Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΣΙΜΕΝΤΟΛΙΘΟΥΣ ΣΤΗ ΛΑΣΠΗ Ή ΑΛΛΙΩΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΥΛΛΑ ΣΤΗ ΧΑΡΥΒΔΗ...


 
Γράφει ο Θεόδωρος Λάσκαρης

Έτυχε μια μέρα, να παρακολουθήσω στην τηλεόραση κάποιες συνεντεύξεις των γενικών γραμματέων του ΚΚΕ, της πρώην δηλαδή της Παπαρήγα και του νυν δηλαδή του Κουτσούμπα. Ενώ λοιπόν παρακολουθούσα αυτούς τους δύο πολιτικούς να μιλούν, μου ήλθε στο μυαλό η ιδέα να προσπαθήσω να αισθανθώ με τι θα μπορούσα να παρομοιάσω τη μορφή τους (με τον όρο Μορφή δεν αναφέρομαι μόνον στη φυσική τους εικόνα αλλά και στη Μορφή της “οντολογικής τους ουσίας”). Σχεδόν αμέσως λοιπόν μου ήλθε στο μυαλό η εικόνα ενός τσιμεντόλιθου... Ήταν σαν να έβλεπα δύο τσιμεντόλιθους με γυαλιά.

Διερωτήθηκα γιατί μου δημιούργησαν αυτή την αίσθηση και τότε ανακάλεσα στην μνήμη μου τις φράσεις του Γάλλου διανοούμενου René Guénon, όταν περιέγραφε τα στάδια της πολιτικής και ιδιαίτερα της πνευματικής εκτροπής της Δύσης. Έγραφε λοιπόν:
«Η αντιπαραδοσιακή δράση έπρεπε ταυτοχρόνως να στοχεύσει αφ' ενός στο να αλλάξει τη γενική νοοτροπία και αφ' ετέρου στο να καταστρέψει όλα τα παραδοσιακά καθεστώτα της Δύσεως. Η εργασία λοιπόν που έγινε για την εκτροπή της νοοτροπίας φαίνεται πως  πραγματικά έχει ουσιωδέστατο χαρακτήρα, διότι απ' αυτήν εξαρτώνται οπωσδήποτε όλα τα άλλα. Επομένως, με αυτό το ζήτημα θα πρέπει να ασχοληθούμε ιδιαιτέρως. Είναι σαφές [βέβαια] ότι  αυτό το έργο δεν μπορούσε να γίνει μονομιάς· προξενεί μεγάλη κατάπληξη όμως η ταχύτητα με την οποία οι Δυτικοί έφθασαν σε σημείο να ξεχάσουν το κάθε τι που τους συνέδεε με την ύπαρξη ενός παραδοσιακού πολιτισμού. Αν αναλογιστούμε, την όσον αφορά το Μεσαίωνα, πλήρη έλλειψη κατανόησης που, από κάθε άποψη, χαρακτήρισαν τον 17ο και τον 18ο αιώνα, είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι μία τόσο πλήρης και τόσο απότομη μεταβολή δεν ήταν δυνατόν να έγινε αυτόματα και με φυσικό τρόπο. Οπωσδήποτε, στην αρχή το άτομο έπρεπε κατά κάποιο τρόπο ν' αναχθεί στον ίδιο τον εαυτό του· και, όπως εξηγήσαμε, αυτό ήταν κυρίως το έργο του ορθολογισμού, στα πλαίσια του οποίου δεν αναγνωρίζονται στο [ανθρώπινο] ον ούτε ικανότητες υπερβατικής τάξεως ούτε [φυσικά] η δυνατότητα αξιοποίησης τέτοιων ικανοτήτων.. 

Η δράση αυτή έπρεπε, στη συνέχεια, να στρέψει την προσοχή του ατόμου σε πράγματα εξωτερικά και αισθητά, έτσι ώστε να  το περιορίσει... στην περιοχή του ανθρωπίνου όντος και, ακόμη περισσότερο, μέσα στον κόσμο των ενσωμάτων καταστάσεων, δηλαδή μέσα σε όρια ασφυκτικώς στενά. Αυτό ακριβώς υπήρξε και η αφετηρία όλης της νεώτερης επιστήμης, η οποία, εφόσον κινούταν αποκλειστικώς προς αυτήν την κατεύθυνση, φυσικό ήταν να κάνει ολοένα και στενότερο αυτόν τον περιορισμό/αποκλεισμό. Η διαμόρφωση  επιστημονικών  ή και φιλοσοφικοεπιστημονικών θεωριών ήταν φυσικό να προκύψει από αυτή την κατάσταση... έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος προς τον υλισμό. Ο υλισμός όμως αμετακινήτως τοποθετεί τον ορίζοντα της νόησης μέσα στην περιοχή του σώματος, που εφ’εξής θεωρείται  πως αποτελεί τη μόνη πραγματικότητα...»

