Σάββατο, 12 Ιουλίου 2014

Ο "ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ" ΑΝΘΡΩΠΟΣ

             
Γράφει  ο  Θεόδωρος  Λάσκαρης

Joachim Wtetael, H Χρυσή Εποχή
Στην εποχή μας, είναι προτιμότερο να σε πουν χαζό, παρά «μη προοδευτικό άνθρωπο». Θεωρείται πλέον η ύψιστη των ύβρεων, ο πιο ταπεινωτικός προσδιορισμός. Ο ''μη προοδευτικός άνθρωπος'', αντιμετωπίζεται σαν να είναι μέλος μιας αιρετικής σέκτας. Πρέπει λοιπόν να ερευνήσουμε, εάν το εννοιολογικό περιεχόμενο που αποδίδεται στην λέξη 'πρόοδος', υπήρχε από πάντα ή είναι μία δημιουργία της νεωτερικής εποχής.

 Οι φιλοσοφικές και υπαρξιακές έννοιες με τις  οποίες είναι συνδεδεμένος αυτός ο όρος , είναι γνωστό ότι εμφανίζονται για πρώτη φορά μετά την Αναγέννηση, και συμπίπτουν με την εμφάνιση του προτεσταντισμού. Λαμβάνουν  δε πιο σαφή έννοια και σημαντικότητα με την έλευση του Διαφωτισμού. Στην αρχαιότητα όμως επικρατούσε η ακριβώς αντίθετη άποψη: οι άνθρωποι γνώριζαν την ύπαρξη ενός θαυμαστού παρελθόντος, ενώ το μέλλον το θεωρούσαν αβέβαιο και την πορεία της ανθρωπότητας να τείνει προς την παρακμή και την βαρβαροποίηση.

Αρκεί να μελετήσουμε τα έργα του Ησίοδου, για να διαπιστώσουμε την ύπαρξη ενός χρυσού παρελθόντος,  το οποίο το διαδέχονται  εποχές που γίνονται ολοένα και πιο σκοτεινές:

Χρυσό πρωτόπλασαν το γένος των βροτών ανθρώπων  οι αθάνατοι του Ολύμπου. Στην  εποχή  του  Κρόνου, όταν  εκείνος  δέσποζε  στον  ουρανό, ζούσαν κι εκείνοι  σαν θεοί· ο νους τους ξέγνοιαστος, πάθη και συμφορές  μακριά τους, μήτε τα μαύρα γηρατειά τους άγγιζαν· άφθαρτοι κι αναλλοίωτοι, πόδια και χέρια, στις  χαρές  δοσμένοι, κι  ό,τι κακό έμενε απ᾽ έξω. Ακόμη κι όταν πέθαιναν, ήταν ο θάνατός τους ύπνος  που τους δάμαζε, κι είχανε όλα τα καλά δικά τους·χωράφια γόνιμα τους έδιναν καρπό από μόνα τους, μεγάλη κι άφθονη σοδειά· κι εκείνοι πράοι, ησυχασμένοι σε έργα ευχάριστα, ευλογημένοι (…Ύστερα ο  Δίας πατέρας έφτιαξε τρίτο γένος των βροτών ανθρώπων, χάλκινο, που να μη μοιάζει στο ασημένιο πουθενά· φράξινο, ανελέητο, φριχτό. Άλλο δεν είχαν στο μυαλό τους πάρεξ τα υπερφίαλα έργα του πολέμου, βαριά σε στεναγμούς· στάρι δεν έτρωγαν κι ήταν σκληρή η καρδιά τους σαν το ατσάλι. (Ησίοδος, Έργα και Ημέραι)

Αλλά και ο Ρωμαίος ποιητής  Πόπλιος Οβίδιος  Νάσων, έγραφε  στις «Μεταμορφώσεις»«Άνθισε πρώτη η εποχή του χρυσού· αυθόρμητα, χωρίς την ανάγκη δημίων, χωρίς την ανάγκη νόμων, τιμούσαν την αφοσίωση και την δικαιοσύνη.»

Τρεις Μοίρες 
Είπαμε λοιπόν ότι το μέλλον εθεωρείτο αβέβαιο και  σκοτεινό, γι’ αυτό και η μοίρα  «Άτροπος», που κόβει το νήμα της ζωής, και αντιπροσωπεύει το μέλλον, βοηθά την περιστροφή  του αδραχτιού (σύμπαντος) με το αριστερό χέρι: δεν είναι καταπληκτική η μυθολογία; Είδατε πως ταυτίζει την πρόοδο (μέλλον) με την αριστερά, και την αριστερά με το σκοτεινό και το αβέβαιο; (της ''αριστεράς και της προόδου'', όπως λέμε).                                     

Αλλά και στον Χριστιανικό Μεσαίωνα, η ιδέα για τον μελλοντική πορεία της ανθρωπότητας ήταν  απαισιόδοξη: στους έσχατους καιρούς θα πραγματοποιούνταν τα γεγονότα που περιγράφει η  Αποκάλυψη.

Με την έλευση του Ανθρωπισμού και αργότερα του Διαφωτισμού, η λέξη πρόοδος αποκτά, σταδιακά, τρεις έννοιες: Στην φιλοσοφία σημαίνει την απομάκρυνση από την θρησκευτικότητα  και την μεταφυσική, με συνέπεια την ερμηνεία του κόσμου διαμέσου υλιστικών θεωριών. Στην κοινωνιολογία, υπονοεί την κατάργηση των ιεραρχικών σχέσεων, την εξάλειψη των παραδόσεων και την επικράτηση των ελευθέριων ηθών. Στην πολιτική αποκτά την έννοια της δημοκρατικότητας και μετέπειτα ταυτίζεται με την αριστερή ιδεολογία.

Υπάρχει ένα ζήτημα: εάν η έννοια της ''προόδου'' εμπεριείχε μόνον το νόημα της τεχνολογικής εξέλιξης και την πίστη, ακόμη και αν είναι εσφαλμένη, ότι το μέλλον θα φέρει καλύτερες εποχές, δεν θα υπήρχε  ιδιαίτερο πρόβλημα. Το πρόβλημα δημιουργήθηκε όταν συνέδεσαν το μέλλον (το εμπρός) με τις τρεις έννοιες που προαναφέραμε, και το παρελθόν (το πίσω) με το σκότος. Ο λόγος που έγινε αυτό είναι προφανής: έπρεπε να συνδεθεί στο μυαλό των ανθρώπων η διαδικασία των επιστημονικών ανακαλύψεων (που έφερνε νέα πράγματα), με τις διαδικασίες στο πνευματικό και πολιτικό πεδίο, ώστε να γίνουν αποδεκτές οι αλλαγές σε αυτό το πεδίο: δηλαδή, να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση ότι, όπως η επιστήμη φέρνει νέα πράγματα, έτσι και η φιλοσοφικό-κοινωνικό-πολιτική σκέψη φέρνει και αυτή νέα πράγματα. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι, η ιδέα της προόδου εδραιωνόταν στα μυαλά των ανθρώπων την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης(η εποχή του βάρβαρου καπιταλισμού),όπου οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ζούσαν οι άνθρωποι  ήταν πολύ χειρότερες από το παρελθόν, δηλαδή τον μεσαίωνα. (βλ. το επόμενο άρθρο του Θεόδοτου)


Πίσω λοιπόν από τις φιλοσοφικές, κοινωνιολογικές και πολιτικές σημασίες της λέξεως ''πρόοδος'', κρύβεται η αυτό-θεοποίηση του ανθρώπου: ο άνθρωπος αρχίζει (υποτίθεται) ως ένα  πρωτόγονο ον, που με τις ολοένα και περισσότερες  ικανότητες  που αποκτά, εξελίσσεται σε ένα ανώτερο ον και θα συνεχίσει να εξελίσσεται, έως ότου να γίνει ένα αυτάρκες, αθάνατο και υπέρ- νοήμων ον. Ένας υλικός θεός. Και ως θεός, μπορεί να αλλάξει όλους τους παραδεδομένους νόμους: να σκοτώνει τα έμβρυα, να  ενώνει  τα όμοια φύλα, να λατρεύει μόνον τον εαυτό του.


Ο προοδευτικός  άνθρωπος, είναι ο ''εξ αριστερών''  άνθρωπος, αυτός  που προ-οιωνίζει την έλευση της  εποχής του ψυχικού σκότους.

10 σχόλια:

  1. Αν έχω κατανοήσει πλήρως το άρθρο σας, τότε μπορώ να εξηγήσω πλέον και το επιχείρημα που ακούω πολλάκις σχετικά με το θρησκευτικό ζήτημα, ότι δηλαδή: "'Είμαστε στον 21ο αιώνα, έχουμε 2014 και άρα σιγά μην πιστεύω στο Θεό". Δεν ξέρω αν το επιχείρημα αυτό εδράζεται στην έννοια της προόδου?
    Ευχαριστώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα ασφαλώς, ο σύγχρονος και προοδευτικός πολίτης (για να χρησιμοποιήσω και έναν όρο με τον οποίο η αριστερά μας ζαλίζει εδώ και δεκαετίες) δεν πιστεύει στο Θεό καθότι έχει καταλήξει πως αυτός δεν υπάρχει. Οι άθεοι είναι μακράν το πλέον 'εκπληκτικό' φρούτο της μοντερνικότητας, έχουν τέτοια ακλόνητη πίστη πως ξέρουν τα πάντα και άριστα που μπορουν να πουν και με βεβαιότητα ότι Θεός δεν υπάρχει.
      Προσωπικά κατανοώ τον αγνωστικιστή, αλλά το να είναι κάποιος πεπεισμένος άθεος βρίσκεται στα όρια της διανοητικής πάθησης.

      Διαγραφή
    2. Βαρώνος Μυνχάουζεν:
      Γεια σας, να συγχαίρω πρώτα τον αρθρογράφο.
      Πάντως οι περισσότεροι άθεοι που ξέρω έγιναν άθεοι για να γίνουν έξυπνοι, ή ακολουθώντας κάποια μόδα ή για τα εγκλήματα της εκκλησίας το μεσσαίωνα (πυρές, σταυροφορίες και παιδεραστία).

      Υ.Γ. το τελευταίο για τη παιδεραστία εκείνη την εποχή με ιντριγκάρει να το ψάξω, η πλάκα τα άλλα δύο γίναν μόνο από τη δυτική εκκλησία, και πηγή των διωγμών και στις δύο περιπτώσεις ήταν το κοσμικό κράτος. Για το γεγονός ότι δεν κατανοούν την ιστορία περί αιρέσεων δεν νομίζω ότι χρειάζεται να το αναφέρω.

      Διαγραφή
    3. Oι σταυροφορίες ήταν αποτρεπτικά πλήγματα κατά της περαιτέρω επέκτασης του Ισλάμ στην Ευρώπη. Η 4η απλά πήρε λάθος δρόμο λόγω του ότι κυριάρχησαν τα εμπορικά συμφέροντα των Βενετών.

      Τα περί πυρών είναι εξαιρετικά διογκωμένα. Αντικειμενικά η ανατολική εκκλησία έκανε μεγαλύτερες καταστροφές στη συγκρουση της με τις αρχαίες παραδόσεις από τη δυτική.

      http://theodotus.blogspot.gr/search/label/%CE%99%CE%B5%CF%81%CE%AC%20%CE%95%CE%BE%CE%AD%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7

      Διαγραφή
    4. Βαρώνος Μυνχάουζεν:

      Ο μόνος λόγος που το ανέφερα ήταν μόνο για να δείξω την αμορφωσιά τίποτα άλλο.
      Το ότι οι σταυροφορίες με εξαιρεση την 4 για τον παραπάνω λόγο προστάτεψαν την ευρώπη εννοείται, όπως και η διόγκωση των θρησκευτικών διώξεων στη Δύση από προτεστάντες και άθεους (σημείωση η Αγγλία μία από τις πρώτες προτεσταντικές χώρες είναι πλέον η πιο άθεη στην Ευρώπη, ακολουθεί η Τσεχία.) εννοείται. Η μεγάλη πλάκα της υπόθεσης οι περισσότεροι άνθρωποι που μιλάνε για τα εγκλήματα των εκκλησιών, αγνοούν κομμουνιστικά και δημοκρατικά εγκλήματα (σφαγή βανδέας, τυραννία του τρόμου, γκούλαγκ, μελιγαλάς, Σερβία, Ιρακ, ας μην ξεχνάμε ότι οι βόμβες που πέσανε σπέρνανε τη δημοκρατία, την ελευθερία και το φιλελευθερισμό, κλπ.). Επίσης το επιχείρημα, το πιο πολυχρησμοποιημένο από τον σύγχρονο κόσμο κατά των θρησκειών είναι ότι διαιρούν το κόσμο. Η πλάκα της υπόθεσης είναι ότι επί δημοκρατίας χώρες ολόκληρες χωρίζονται σε πολλές ιδεολογίες, κόμματα και παρατάξεις, αυτά ούτε χωρίζουν ούτε ενοχλούν. Θα συνέχιζα και άλλο αλλά ο χώρος δεν μου επαρκεί.

      Ελπίζω να μη ζάλησα.

      Διαγραφή
  2. Σημαντική ανάλυση που διευκρινίζει πολλά σχετικά με την "πρόοδο"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θεόδοτε, για να ενισχύσω το επιχείρημά σας, θα ήθελα να σας παραπέμψω και στον Αύλο Γέλλιο, ο οποίος με τη σειρά του παραπέμπει σε άλλες Υψηλότερες Αυθεντίες όπως ο Όμηρος και ο Ηρόδοτος:

    "[11] Quod esse magis verum arbitramur quam quod Herodotus, homo fabulator, in primo Historiarum inventum esse sub terra scripsit Oresti corpus cubita longitudinis habens septem, quae faciunt pedes duodecim et quadrantem, nisi si, ut Homerus opinatus est, vastiora prolixioraque fuerunt corpora hominum antiquiorum et nunc, quasi iam mundo senescente, rerum atque hominum decrementa sunt."

    Aulii Gellii, Noctium Atticarum, Liber Tertius, Capitulus X

    http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus:text:2007.01.0071:book=3:chapter=10

    Μτφ.:
    "Αυτό είναι - κατά τη γνώμη μου - αληθέστερο της άποψης του Ηροδότου του Ιστορού, όπως αυτή καταγράφεται στο πρώτο βιβλίο της Ιστορίας του, πως το σώμα του Ορέστη βρέθηκε θαμμένο και πως αυτό μετρήθηκε ψηλότερο από επτά πήχεις, δηλαδή δώδεκα και ένα τέταρτο πόδια, εκτός και αν - όπως πίστευε ο Όμηρος - οι άνθρωποι παλαιότερα ήταν ψηλότεροι και σωματότεροι, αλλά τώρα καθώς ο κόσμος φθίνει (παρακμάζει), φθίνουν και οι άνθρωποι και τα πράγματα."

    Λ.Τ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Βρήκα επιτέλους ένα σωστό ιντερνετικό δεξιό καταφύγιο και είμαι χαρούμενος για αυτό:D.

    Αυτές οι νέες "προοδευτικές" τάσεις δε νομίζω ότι μπορούν να έχουν καμία σχέση με το ήθος ενός δεξιού , για αυτό και δεν προέρχονται εκ δεξιών.

    Συμφωνώ στα όσα λέχθηκαν περί "αθέων".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δείχνουν το ήθος τους οι κομμουνιστές στο ευρωκοιννοβούλιο

    http://www.youtube.com/watch?v=T3nLUyHWH-Q&list=UUq0v2E0c0AXRcmnNZi4uqOA&index=1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. «Στην εποχή μας, είναι προτιμότερο να σε πουν χαζό, παρά μη προοδευτικό άνθρωπο».

    Παράξενο, αλλά κάθε φορά που με χαρακτηρίζουν «οπισθοδρομικό», «βιβλικό», «ρατσιστή», «ομοφοβικό»(ανύπαρκτος όρος στο λεξικό και άνευ σημασίας), «μεσαιωνικό», «θρησκόληπτο» αισθάνομαι μια αγνή ικανοποίηση. Νιώθω σιγουριά τότε, οτι τα εξηγώ σωστά.
    Θα τολμούσα να πώ οτι με παρασημοφορούν λεκτικά όλες αυτές οι ταμπέλες.

    «έπρεπε να συνδεθεί στο μυαλό των ανθρώπων η διαδικασία των επιστημονικών ανακαλύψεων (που έφερνε νέα πράγματα), με τις διαδικασίες στο πνευματικό και πολιτικό πεδίο, ώστε να γίνουν αποδεκτές οι αλλαγές σε αυτό το πεδίο: δηλαδή, να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση ότι, όπως η επιστήμη φέρνει νέα πράγματα, έτσι και η φιλοσοφικό-κοινωνικό-πολιτική σκέψη φέρνει και αυτή νέα πράγματα».
    Συμπυκνωμένο νόημα ισχύος πυρηνικού αντιδραστήρα αυτό.
    Καταλαβαίνουμε πώς χειραγωγείται ο ναρκισσιστής άνθρωπος απο την πανουργία του ανθρωποκτόνου διαβόλου.
    Επειδή ηλεκτρισμός και diesel....τότε φεμινισμός και υπερκατανάλωση.
    Επειδή τηλέφωνο και αεροναυπηγική...τότε κοινωνική υπερσεξουαλικοποίηση και θεομαχία.
    Και πάει λέγοντας...

    «...κρύβεται η γνωστική αυτό-θεοποίηση του ανθρώπου: ο άνθρωπος αρχίζει (υποτίθεται) ως ένα πρωτόγονο ον, που με τις ολοένα και περισσότερες ικανότητες που αποκτά, εξελίσσεται σε ένα ανώτερο ον και θα συνεχίσει να εξελίσσεται, έως ότου να γίνει ένα αυτάρκες, αθάνατο και υπέρ- νοήμων ον. Ένας υλικός θεός».
    Θυμηθείτε τί «υποσχέθηκε» ο πρώην εωσφόρος στους πρωτόπλαστους.
    Και ακόμα και σήμερα, εν έτει 2014, οι ίδιες υποσχέσεις: να γίνουμε «θεοί».
    Ούτε τους χτύπους της καρδιάς μας δεν ορίζουμε...
    Ακόμα και τις τρίχες στο κουφιοκεφαλάκι μας, Άλλος τις ελέγχει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή