχιστον πως εξαλείφοντας τα μετρητά θα μπορεί να μειωθεί σημαντικά η φοροδιαφυγή. 

Δηλαδή, επειδή οι κυβερνήσεις δεν καταφέρνουν να πατάξουν τη φοροδιαφυγή και δεν βρίσκουν τον τρόπο για να εκπαιδεύσουν τον πολίτη να σέβεται την συνεισφορά στους δημόσιους λογαριασμούς, τι κάνουν λοιπόν; Τα βάζουν με όποιον πληρώνει με νομίσματα.

Αλλά ας προσπαθήσουμε να δούμε καθαρά.

ΝΕΚΡΟΦΟΒΙΚΟΙ:ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΤΩΝ 'ΚΑΛΩΝ'

Άρθρο του Roberto Pecchioli                                                           

Μετάφραση: Θεόδωρος Λάσκαρης

Ένα φάντασμα πλανιέται στην ελευθεριακή, προοδευτική και ανεχτική Ευρώπη. Έχει ένα παράξενο χτένισμα, ένα μικρό μουστάκι και βαδίζει με το βήμα της χήνας: είναι ο ναζισμός που επιστρέφει. Όμως, ευτυχώς για τη γηραιά ήπειρο, οι  φρουροί του Καλού  αγρυπνούν.

Εντυπωσιάζει η γρανιτική βεβαιότητα ότι βρίσκονται στο σωστό, το αποσταγμένο μίσος σε βιομηχανικές δόσεις, κρυμμένο πίσω από την καλοσύνη των όμορφων ψυχών με το χέρι πάνω στην καρδιά. Να παρακολουθείς ορισμένα τηλεοπτικά σαλόνια που μεταμορφώνονται σε λαϊκά δικαστήρια όπου δικαστές, εισαγγελείς και εκτελεστές των ποινών είναι τα ίδια πρόσωπα, όλοι στο όνομα της Αγάπης και του Καλού, έγινε  πλέον μία δημόσια ιεροεξεταστική τελετή. Παρόλο που προκαλούν το γέλιο και ο πολίτης που απλώς διαθέτει την κοινή λογική τους βλέπει και  αηδιάζει, χρειάζεται ένας πιο ευρύς στοχασμός προς όφελος όλων εκείνων που δέχονται επιθέσεις, εκφοβισμούς και περιφρόνηση από την λεγόμενη intelligentsia, κάθε ημέρα και πιο θρασεία.

OI ΕΝΤΡΟΠΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Άρθρο του Renzo Giorgetti                                                              
Μετάφραση: Ιωάννης Αυξεντίου

Το φιλί του θανάτου

Με τη συνήθη διαύγεια που τον διέκρινε, ο Edmund Burke σημείωνε, ήδη πριν από δύο αιώνες, ότι: “σπάνια έχουν ιδωθεί δύο εποχές στις οποίες το κακό να παρουσιάστηκε με τους ίδιους τρόπους και με τις ίδιες δικαιολογίες”. Και συνεχίζει ο Burke επεξηγώντας πως το κακό είναι ένα στοιχείο αρκετά πιο εφευρετικό, διότι ενώ συζητάμε για τη μορφή του, αυτό ήδη έχει προσλαβει μία άλλη. Μας φοβίζουν μόνον οι τρομακτικές εκδηλώσεις του, χωρίς όμως να αντιλαμβανόμαστε ότι το ίδιο μας το σπίτι έγινε μία φωλιά ληστών. Έτσι συμβαίνει σε όλους εκείνους που προσέχοντας μόνο το κέλυφος και τη κρούστα του μαθήματος της ιστορίας πιστεύουν ότι διεξάγουν πόλεμο ενάντια στη μισαλλοδοξία, στην υπηρηφάνεια και στη σκληρότητα. Στην πραγματικότητα όμως, αντί να τα καταστρέψουν, εγκρίνουν και τροφοδοτούν στοργικά αυτά τα στοιχεία του κακού, τα οποία εκδηλώθηκαν σε αρχαίες φατρίες αλλά και  σε νεότερες, που ίσως είναι και χειρότερες.

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΔΙΜΕΤΩΠΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ

Γράφει ο Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλας 

Κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε τα προγράμματα των κομμάτων και σε συνδυασμό με την βράβευση του Αντετοκούνμπο τέθηκε και το ζήτημα του νόμου περί ιθαγένειας. Έτσι λοιπόν, δράττομαι της ευκαιρίας με στόχο να καταδείξω γιατί τόσο οι φιλελεύθεροι όσο και οι αριστεροί είναι εκδηλώσεις του αρνητικού κατεστημένου που επιδιώκει να καταπνίξει τις αρχέγονες δυνάμεις των αυτοχθόνων  ευρωπαϊκών πληθυσμών.

Οι απόψεις των αριστερών κομμάτων είναι γνώστες επί του ζητήματος και είναι όλες υπέρ του jus soli (δίκαιο του εδάφους), το οποίο σήμερα ισχύει σε χώρες όπως οι Η.Π.Α. και ο Καναδάς. Ωστόσο, με φανερό πλέον τρόπο και η ΝΔ εξέφρασε προσφάτως μια θέση που είναι πολύ κοντά στην αρχή που υποστηρίζουν τα κόμματα της Αριστεράς. Ο Αντιπρόεδρός της, ο οποίος υποτίθεται εκφράζει τους πιο δεξιούς ψηφοφόρους της και καλεί σε αντικομουνιστικό μέτωπο, υπερηφανεύθηκε που ο  Αντετοκούνμπο έλαβε την Ελληνική ιθαγένεια επί κυβέρνησης Αντώνη Σαμαρά. Επίσης, ομολογεί ότι δεν ψήφισε τον νόμο του ΣΥΡΙΖΑ για την ιθαγένεια επειδή έδινε ανεξέλεγκτα προς όλους όσους γεννιούνταν στην Ελλάδα την ιθαγένεια, χωρίς όμως να διαφωνεί επί της αρχής του Jus soli. 

Η ΙΕΡΗ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΗΣ ΑΚΕΦΑΛΙΑΣ

Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου                                                     

                    

                                                                                                 «Υπάρχει μια μέθοδος στην τρέλλα του»

Σαιξπηρ, Αμλετ. 

Εάν προσπαθήσουμε να δώσουμε μία ουσιαστική περιγραφή, το βασικό δηλαδή χαρακτήρα, των σύγχρονων ευρωπαϊκών κοινωνιών και των πολιτικών τους συστημάτων, ίσως αυτός ο χαρακτήρας να εκφράζεται περιεκτικά από τον όρο “Ακεφαλία”. Όχι με την έννοια της έλλειψης μιας κεφαλής που κατευθύνει και οδηγεί, αλλά με την έλλειψη μιας κεφαλής η οποία να βρίσκεται στο “πάνω μέρος του σώματος”, που, συμβολικά, υποδηλώνει το “Άνω σχώμεν τας καρδίας…”, δηλαδή το κράτημα του νου στα ανώτερα πεδία της ύπαρξης, στο Κάλλος και στο Αγαθό (Καλοκαγαθία). Αντίθετα, αυτό που παρατηρούμε είναι η κοπή-μετατόπιση της κεφαλής, ως άψυχο κρανίο πλέον, στο μέρος των σεξουαλικών οργάνων, συμβολικά δηλαδή, ο θάνατος (το κρανίο) ταυτίζεται με το σεξ, το οποίο, σύμφωνα με τον Bataille, μπορεί να οδηγήσει στο πέρασμα σε έναν άλλο κόσμο, όπως ακριβώς και ο θάνατος. Γι’αυτό το όραμα Ακεφαλίας θα μιλήσουμε καθώς και για τον οραματιστή του.

Η ΕΥΡΩ-ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ

Άρθρο του Francesco Lamendola                                              
Μετάφραση: Ιωάννης Αυξεντίου

Τρεις ειδήσεις προερχόμενες από τη Γερμανία, την πατρίδα της 'υποδοχής' και το κέντρο που κατευθύνει τις μεταναστευτικές πολιτικές, δηλαδή την έλευση των μαζών από την Αφρική και την Ασία προς την Ευρώπη: τρεις ειδήσεις μόνο μεταξύ των εκατοντάδων που θα μπορούσαμε να απαριθμήσουμε.

A) Bad Kreuznach, κοντά στο Mainz, στις 15 Ιανουαρίου 2019, ένας Αφγανός 25 ετών μαχαιρώνει στην κοιλιά μία Πολωνή γυναίκα έγκυο και σκοτώνει το έμβρυο. Προσπαθεί να ξεφύγει αλλά τελικά συλλαμβάνεται κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό.

B) Φρανκφούρτη, 29 Ιουλίου 2019, ένας Αφρικανός από την Ερυθραία 40 ετών, σπρώχνει μία μητέρα και το παιδί της 8 ετών κάτω από το τρένο με αποτέλεσμα το παιδί να βρει φρικτό θάνατο. Δεν τους γνώριζε επρόκειτο για αμόκ.          

                                  
Γ) Στουτγάρδη, 31 Ιουλίου 2019. Στο τέλος ενός καυγά, ένας Σύρος πρόσφυγας 28 ετών έσφαξε και τεμάχισε με ένα σπαθί ένα Γερμανό στη μέση του δρόμου (προσοχή, το βίντεο είναι ιδιαίτερα σκληρό).