Κουτσούμπας και Παπαρήγα
Πράγματι, αυτός ο “συμπαγής υλισμός”, αυτός ο “τετράγωνος ορθολογισμός”, αυτή η τσιμεντένια, βαριά ουσία τους, αντανακλάται στη Μορφή αυτών των μαρξιστών πολιτικών. Όμως υπάρχει και κάτι ακόμη, εξίσου ενδιαφέρον: ο René Guénon αναφερόταν σε εκείνο το στάδιο των δυτικών κοινωνιών, όταν άρχισε η διάχυση του υλισμού, που χρονολογείται το 18ο και 19ο αιώνα. Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι  οι “οντολογικές Μορφές” του Κουτσούμπα και της Παπαρήγα έχουν μείνει στο 19ο αιώνα. Είναι δηλαδή, ένα μουσειακό είδος, σαν τα κέρινα ομοιώματα του μουσείου της Madame Tussaud. Συγκεκριμένα, θα λέγαμε πως αποτελούν τα κέρινα ομοιώματα του “συμπαγούς υλισμού”.

Φυσικά, όπως θα αντιληφθούν οι αναγνώστες, πρόθεση μας με αυτό το άρθρο δεν είναι να ασχοληθούμε με τους προαναφερθέντες πολιτικούς, ούτε με το κόμμα το οποίο εκπροσωπούν. Αυτοί αποτέλεσαν απλώς το έναυσμα για να πούμε εδώ κάποια ουσιαστικότερα πράγματα.

Λέγαμε λοιπόν, ότι αυτό το κόμμα έχει μείνει στο 19ο αιώνα. Αντίθετα, τα άλλα μεγάλα κομμουνιστικά κόμματα των ευρωπαϊκών χωρών: Ιταλία, Γαλλία κλπ, μετά την ένταξή τους στο λεγόμενο “Eυρωκομμουνισμό” πέρασαν στο επόμενο, το πιο προχωρημένο στάδιο που περιγράφει ο Guénon ως εξής: «Το δεύτερο αυτό μέρος της αντιπαραδοσιακής δράσης δεν έπρεπε να τείνει προς τη σταθεροποίηση αλλά προς την αποσταθεροποίηση και τη διάλυση. Πολύ όμως απέχοντας από το να ανταγωνίζεται την πρώτη τάση, που χαρακτηριζόταν από την αναγωγή  στο ποσοτικό, έπρεπε... τώρα να την ενισχύσει· δεδομένου ότι η πρώτη φάση, η “νεωτεριστική”,  ήδη έφθανε στο ανώτατο σημείο της και, συνακολούθως, μετατρεπόταν σε τάση καθαρώς διαλυτική. Σ'αυτήν ακριβώς τη χρονική στιγμή, η δεύτερη αυτή μορφή δραστηριότητας [η μετανεωτεριστική], που αρχικώς συντελούνταν προπαρασκευαστικώς, λανθανόντως και μέσα σε κύκλους λίγο-πολύ κλειστούς, βγήκε στην επιφάνεια και απλώθηκε... Πρόκειται για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε ακριβώς σήμερα. Ο υλισμός δεν μπορεί πια να επιβιώσει παρά [σε αποκλειστική συμμαχία] με τον εαυτό του· δεν υπάρχει αμφιβολία, μάλιστα, πως μπορεί να επιζήσει για καιρό ακόμα και μάλιστα υπό τη μορφή του “πρακτικού υλισμού”. Έπαψε όμως να έχει ρόλο πρωτεύοντα όσον αφορά την αντιπαραδοσιακή δράση. Αφού έκλεισε τον ενσώματο κόσμο σε όσο το δυνατόν στενότερα πλαίσια, εμποδίζοντας παράλληλα την αποκατάσταση της επικοινωνίας [του ενσώματου κόσμου]  με πεδία ανώτερα [από αυτόν], έπρεπε τώρα να τον “ανοίξει από τα κάτω”, έτσι ώστε να γίνει δυνατή η διείσδυση σε αυτόν εκείνων των κρυφών, διαλυτικών και καταστροφικών δυνάμεων των κατώτερων [κοσμικών] πεδίων. Η εξαπόλυση λοιπόν αυτών των κατώτερων, διαλυτικών δυνάμεων και η χρησιμοποίησή τους με στόχο την ολοκλήρωση της εκτροπής του κόσμου μας και την ενεργό διαβουκόλησή του προς την τελική διάλυση είναι ό,τι συναπαρτίζει αυτή τη δεύτερη, μετανεωτεριστική φάση, για την οποία ήδη μιλήσαμε».

Πράγματι, αυτά τα νέο-αριστερά, ευρωπαϊκά κόμματα υιοθέτησαν την “πολιτική ορθότητα” της Σχολής της Φρανκφούρτης, αποδέχθηκαν το ομοφυλοφιλικό κίνημα, τον σεξουαλικό ελευθεριασμό, τη χρήση των “ελαφρών” ναρκωτικών, αλλά και αρκετοί από τους αριστερόστροφους οπαδούς στράφηκαν προς εξωτικές-ανατολικές θρησκευτικές δοξασίες ή δοξασίες γνωστικού περιεχομένου. Τις πρώτες δε τις ερμήνευσαν μέσα από το δικό τους παραμορφωτικό πρίσμα διαστρέφοντας τές τελείως. Έτσι,  η “ταξική πάλη” μεταμορφώθηκε σε “πάλη για τα δικαιώματα των γκέι”, και  ο συμπαγής υλισμός έδωσε τη θέση του στην ατομική αναζήτηση μιας αόριστης υπερβατικότητας ή εξαερώθηκε σε ψυχεδελικές ή σεξουαλικές μεθέξεις.  Όλα αυτά συνιστούν αυτό που ο Guénon περιγράφει ως «εξαπόλυση αυτών των κατώτερων, διαλυτικών δυνάμεων».

O Οδυσσέας μεταξύ Σκύλλας & Χάρυβδης του J.H.Füssli
Έτσι λοιπόν, θα μπορούσαμε να πούμε πως το ελληνικό ΚΚ αποτελεί μία ευρωπαϊκή εξαίρεση και αυτό οφείλεται σε δύο παράγοντες. Ο πρώτος έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία των μελών του, η οποία δεν έχει “ευαισθησίες” μη-πρακτικού υλικού-οικονομικού τύπου. Ο δεύτερος παράγοντας είναι πως εκείνα τα κέντρα που ελέγχουν και διαχέουν τα αντιπαραδοσιακά ρεύματα σκέψης, μετά τη διάσπαση του ΚΚΕ και τη δημιουργία του “ΚΚΕ Εσωτερικού”  το 1968, δεν ενδιαφέρθηκαν πλέον να αλλοιώσουν το ελληνικό ΚΚ προς την επιθυμητή σε αυτά κατεύθυνση, διότι η εμβέλεια του θεωρήθηκε αμελητέα. 

Από την πλευρά τη δική μας, δηλαδή την πλευρά της Παράδοσης, θα λέγαμε, αν και μπορεί να ακουστεί παράδοξο, ότι το ελληνικό ΚΚ είναι λιγότερο επικίνδυνο από ότι τα κόμματα της “νέας αριστεράς”, είτε τα ελληνικά είτε τα ξένα, ακριβώς διότι είναι οπισθοδρομικό. Παρέμεινε, δηλαδή, στην πρώτη φάση της αντιπαραδοσιακής δράσης. Βέβαια, θα με ρωτήσετε: μπορούμε να διαλέξουμε ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη; Εδώ δεν προτείνουμε να διαλέξουμε, απλώς κάνουμε φιλοσοφικές και μεταφυσικές αναλύσεις. Όσον αφορά την επιλογή, μάλλον η πιο σωστή είναι εκείνη που έκανε ο Οδυσσέας, που πέρασε αλώβητος (στο μέτρο του δυνατού βέβαια) ανάμεσα από αυτά τα δύο θηλυκά τέρατα.

Τέλος, να αναφέρουμε πως θεωρήσαμε χρήσιμο να γράψουμε αυτό το άρθρο για δύο λόγους:

Α) Διότι, συνήθως, όταν γίνονται πολιτικές αναλύσεις όσον αφορά τις συγκρούσεις και τις διαφορές μεταξύ των μαρξιστικών κομμάτων, αυτές εστιάζονται αποκλειστικά στην πολιτική οικονομία και παραβλέπουν τα θέματα που θίξαμε εδώ.                                             

Β) Για να δώσουμε ένα πρακτικό παράδειγμα σχετικά με το πως πραγματώνονται μέσα στο κοινωνικό γίγνεσθαι τα διάφορα στάδια της αντιπαραδοσιακής εκτροπής.

10 σχόλια:

  1. να πούμε πως το ελληνικό ΚΚ
    δεν υπαρχει ελληνικο κκ, ουτε γαλικο ουτε ρωσικο
    υπαρχει κκ της ελλαδας της γαλλιας ρωσιας κ.λ.π
    ο κομουνιστης -αριστεριστης και λιμπεραλιστης δεν εχουν πατριδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ καλη σύνοψη της κατάστασης.
    Ένας παράγοντας επίσης που δεν επέτρεψε την μετεξέλιξη του ΚΚΕ προς την κατεύθυνση της μετανεωτερικότητας (πέρα από τους 2 αναφερθέντες στο άρθρο)
    είναι η προσήλωσή του στον σταλινισμό, ιδίως όσον αφορά στα μεσαία και κατώτερα στελέχη.
    Ο σταλινισμός με τον συντηρητισμό του (και σε κοινωνικό επίπεδο, αλλά όχι μόνο) δεν επιτρέπει τέτοια εξέλιξη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο κομμουνισμός και ο ορθολογισμός είναι αντιφατικές έννοιες. Εξ ορισμού ένας ορθολογιστής δεν μπορεί να είναι κομμουνιστής, και το αντίστροφο. Με την πάροδο των χρόνων/αιώνων έχει παρερμηνευτεί ελαφρώς έως πολύ η έννοια του ορθολογισμού, αλλά και αυτή του υλισμού, από τους ιδεαλιστές. Αμφότερες οι φιλοσοφικές τάσεις ξεκίνησαν ως προσπάθειες επιστημονικής προσέγγισης στη φυσική και στη μεταφυσική. Ο υλισμός έχει εμφανή κενά και αδυναμίες τόσο σε θεωρητικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο, και στην σύγχρονη εποχή έχει ουσιαστικά ταυτιστεί με το βασικό του παρακλάδι, δηλαδή τον μαρξισμό, και τις παραφυάδες αυτού. Τα τραγικά πρακτικά αποτελέσματα της κυριαρχίας του υλισμού ως φιλοσοφικού ρεύματος είναι εμφανή στον σύγχρονο κόσμο που οδεύει ολοταχώς προς την καταστροφή. Ο ορθολογισμός από την άλλη έχει δαιμονοποιηθεί επειδή υποτίθεται ότι απορρίπτει και αυτός, όπως ο υλισμός, την πνευματικότητα. Δεν είναι ακριβώς έτσι όμως. Μακάρι να ζούσαμε σε έναν κόσμο ορθολογισμού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ καλό άρθρο.Πολύ εύστοχη η παρομοίωση με "τσιμεντόλιθους"!Ο λόγος των δύο πολιτικών απορρέει πράγματι από ένα τσιμεντένιο-άτεγκτο ιδεολόγημα, το οποίο (όλοι οι κομμουνιστές), θεωρούν όχι μόνο έγκυρο, αλλά νομοτελειακά αληθές (που "θα φανεί" έστω και μελλοντικά) εν είδει "ευαγγελικού λόγου".
    Ο Μαρξ ως άλλος "προφήτης" της "νέας θρησκείας" μετά την βιομηχανική επανάσταση, "πρόβλεψε και καθόρισε" την μετεξέλιξη των ανθρώπινων κοινωνιών μέσω της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής, [με κατάληξη την άναρχη σοσιαλιστική κοινωνία], βλέποντας τον άνθρωπο ως μία "οικονομική μονάδα", παραγωγό και καταναλωτή υλικών αγαθών.
    Συνεχίζουν σήμερα να πιστεύουν την οικονομική του θεωρία, όσοι παρέμειναν στο επίπεδο του "συμπαγούς υλισμού" [οι "παραδοσιακοί" κομμουνιστές], παρά το γεγονός ότι η ίδια η σημερινή οικονομική πραγματικότητα του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου, και της παγκόσμιας εξουσίας των "αγορών", μπροστά στην οποία "δεν υφίσταται η έννοια του κράτους" [απόλυτη εξάρτηση λόγω δανεισμού], διαφοροποιεί ριζικά τα πράγματα, και ως προς τον τρόπο παραγωγής και διακίνησης αγαθών σε παγκόσμιο επίπεδο [ανοιχτές οικονομίες] αλλά και ως προς την ίδια την υπόσταση των μέσων παραγωγής [που σύμφωνα με την μαρξιστική θεωρία πρέπει να γίνουν κρατικά/λαϊκά], τα οποία όπως ξέρουμε κατά ένα συντριπτικό ποσοστό έχουν "μετατραπεί" από πραγματικές υποστάσεις, σε "χρηματιστηριακές ακαθόριστες αξίες".
    Με λίγα λόγια η ίδια η ίδια η έννοια του "συμπαγούς υλισμού", καταρρέει μπροστά στην σύγχρονη εικόνα του κόσμου μας. Για ποια "αληθινή" πραγματικότητα να μιλήσουμε όταν το ετήσιο παγκόσμιο ΑΕΠ είναι περίπου 54 τρις και οι εικονικές ετήσιες παγκόσμιες "αξίες" που "κυκλοφορούν" στον πλανήτη είναι περίπου 1200 τρις.. Δηλ. "αέρας"..;;
    Οικονομικά παράγωγα, προϊόντα απληστίας, της λογικής "της αρπαχτής" που κατά ένα μεγάλο βαθμό ευθύνεται για την οικονομική κρίση.
    Πως μπορεί να σταθεί η έννοια του "συμπαγούς υλισμού" και η άρρηκτα συνδεδεμένη έννοια του "ορθολογισμού" στην αρχική του μορφή;;
    [Θα μπορούσε φυσικά η απληστία και η μαφιόζικη πρακτική να θεωρηθεί ένας "προχωρημένος" "ορθολογισμός" (της ιδιοτέλειας και του συμφέροντος), και δυστυχώς κάπως έτσι έχουν εξελιχθεί τα πράγματα όχι μόνο στο οικονομικό πεδίο, αλλά γενικότερα στο κοινωνικό].
    [συνεχίζεται]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η "φυσική" εξέλιξη όλων αυτών, είναι η "διαλυτική δράση" που ακολουθεί την ολοκλήρωση του "συμπαγούς υλισμού" του "τετράγωνου ορθολογισμού", αφού φτάσει το απώτερο σημείο του. Είναι η "νομιμοποίηση" και χρήση των "κατώτερων δυνάμεων" με στόχο την ολοκλήρωση της "εκτροπής" του κόσμου. Είναι ακριβώς το "παρά φύσιν" όπως μας λένε οι Πατέρες της Εκκλησίας.
    Αφού αποστραφήκαμε σαν άνθρωποι τον προορισμό μας, το "υπέρ φύσιν", και "αποφασίσαμε" το "θάνατο του Θεού" με τον διαφωτισμό και τις μεγάλες κοσμοθεωρίες του 20ου αιώνα, και ταυτόχρονα περιορίσαμε το "κατά φύσιν" μόνο στην έννοια του "λογικού ζώου" [θεωρώντας ότι ακόμα και αυτή η λογική είναι "παράγωγο του εγκεφάλου", ο Χώκινγκ μάλιστα μας λέει ότι η σκέψη είναι αποτέλεσμα του 2ου νόμου της θερμοδυναμικής, χωρίς καμία άλλη δυνατότητα ή ακόμα και "αναγκαιότητα"..], τώρα φτάσαμε σαν πολιτισμός στο έσχατο επίπεδο.
    Στο "παρά φύσιν", στην διαστροφή, στην "εκτροπή".
    Δεν πρόκειται λοιπόν πια, μόνο για "αντι-παράδοση", για ένα γκρέμισμα πνευματικών αξιών [στη χώρα μας θα μπορούσαμε να τις συμπυκνώσουμε σε δύο λέξεις Χριστός και Ελλάδα], ώστε να μείνει μόνο η "ύλη" του μυαλού και της ζωής μας, ο υλισμός, ο ορθολογισμός του "λογικού ζώου".
    Πάμε στο επόμενο στάδιο, στον εκφυλισμό. Κύριος "ιδεολογικός" φορέας η ευρωαριστερά με την αποδοχή και προώθηση κάθε "διαλυτικής κατώτερης ζωώδους δύναμης".
    Εξίσου όμως καταστροφική δράση και προώθηση του "παρά φύσιν" γίνεται και από την άγρια βαρβαρότητα των πιο αναχρονιστικών μεσαιωνικών δυνάμεων του σύγχρονου καπιταλισμού [με αποτέλεσμα την εξουθένωση και αποκτήνωση τεράστιων πληθυσμιακών ομάδων στον πλανήτη], όπως και από την "φιλοσοφία" που τον διέπει που είναι υπεύθυνη για τη μετατροπή του σύγχρονου ανθρώπου σε εγωιστικά σκεπτόμενο, σε ένα ιδιότυπο "παίχτη πόκερ" με ιδιοτέλεια, και καχυποψία, που προσπαθεί να "κερδίσει" με την "μπλόφα" [και όχι μόνο στο οικονομικό πεδίο].

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ένα μπράβο και δύο Εύγε ..... να που τελικά η επονομαζόμενη ¨ορθολογικότητα¨ της αριστεράς δεν υπάρχει ουσιαστικά (είναι ένας κατασκευασμένος μύθος, άνευ λογικής αντίκρουσης) ως μεταρρυθμιστικό παραγωγικά φιλάνθρωπο φιλοσοφικό ρεύμα, ακόμη και εάν έχει καταλάβει ιδεολογικό έδαφος και έχει πετύχει να πάρει από τις παραδοσιοκεντρικές Δεξιές τάσεις το ανώτερο έδαφος .... έχεις αντικρούσει λογικά σε αυτές τις δύο αναρτήσεις σου, αυτή ακριβός την ψευδή φύση της ιδεολογικής υπεροχής της αριστεράς ως ¨ορθολογική¨ .... δεν είναι ..... μάζεψε την λογική σου σε ένα ολοκληρωμένο δοκίμιο ..... στην μικρότητά μου άρεσε η ανάλυση σου .... ΜΠΡΑΒΟ ....

      GEODETIS …. κάθεται εις τα δεξιά του Πατρός ...

      Διαγραφή
  6. Απάντηση στον Ανώνυμο 21 Απριλίου 2017 - 1:12 μ.μ.
    ‘’Ο κομμουνισμός και ο ορθολογισμός είναι αντιφατικές έννοιες.’’
    Δεν είναι καθόλου.
    Απλώς εκλαμβάνεις τον όρο ορθολογισμός κατά κυριολεξία δηλαδή ως ορθό λόγο.
    Όμως ο ορθολογισμός όπως εκφέρεται από τον επιστημονισμό τον θετικισμό και τον υλισμό του 18ου – 19ου αιώνα, ως rationalism, είναι κάτι άλλο και ορθώς εκφέρεται από τον συγγραφέα Θεόδωρο Λάσκαρη.
    Για μία διεξοδική ανάλυση του φαινομένου δες το παρακάτω έργο του καθηγητή του Harvard Irving Babbit: Democracy and Leadership ,1924.
    Για την ιστορία θα αναφέρω ότι ο ανωτέρω καθηγητής είχε φάει τέτοιο κυνήγι από το αμερικάνικο κατεστημένο ώστε έλεγε στους μαθητές του για να τους προστατέψει ό,τι μπορούν να χρησιμοποιούν τα λεγόμενά του αρκεί να μην αναφέρουν από πού προέρχονται αυτά.
    Λεωνίδας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. 1)

    Εάν αφήσουμε τα οικονομικά στην άκρη , στην ΣΟΒΙΕΤΙΑ που ζούμε τότε καταλαβαίνουμε απόλυτα πως το ΚΚΕ κυβερνά σταθερά ,από την αντιπολίτευση – και όχι μόνο αλλα μετα από τον Β.Π.Π.- …στην θέση της “αντιπολίτευσης” πάντα!

    Είναι ο λαγός όλων των κομμάτων του κομμουνιστικού τόξου και ταυτόχρονα το ανεκπλήρωτο όνειρο που επιτρέπει στο κομμουνιστικό τόξο να υπάρχει. Φανταστείτε να συγκυβερνούσε με τους σταλινικούς του συριζα.
    Ποίος θα οργάνωνε την αντίσταση κατά του “νεοφιλελευθερισμού” και των τραπεζιτών;
    Ποιοι θα πάλευαν για να μην πάει κανένα σπίτι σε χέρι τραπεζίτη = κανένα – όπως και γίνεται – κανένα σπίτι σε χέρι ιδιοκτήτη σύμφωνα με την κομουνιστική λογική;
    Πως θα φτάναμε στα δυο τρία κολχοζ –σολβχοζ που επιθυμούν οι τραπεζίτες εάν “δεν αντιστεκόταν σθεναρά” το ΚΚΕ σκορπώντας στους 4 ανέμους τους πάμπολλους αγρότες που σιχαίνονται τους “τσιμεντόλιθους” περισσότερο και από ότι φαντάζεται ο κάθε ένας, αλλά για να τους διώξουν από κοντά τους που ΠΑΝΕ ετσιθελικά πρέπει να αναγεννηθούν τα τάγματα ασφαλείας ;

    “Ποιος θα προστάτευε την βουλή από τους …αγανακτισμένους που ήταν στημένοι ΑΛΛΑ θα μπορούσε και να εξελιχθεί διαφορετικά, θα μπορούσε!
    Ποίος θα κινητοποιούσε μεθαύριο πρωτομαγιά τις τεράστιες λαϊκές μάζες ενάντια στα μέτρα των μονωπολίων της μπουρζουαζίας που πίνει το αίμα του λαού με το μπουρί.
    Ποίος θα αντιδρούσε εάν κυβερνούσαν οι ΤΣΙΜΕΝΤΟΛΙΘΟΙ και ποιος θα έκανε αντιπολίτευση στους δρόμους”;

    «ΦΛΕΓΟΝΤΑΙ» ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ: Έπεσε η κυβέρνηση στην Κροατία – Ραγδαίες οι εξελίξεις ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ – Χωρίς τρένα και προαστιακό την Πρωτομαγιά
    ΤΟ ΚΚΕ ΚΑΝΕΙ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΠΡΩΤΟΓΟΝΟ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ -Μεγάλες οι ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ
    5. Οκτωβρίου, 2016


    «Οι δηλώσεις του αρχιεπισκόπου επικίνδυνη διολίσθηση, προσπάθεια διαίρεσης του λαού μας, με βάση τις ιδεολογικές, πολιτικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις του καθενός. Το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι είναι υπερώριμο ζήτημα και για την Ελλάδα ο διαχωρισμός κράτους-εκκλησίας και ό,τι αυτό σημαίνει για την εκπαίδευση, το περιουσιακό ζήτημα της εκκλησίας, τις τελετουργικές διαδικασίες σε δημόσιους θεσμούς, τον πολιτικό γάμο, την πολιτική κηδεία, την ονοματοδοσία παιδιών, τη δυνατότητα αποτέφρωσης νεκρών κ.α.», καταλήγει η ανακοίνωση του ΚΚΕ.

    Πηγή: ΚΚΕ: Πρωτόγονος αντικομμουνισμός από τον Ιερώνυμο -Μεγάλες οι ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/292657/kke-protogonos-antikommoynismos-apo-ton-ieronymo-megales-oi-eythynes-toy-syriza#ixzz4MDZfRdej


    ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ με τις απόψεις σας γενικά.
      Ειδικά μόνο για τον χαρακτηρισμό των Συριζαίων ως "σταλινικών" θέλω να παρατηρήσω ότι ιστορικά δεν τεκμηριώνεται σε καμία περίπτωση.
      Οι συριζαίοι είναι επίγονοι της Σχολής της Φραγκφούρτης, του ευρωκομμουνισμού, του Τρότσκυ, του Γκράμσι και των τραπεζιτών-επενδυτών Ν.Υόρκης και Λονδίνου και άλλων παρόμοιων.
      Όλοι αυτοί ήλθαν σε σφοδρή σύγκρουση με τον Στάλιν.
      Επίσης ο Στάλιν δεν ήταν υπέρ της αποδόμησης και διάλυσης της κοινωνίας, όπως είναι οι Συριζαίοι, επειδη ακριβώς είναι επίγονοι όλων των ανωτέρω.
      Επομένως ο εν λόγω χαρακτηρισμός των συριζαίων ως "σταλινικών" μόνο σύγχυση προκαλεί και αποπροσανατολίζει.
      Εννοείται ότι αυτό χαροποιεί τους συριζαίους, διότι έτσι πετυχαίνουν τους στόχους τους.
      Τέλος, η ηγεσία του κκε χρησιμοποιούσε τον σταλινισμό όσο την συνέφερε. Κυρίως επειδή τα μεσαία και κατώτερα στελέχη τον είχαν σαν θεό.
      Η ηγεσία του κκε ήταν πάντα ελεγχόμενη από τα ίδια "ξένα κέντρα", όπως και ο σύριζα.

      Διαγραφή
  8. 2)
    Εάν θέλετε εσείς η οποιοσδήποτε άλλος , ας γράψει ποιος από όλους τους στόχους του ΣΕΚΕ πρόδρομος του ΚΚΕ εξωτερικού , δεν έχει επιτευχθεί ακόμα;
    Οι τρεις μεταπολιτευτικές τάσεις σε αντιστοιχία με τις αρχικές ιδρυτικές του ΣΕΚΕ (ΒΛ.ΠΑΡΑΚΑΤΩ) ΕΙΝΑΙ:

    ΤΟ ΚΚΕεξ
    ΤΟ ΠΑΣΟΚ
    Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ που παραμένει πιστή στον ΑΡΧΙΚΟ στόχο σε αντίθεση με τον Γιαννιό που αποχώρησε . (Παρεμπιπτόντως μήπως ξέρει κανείς γιατί ο Γιαννιός αποχώρησε ;)

    “ΣΕΚΕ.

    Στο συνέδριο εκδηλώθηκαν τρεις πολιτικές και ιδεολογικές τάσεις[4]:
    Αριστερή (Ν. Δημητράτος, Δ. Λιγδόπουλος, Σ. Κομιώτης, Μ. Οικονόμου)
    Κεντρώα (Α. Μπεναρόγια, Σ. Κόκκινος)
    Δεξιά (Αρ. Σίδερης, Π. Δημητράτος, Ν. Γιαννιός)


    Γενικά εκφράστηκαν θέσεις για την εγκαθίδρυση Δημοκρατίας,
    δημοκρατικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών,
    διαχωρισμού κράτους εκκλησίας,
    κατάργηση έμμεσων φόρων,
    προοδευτική φορολογία,
    εξίσωση δύο φύλλων,

    καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και

    εισαγωγής στα σχολεία γλωσσών των διάφορων εθνοτήτων.

    Το συνέδριο επίσης υιοθέτησε ψήφισμα ίδρυσης Δημοκρατικής Ομοσπονδίας των Βαλκανικών Κρατών. Τέλος ψήφισε «διαμαρτυρίαν δια την μελετώμενην επέμβασιν των συμμάχων κατά της νεαράς Σοβιετικής Δημοκρατίας»[7].”

    Το κόμμα στο εξής συνέχισε την κομμουνιστική του διαδρομή σαν ΚΚΕ - Ελληνικό Τμήμα της Κ.Δ.

    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%95%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%9A%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B1_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%82

    ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΉ ΔΙΕΘΝΗΣ !
    ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΙΔΕΩΔΗ, ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!!!
    (ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ Πως ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ και ΠΩΣ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ όπως ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟΤΑΞΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. ΑΥΤΟΣ Ο ΕΛΛΗΝΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΟΛΩΝ , ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΙΟΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΜΑΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΕΣ)
    Οι Τούρκοι τι διαφοερετικό θα ηθελαν από αυτά που θέλει να μας επιβαλλει δια της βιας το ΚΚΕεξ;

    (Εννοείται πως τα ίδια θέλουν όλα τα κόμματα του κομμουνιστικού τόξου! Τον παγκόσμιο κομμουνισμό. Στον ρόλο του παγκόσμιου κράτους , το κράτος των διεθνιστών-πολυεθνικών τραπεζιτών!)

    Εάν δεν τα βλέπουν όλα αυτά ούτε οι δεξιοί , απόλυτα δικαιολογημένοι οι οπαδοί των τσιμεντόλιθων!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή