Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015

ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΑΠΩΛΕΣΑΜΕ

Κάνουμε μια παύση από την περιγραφή της γελοιότητας που ζούμε τις τελευταίες ημέρες για να παρουσιάσουμε ένα ιδιαίτερα σοβαρό θέμα που αφορά την ταυτότητα του σύγχρονου ελληνισμού. Ο Ελληνοχριστιανισμός, μπορεί ανέκαθεν να ήταν μια ιδιάζουσα ταυτότητα με αρκετά σοβαρά προβλήματα, αλλά υπήρξε το συγκολλητικό στοιχείο των Ελλήνων για αιώνες. Το παρόν άρθρο περιγράφει με αντικειμενικό τρόπο, πέρα απο εκθειασμούς και αναθεματισμούς, το τι ήταν αυτή η ταυτότητα και το πως οι προβληματικές πτυχές της μπορούν να ξεπεραστούν. Οι θέσεις που παρουσιάζονται στο άρθρο, δεν σημαίνει πως είναι και οι επίσημες θέσεις του μπλογκ. Θεωρούμε όμως πως ο Ελληνοχριστιανισμός είναι ένα θέμα που πρέπει να εξετασθεί και μελετηθεί.
Θεόδοτος


Γράφει ο Βαρώνος Μυνχάουζεν


Υπερ Πίστεως και Πατρίδος
Όλοι οι λαοί που θέλουν να υπάρχουν και να ζουν, πρέπει να έχουν μία ταυτότητα η οποία να τους επιτρέπει να υπάρχουν. Δηλαδή το παρελθόν και το τώρα να έχουν επαφή με την πραγματικότητα. Ο Ελληνοχριστιανισμός ήταν η ταυτότητα που ως λαό μας έβγαλε από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να τον ορίσει, έπειτα να αναδείξει τις δυνάμεις και τις αδυναμίες του και τέλος να ερευνήσει άμα οι αδυναμίες γίνεται να ξεπεραστούν.

Ο Ελληνοχριστιανισμός είναι η ταυτότητα η οποία θεωρεί πως Έλληνας είναι ο χριστιανός, ο οποίος υπάγεται στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, κατοικεί εντός των ορίων της πρώην οθωμανικής αυτοκρατορίας, ομιλεί την ελληνική ως πρώτη γλώσσα και διακατέχεται από ελληνικό αίσθημα. Η ταυτότητα αυτή μπορεί να λύσει (και για αιώνες το είχε καταφέρει) το φυλετικό (με την έννοια των Ελληνικών φύλων και όχι της ράτσας) θέμα της Ελλάδος. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ψευδολογούμε, ένα σοβαρό πρόβλημα που έχει η χώρα είναι πως ο Έλληνας δεν χαρακτηρίζεται από έναν καθαρό φαινότυπο (φαίνομαι+τύπος), λόγω της γεωγραφικής απομόνωσης που έχει ως συνέπεια το δύσβατο ηπειρωτικό (δε νοείται ο νομός) περιβάλλον και τα πολλά νησιά. Από αυτό το ατυχές φαινόμενο, φυσικό είναι να δημιουργείται η βάση για μίας εξαιρετικά σκληρής μορφής τοπικισμού. 

Μέχρι τώρα αυτά τα προβλήματα αντιμετωπιζόνταν με τη χρήση της χριστιανικής θρησκείας, ως τη βάση της εθνικής ταυτότητας. Πέραν όμως του τοπικισμού και των διαφόρων φαινοτύπων υπάρχει το θέμα των κατοίκων της χώρας, οι πρόγονοι των οποίων έμεναν εδώ για αιώνες και μάλιστα είχαν πρωτοστατήσει στην επανάσταση εναντίον των Τούρκων, η καταγωγή των οποίων δεν είναι απώτερη ελληνική, όπως είναι οι Αρβανίτες. Για αυτό το λόγο, μεταξύ άλλων, όταν κηρύχθηκε η επανάσταση, ο Κολοκοτρώνης μίλησε για αγώνα «υπέρ Πίστεως και Πατρίδος» και αυτό διότι γνώριζε καλά το ζήτημα τούτο. Άλλος λόγος της χρησιμότητας της ταυτότητας βάσει της χριστιανικής θρησκείας είναι ότι επιτρέπει το να υπάρχει και αναγνωρίζει την ιστορική συνέχεια του ελληνισμού κατά τη μεσαιωνική περίοδο μέσω του Βυζαντίου, λύνοντας έτσι το πρόβλημα καταγωγής του έθνους, μιας και θα ήταν μάλλον αφελές να ισχυριστούμε πως είμαστε όλοι απευθείας απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, καθώς μεσολαβεί το Βυζάντιο (σ.σ. ο ελληνικός μεσαίωνας διαρκεί χίλια χρόνια: ~500-1500 μ.Χ.).

βυζαντινό χειρόγραφο με τη καλλιγραφία
του μικρού αλφαβήτου
Το ισχυρό σημείο της ταυτότητας αυτής είναι το γεγονός ότι μπορεί να αγνοήσει τον φαινότυπο. Δηλαδή μπορεί να θεωρηθεί πως όποιος μπει μέσα στη χώρα εφόσον βαφτισθεί (=ανακηρυχθεί) χριστιανός, ομιλεί την ελληνική και έχει μια κάποια επαφή με την ελληνική κουλτούρα γίνεται Έλληνας. Αυτή η στάση δεν διαφέρει ιδιαίτερα από την αριστερή θέση που επιζητεί την εισροή ανθρώπων από τρίτες χώρες, των οποίων η πολιτισμική και η φυλετική(=ράτσα) καταγωγή είναι ξένη προς τον τόπο αυτό. Κατ' επέκταση, αυτό είναι και ένα κομβικά αδύνατο σημείο της ταυτότητας αυτής, καθώς άμα ο εκχριστιανισμός είναι απλά φαινομενικός ή δεν διατηρηθεί στις επόμενες γενιές (φαινόμενο συχνό στο εξωτερικό), λειτουργεί εναντίον της χώρας και της συνάφειας του πληθυσμού της.

Δεύτερο πρόβλημα είναι το εξής: τι γίνεται άμα κάποιος έχει πολιτισμό και αίσθημα ελληνικό αλλά δεν είναι χριστιανός ή δεν είναι ορθόδοξος χριστιανός; Έχοντας σημαντικούς ανθρώπους οι οποίοι δε θρησκεύονταν (άθρησκοι) ή ήταν αγνωστικιστές (=δεν πιστεύουν ούτε στην ύπαρξη, ούτε στη μη ύπαρξη του θείου) οι οποίοι μάλιστα λειτουργούσαν υπέρ της αυτών πατρίδος, δημιουργείται ένα σοβαρο πρόβλημα με την ταυτότητα αυτή. Τέλος, τι θα γίνει άμα η πίστη είναι υποκριτική, υιοθετημένη με πονηρούς σκοπούς και υπόγειες επιδιώξεις; Θα θεωρείται Έλληνας κάποιος ο οποίος δηλώνει χριστιανός, ομιλεί την ελληνική αλλά θα δρα ενάντια της χώρας του βάσει μίας νεωτεριστικής ερμηνείας των γραφών ή μάλιστα δρώντας και εναντίον αυτών; Τα προβλήματα αυτά είναι σοβαρά και σαφώς απαιτούν λύση.



Παπαδιαμάντης: ο Έλληνας Ντοστογιέφσκυ.
Ελληνοχριστιανός συγγραφέας και φιλόσοφος 
Τώρα θα παρουσιασθούν οι ενέργειες που θα μπορούσαν να διορθώσουν τα προβλήματα του Ελληνοχριστιανισμού. Σκοπός είναι να είναι ξεκάθαρο το ποιοι στρέφονται εναντίον της χώρας, ενώ η ταυτότητα να δέχεται ως Έλληνες και όσους δεν είναι μέλη του ποιμνίου, αλλά δρουν υπέρ της χώρας και αισθάνονται Έλληνες. Βάση της λύσης στο ερώτημα είναι οι ρήσεις του Χριστού: όποιος δεν είναι εναντίον σας είναι μαζί σας (Μκ 9:38-40) και (Λκ. 9:49-50),  όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας και όποιος δε μαζεύει μαζί μου, σκορπίζει (Μτ. 12: 22-30). Τα λεγόμενα αυτά δεν είναι αντίθετα άμα κατανοηθούν ως εξής: όποιος κάνει το έργο που κάνω εγώ λειτουργεί υπέρ μου ακόμα και άμα δεν το γνωρίζει, όποιος ακόμα κι αν θεωρεί πως κάνει το έργο μου αλλά δρα εναντίον του, εκείνος λειτουργεί ενάντιά μου. Με απλά λόγια λοιπόν, δεχόμαστε πως ο Έλληνας πέραν του ότι μιλάει ελληνικά, ακολουθεί και τη χριστιανική ηθική ή έστω δρα υπέρ της και του λαού που την πρεσβεύει, ασχέτως πίστης. Δεν θα θεωρείται δηλαδή Έλληνας αυτός που θα δρα ενάντια του λαού, της θρησκείας, της ηθικής και της κουλτούρας του, ακόμα κι αν είναι χριστιανός ή μιλά ελληνικά ή γεννήθηκε από Έλληνες γονείς. Ενώ Έλλην θα θεωρείται όποιος δρα υπέρ αυτών τα οποία ο Ελληνοχριστιανισμός πρεσβεύει ακόμα και άμα δεν πιστεύει ή δεν θρησκεύεται. 

Με αυτήν την ποιοτική αλλαγή αν και ο Ελληνοχριστιανισμός ως ταυτότητα παραμένει πιο ανοιχτή από άλλες ταυτότητες, δεν πρόκειται να δεχθεί κανέναν που να δρα εναντίον της ή του λαού που πρεσβεύει. Κάτι το οποίο εν τέλει λύνει τα βασικότερα προβλήματα που δημιουργεί η υιοθέτησή αυτής της ταυτότητας, διατηρώντας ταυτόχρονα τα υπέρ της.

Σημείωση του Θεόδοτου: Παραμένει ασφαλώς το ζήτημα της φυλετικής ταυτότητας. Είναι δυνατόν ένας αφρικανός για παράδειγμα ή ένας ασιάτης να θεωρηθεί Έλληνας; Εάν θεωρήσουμε πως ο πολιτισμός και η κουλτούρα είναι εκφάνσεις της φυλής, κάτι που ανέκαθεν υπήρξε πάγια δεξιά θέση (και πλέον σταδιακά αποδεικνύεται και από τις φυσικές επιστήμες, σε πείσμα της νεομαρξιστικής αρλουμπολογίας) τότε θα ήταν αναγκαίο ως υλικό για μελλοντικούς ελληνικούς πληθυσμούς να θεωρούμε άτομα τα οποία προέρχονται από την ευρύτερη ευρωπαϊκή οικογένεια. Άλλωστε, και στη σύγχρονη και μεσαιωνική ελληνική ιστορία, η πλειοψηφία των επιμιξιών του γηγενούς πληθυσμού έχει γίνει με άλλους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς (πχ Σλάβους). Συνεπώς, αφού η σύγχρονη ταυτότητα (πολιτισμική, εθνολογική κ.λπ) των Ελλήνων είναι προιόν ευρωπαϊκού κράματος, με κυρίαρχο το ελληνικό στοιχείο, για να διατηρηθεί θα πρέπει να στηρίζεται στην ίδια φιλοσοφία. 
  

13 σχόλια:

  1. 3η παράγραφος: Διορθώστε το «...βάση της χριστιανικής θρησκείας...» σε βάσει της χριστιανικής θρησκείας παρακαλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καταρχήν ο όρος έθνος διαφέρει απο τον όρο φυλή..........Δεν υπάρχει "ελληνική φυλή", όπως δεν υπάρχει "γερμανική, ισπανική,κτλ"........Υπάρχει η λευκή φυλή (και η μαύρη, κίτρινη,κτλ)......Η λευκή φυλή τώρα διαιρείται στους διάφορους φυλετικούς τύπους (μεσογειακός ,νορδικός ,διναρικός, αλπικός ,βαλτικός,κτλ)........Και από τους τύπους αυτούς δημιουργήθηκαν τα διάφορα ευρωπαικά έθνη ( σε διάφορες χρονικές περιόδους)........Απλά κάποια έθνη ταυτίστηκαν με κάποιους συγκεκριμένους φυλετικούς τύπους ,διότι αυτοί οι τύποι υπήρξαν οι ιστορικοί ιδρυτές των εθνών αυτών (πχ έλληνες -μεσογειακοί, γερμανοι -νορδικοί)......Παρότι σε μειοψηφία υπήρχαν και άλλοι τύποι (διναρικοί στους αρχαίους έλληνες-ακόμα και αλπικοί βλέποντας την προτομή του Σωκράτη).........Περιττό να αναφέρουμε οτι μεσογειακοί και νορδικοί είναι μειοψηφία σήμερα σε ελλάδα- γερμανία αντίστοιχα......

    Τέλος πάντων η ουσία είναι οτι τα ευρωπαικά έθνη είναι φυλετικά συγγενή μεταξύ τους ,παρότι είναι προφανές οτι πχ έλληνες-ισπανοι ,γερμανοί-δανοί μπορεί να αισθάνονται πιο κοντινά...Αν και μπαίνουν και ζητήματα θρησκείας, γλώσσας........

    Οπότε κάποιοι μετανάστες ευρωπαίοι ,μπορούν να αφομοιωθούν (ιδιαίτερα εάν συμφωνούν σε θρησκεία)....Αυτό άλλωστε συνέβη στην πορεία του ελληνικού έθνους σε κάποιο βαθμό........Ποτε όμως εξευρωπαικοί πληθυσμοί....Εκεί πλέον δεν μιλαμε για αφομοίωση,αλλά για εθνοφυλετική αλλοίωση-μιγαδοποίηση.....

    Τώρα η θρησκεία παίζει ρόλο στα έθνη (μαζί με γλώσσα, παραδόσεις).......Η βάση όμως ενός έθνους πάντα είναι η καταγωγή (φυλή και φυλετικός τύπος) διότι η καταγωγή δεν επιλέγεται αλλά κληρονομείται....

    Η ορθοδοξία βέβαια ταυτίστηκε με το έθνος λόγω τουρκοκρατίας αλλά μόνη της δεν συνιστά εθνικότητα......Μην ξεχνάμε ότι στις θρησκείες κομβικό ρόλο παίζει η "ερμηνεία"......Για παράδειγμα η ορθοδοξία μπορει να αποτελέσει εφαλτήριο μάχης και συνοχής (πχ επανάσταη 1821 ή οι ορθόδοξοι λεγεωνάριοι του αλησμόνητου Κορνήλιου Κοντρεάνου).......Και μπορεί από την άλλη να αποτελέσει δούρειο ίππο της διεθνιστικής παγκοσμιοποίησης (βλέπε τη σημερινή ελλαδική εκκλησία)...........Εγώ επιλέγω τον Χριστό με το μαστίγιο στο χέρι .....Άλλοι προτιμούν να γυρίσουν και το άλλο μάγουλο......

    Ας θυμηθούμε επίσης τον πετυχημένο ορισμό του Γιανναρά οτι " κατά την εξωτερική ορθόδοξη πρακτική , η εκκλησία δεν ήταν πρωτίστως θρησκεία και κανονιστικό ιδεολόγημα αλλα εκκλησιατικό γεγονός,άξονας κοινωνικής συνοχής και συλλογικής μεταφυσικής"( τυπικό παράδειγμα ο βυζαντινός ησυχασμός).......Σε αντίθεση με τη σημερινή προτασταντικού τύπου ελλαδική εκκλησία,που συνιστά περισσότερο φιλανθρωπικό ίδρυμα φολκλορικών τελετών παρά πνευματική σύναξη........

    Συνοπτικά......Έλληνας είναι όποιος έχει ελληνική καταγωγή και ελληνική συνείδηση (και άρα τουλάχιστον σέβεται παραδόσεις -ήθη-έθιμα)...,,,,,Καταγωγή χωρίς συνείδηση, συνιστά γενιτσαρισμό.........Συνείδηση χωρίς καταγωγή ,σημαίνει οτι είσαι απλα "ελληνίζων".......Ούτε καταγωγή,ούτε συνείδηση παραπέμπει φυσικά σε αλλοεθνείς...........Έλληνας μπορεί να γίνει και ένας ευρωπαίος ,εάν αποκτήσει συνείδηση (πάντα βέβαια σε συγκεκριμένους αριθμούς -και ακόμα καλύτερα εάν προέρχεται απο συγγενείς ευρωπαικούς φυλετικούς τύπους οπως μεσογειακός).......

    Για λόγους ιστορικούς αναφέρω οτι ο Χίτλερ (που θεωρούσε βάση του γερμανικού έθνους το νορδικό φυλετικό τύπο ),μετά την εισβολή στη ρωσία έδωσε εντολές όπου εντοπίζονταν παιδιά -οικογένειες με νορδικα χαρακτηριστικά , να στέλνονται στη γερμανία ως φυλετικά συγγενής....

    Υ.Γ. Έγραψα με μικρά γράμματα όπως ήθελες φίλε διαχειριστή ,αλλά μεγάλη ταλαιπωρία.......Κεφαλαία ,οξείες.......Γι αυτό προτιμώ πάντα και παντού τα κεφαλαία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο όρος φυλή σε όλα τα λεξικά χρησιμοποιειται για να περιγράψει διάφορα σύνολα, συμπεριλαμβανομένου και του 'ελληνικού', εξ ου και 'ελληνική φυλή'.

      Διαγραφή
    2. Χρησιμοποιείται μεν ,λανθασμένα δε..........Η φυλή συνιστά σύνολο (λευκή φυλή) αλλά "ελληνική φυλή" δεν υπάρχει ,καθότι η λεξη "έλλην" παραπέμπει σε εθνότητα......Και εντός κάθε ευρωπαικής εθνότητας συνυπάρχουν διάφοροι ευρωπαικοί φυλετικοί τύποι.....Μόνο καταχρηστικά ταυτίζεται ο όρος "φυλή" με τον 'ορο "εθνος".....

      Για παράδειγμα στα του ελληνικού έθνους.........Τα διάφορα (αποκαλούμενα εκ των υστέρων) ελληνικα "φύλα" (ίωνες ,δωριείς, αχαιοί, αιολείς) ανήκαν στην ευρωπαική λευκή φυλή και πιο συγκεκριμένα στο μεσογειακό φυλετικό τύπο (και με κάποια μικρή διναρική επίδραση)...Οπότε λέγοντας "ελληνική φυλή" μπορούμε καταχρηστικώς να εννοούμε τον μεσογειακό φυλετικό τύπο ,που ίδρυσε αυτό που αποκαλούμε "ελληνικό έθνος".......Γράφω "καταχρηστικώς" διότι στο μεσογειακό τύπο ανήκαν πλειοψηφικά και οι αρχαιόι Ρωμαίοι......Άρα μπορει να θεωρηθεί και ως "ιταλικη φυλή"........Άρα ¨"ελληνική" και "ιταλική φυλή" ταυτίζονται ως ένα βαθμό......

      Βέβαια επαναλαμβάνω ότι δεν μπορούμε πλέον ούτε καταχρηστικώς να χρησιμοποιούμε τον όρο "ελληνική φυλή" (έστω εννοώντας το μεσογειακό φυλετικό τύπο) ,διότι οι μεσογειακοί είναι μικρή πλειοψηφία πλέον σε ελλάδα και νότια ευρώπη.........

      Απλά επισημαίνω κάτι ακόμα...... Επειδή η φυλετική ανθρωπολογία έχει δαιμονοποιηθεί μεταπολεμικά ,χρησιμοποιείται ως κριτήριο η γλώσσα οδηγώντας σε τραγελαφικές παρανοήσεις......Κλασσικό παράδειγμα κάποια βαλκανικά κράτη που θεωρούνται "βαλτικά" λόγω γλώσσας, ενώ στην πραγματικότητα ελάχιστοι βαλτικοί υπάρχουν σε αυτά.........Στη συντριπτική τους πλειοψηφια οι περισσότεροι κάτοικοι είναι διναρικοί.........

      Διαγραφή
    3. Γράφει ο Βαρώνος Μυνχάουζεν:

      Πρώτα πρώτα να σας ευχαριστήσω γιατί χρησιμοποιήται τα μικρά και τα κείμενά σας γίνονται ιδιάιτερα ευανάγνωστα, ώστε να φανεί ο πνευματικός σας πλούτος. Την έννοια της φυλής τη χρησιμοποιώ και με το πραγματικό αλλά και με την έννοια του αγγλικού "tribe", έχοντας μεγαλώσει σε μία περίοδο όπου άκουγα περί ελληνικής φυλής και για εμφύλιο πόλεμο (όχι πολιτικό) προφανώς μου έχει δημιουργηθεί η υπόνοια ότι ο μέσος Έλληνας δε θα καταλάβει άμα μιλάω για φυλετικά υποείδη (ποντίδες, μεντιτερανίδες, ατλαντίδες, νορδίδες ή νορδικοί, αλπίδες κλπ) και τα μικτά είδη αυτών, καθώς και για φυλές (ράτσες αλλιώς) όταν ο ίδιος αγνοεί την καταγωγή του δυστυχώς, χειρότερα στη πλειοψηφία δε τους νοιάζει και ιδιαίτερα. Προτιμώ να κάνω κάποια καλά εξηγημένα λάθη παρά να μην είμαι κατανοητός, δυστυχώς αυτή είναι η κατάσταση στη σημερινή Ελλάδα που έχει απολέσει την όποια ταυτότητά της προς χάριν μάλλον του ελληναραδισμού (η ταυτότητα του μουσακά, του σουβλακιού της εθνικάρας και της γιουροβίζιον). Θα ήταν σωστό να γίνει ένα άρθρο στο σάιτ που να εξηγεί τα περί φυλών και ένα για τα υποείδη της Καυκασοειδής (μία διόρωση σε προηγούμενη ανάρτησή σας, η κίτρινη είναι πιο σωστά αποκαλείται μογγολοειδής, η μαύρη αφρικανική ή νεγροειδής) ώστε να υπάρχει μία βάση πληροφόρησης στο ελληνικό ιστοχώρο, μόνο που δε ξέρω άμα είναι σοφό με την έχουσα κατάσταση.

      Διαγραφή
    4. Αντιλαμβάνομαι το σκεπτικό σας.......Δεν μπορώ να διαφωνήσω εφόσον πράγματι ο μέσος αποκαλούμενος "έλλην" , είναι παντελώς άσχετος με ζητήματα φυλετικής ανθρωπολογίας......Η φυλετική ανθρωπολογία είναι η βασικότερη ιστορική συνιστώσα κάθε πολιτισμού και η γνώση περί αυτής είναι απαραίτητη για την κατανόηση της ιστορικής εξέλιξης...Έτσι μπαίνει και στην ορθή βάση κάθε συζήτηση για έθνος- θρησκεία - ήθη - έθιμα - γλώσσα της ευρωπαικής ηπείρου (που κυρίως μας απασχολεί) ..Διότι αυτά είναι παρεπόμενα της φυλής καθώς οι διάφοροι φυλετικοί τύποι της λευκής φυλής έχουν συγκεκριμένα ψυχοσωματικά γνωρίσματα .....

      Τέλος πάντων αυτά είναι άγνωστα πράγματα για το σημερινό ανεκδιήγητο ελληνόφωνο κρατίδιο......Πάντως για την δεξιά- αντιφιλελεύθερη κοσμοαντίληψη, το "εθνοφυλετικό θέμα" είναι κομβικής σημασίας........

      Διαγραφή
  3. Θεόδοτε,

    Θέλω να μοιραστώ με τους αναγνώστες σου κάτι. Αυτό εδώ. Απλά πράγματα για την ταυτότητα που απωλέσαμε. Δεν υπάρχουν πια πραγματικοί Έλληνες. Κάποιοι λίγοι απέμειναν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέρον ἄρθρο, μὲ πολὺ ἐνδιαφέροντα σχόλια.
    Εὐχαριστῶ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Οι εξετάσεις DNA έχουν πια χαμηλό κόστος για όποιον θέλει να μάθει τις ρίζες του και τυχόν προδιάθεση για ασθένειες.

    https://www.23andme.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Στην παράγραφο "Σημείωση...", θα πρέπει να αναφερθεί και η θεωρία του Φαλμαράυερ, στην οποία πατούν οι Σκοπιανοί και οι Πανσλαβιστές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Διαφωνώ με τον τίτλο του παρόντος, θετικού κατά τα άλλα άρθρου. Ο συνδυασμός της ελληνικής μαζί με την ορθόδοξη χριστιανική ταυτότητα, αυτό που αρκετοί ονομάζουν ελληνοχριστιανισμό, αλλά ως όρο δεν τον συναντούμε σε ιστορικές πηγές, συνεχίζει να είναι και σήμερα η κυρίαρχη ταυτότητα στην εκκοσμικευμένη ελληνική πραγματικότητα και κοινωνία. Απλώς αυτού του είδους οι άνθρωποι που βιώνουν αυτήν την ταυτότητα βρίσκονται μακριά από και δεν κυνηγούν τα φώτα της δημοσιότητας και δρουν συνήθως ταπεινά και ήσυχα. Δεν επιμένουν ιδιαίτερα σε ιστορικές λεπτομέρειες, όπως για παράδειγμα η μετάβαση από τον παγανισμό στον Χριστιανισμό, απλώς βλέπουν ιστορικά συνέχεια του ελληνικού έθνους και των ελληνικών ηθών και παραδόσεων μέσω του Χριστιανισμού και συγκεκριμένα της Ορθοδοξίας. Διότι στην ουσία εκεί βρίσκεται το όποιο πρόβλημα της ταυτότητας. Κάποιοι Έλληνες εκείνης της εποχής σίγουρα εκχριστιανίστηκαν και δέχτηκαν την νέα πίστη και κάποιοι άλλοι όχι. Ίσως αυτή τους η επιλογή να μην υπερτονίζουν κάποια ιστορικά «κωλύματα» να είναι συνειδητή, ίσως και όχι, αλλά να υπάρχει λόγω άγνοιας. Από την άλλη μεριά ίσως πράττουν ορθώς, θεωρώντας αυτά τα θέματα ως καθαρά παρελθοντικά, συγκεντρώνοντας όλη τους την προσοχή στο παρόν και το μέλλον της Ελλάδας και έχοντας καθαρή την συνείδησή τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή