Γράφει ο Αναστάσιος Γιαννάς
 |
| Michaela Sagatova, θεωρία των χορδών |
Ο
τίτλος του άρθρου που ακολουθεί, σίγουρα φαίνεται παράξενος για ένα μπλογκ που
ασχολείται με θέματα πολιτικής και, ειδικότερα, πολιτικής φιλοσοφίας και
ιστορίας. Εντούτοις, δεν μπόρεσα να αντισταθώ στην δημοσίευσή του, μιας που πρόκειται για ένα
εντυπωσιακό εύρημα. Εδώ και αρκετές
δεκαετίες, οι φυσικοί επιστήμονες προσπαθούν να δημιουργήσουν
μία θεωρία ενοποίησης των τεσσάρων
θεμελιωδών δυνάμεων του σύμπαντος: τη
βαρυτική, την ηλεκτρομαγνητική, την ισχυρή δύναμη και την ασθενή δύναμη. Αυτή η προσπάθεια ενοποίησης περιλαμβάνει και
τα διάφορα σωματίδια και υποσωματίδια που συνεχώς ανακαλύπτονται. Με τον όρο
ενοποίηση εννοούμε την εύρεση μιας πρωταρχικής
φυσικής οντότητας, η οποία μετασχηματίζεται και παράγει όλα τα σωματίδια
και τις δυνάμεις που αυτά δημιουργούν. Μέχρι σήμερα έχουν προταθεί διάφορες
θεωρίες ενοποίησης, αλλά η πιο γοητευτική από όλες είναι η « θεωρία των Πάντων ή θεωρία των Υπερχορδών».
Οι ρίζες αυτής της θεωρίας βρίσκονται στις εργασίες του
Ιταλού φυσικού Gabrielle
Veneziano,
που τις διατύπωσε κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Στη συνέχεια τελειοποιήθηκε
από τον Άγγλο φυσικό Michael Boris Green
και τον Αμερικανό John Henry Schwarz. Η θεωρία των Υπερχορδών
υποθέτει την ύπαρξη εξαιρετικά μικρών σε μέγεθος φυσικών οντοτήτων οι οποίες ομοιάζουν
με χορδές. Αυτές, ανάλογα με την
συχνότητα ταλάντωσής τους, παράγουν και τα αντίστοιχα σωματίδια.
