ανακοίνωση

To blog θα κάνει μια παύση για τις επόμενες ημέρες. Τα λέμε ξανά αρχές Σεπτεμβρίου.

Σάββατο, 7 Απριλίου 2012

ΠΩΣ ΕΓΙΝΕ Η ΑΝΤΙΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΑΣ


σχολιασμός και μετάφραση του Αναστασίου  Γιαννά


René Guénon
     Σε αυτό το άρθρο θα παρουσιάσουμε ένα κείμενο του Γάλλου διανοούμενου René Guénon (1886–1951), το οποίο κατά την γνώμη μας έχει εξαιρετική σημασία, γιατί παρουσιάζει τεράστιο βάθος ανάλυσης. Κάθε πολιτικό και οικονομικό σύστημα είναι η εξωτερική έκφραση ενός πνεύματος, μιας μεταφυσικής. Έτσι , η εκτροπή πρώτα παρουσιάζεται σε αυτόν τον βαθύτερο πυρήνα και μετά  κάνει αισθητή την παρουσία της  στους πολιτικούς και κοινωνικούς θεσμούς.  Το εν λόγω κείμενο  αποκτά  ιδιαίτερη βαρύτητα, επίσης εάν λάβουμε υπόψιν μας, ότι ο συγγραφέας δεν υπήρξε απλώς ένας θεωρητικός ερευνητής, αλλά κατά την διάρκεια της ζωής του πέρασε μέσα από όλες τις  μασονικές  και αποκρυφιστικές οργανώσεις της Ευρώπης.
     Τέλος, πρέπει να επισημάνουμε ότι αυτό το κείμενο εκμηδενίζει όλους τους επαγγελματίες ιστορικούς της κατεστημένης νεωτερικής και  μετανεωτερικής νοοτροπίας  και αποδεικνύει  την ρηχότητα  των ερμηνειών  τους.
                         
                      -------------------------------------------------
Απόσπασμα από το έργο : Le Règne de la Quantité et les Signes des Temps  (Η βασιλεία της ποσότητας και τα σημεία των καιρών.)


το εξώφυλλο του βιβλίου
       «Η αντιπαραδοσιακή δράση έπρεπε ταυτοχρόνως να στοχεύσει αφ' ενός  στο να αλλάξει την γενική νοοτροπία και αφ' ετέρου στο να καταστρέψει όλα τα παραδοσιακά καθεστώτα της  Δύσεως. Και τούτο, διότι σε αυτήν [τη Δύση] εξασκήθηκε αρχικά και άμεσα [η αντιπαραδοσιακή δράση], καραδοκώντας την περίσταση που θα της επέτρεπε να επεκταθεί πάνω σε όλον τον κόσμο με όργανά της τους Δυτικούς, τους οποίους θα είχε προηγουμένως  προπαρασκευάσει, ώστε να μεταβληθούν  σε εργαλεία επίτευξης των στόχων της. Άμα άλλαζε η νοοτροπία άλλωστε, όλα τα καθεστώτα που δεν θα ήσαν πια εναρμονισμένα με  αυτήν  φυσικό θα ήταν [πολύ] εύκολο να καταστραφούν. Η εργασία λοιπόν που έγινε για την εκτροπή της νοοτροπίας φαίνεται πως  πραγματικά έχει ουσιωδέστατο χαρακτήρα, διότι απ' αυτήν εξαρτώνται οπωσδήποτε όλα τα άλλα. Επομένως με αυτό το ζήτημα πρέπει να ασχοληθούμε ιδιαιτέρως.

     Είναι σαφές [βέβαια] ότι  αυτό το έργο δεν μπορούσε να γίνει μονομιάς·  προξενεί μεγάλη κατάπληξη όμως η ταχύτητα με την οποία οι Δυτικοί έφθασαν σε σημείο να ξεχάσουν το κάθε τι που τους συνέδεε με την ύπαρξη ενός παραδοσιακού πολιτισμού. Αν αναλογιστούμε την όσον αφορά τον Μεσαίωνα  πλήρη έλλειψη κατανόησης που, από κάθε άποψη, χαρακτήρισαν τον 17ο και τον 18ο αιώνα, είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι μία τόσο πλήρης και τόσο απότομη μεταβολή δεν ήταν δυνατόν να έγινε  αυτόματα και με φυσικό τρόπο. Οπωσδήποτε, στην αρχή το άτομο έπρεπε κατά κάποιο τρόπο ν' αναχθεί στον ίδιο τον εαυτό του· και, όπως εξηγήσαμε, αυτό ήταν κυρίως το έργο του ορθολογισμού, στα πλαίσια του οποίου δεν αναγνωρίζονται στο [ανθρώπινο] ον ούτε ικανότητες υπερβατικής τάξεως ούτε [φυσικά] η δυνατότητα αξιοποίησης τέτοιων ικανοτήτων. Είναι άλλωστε αυτονόητο ότι ο ορθολογισμός άρχισε την δράση του προτού ακόμη να προσλάβει αυτήν την ονομασία και την επί το φιλοσοφικώτερον μορφή του: αυτό, όπως ήδη εξηγήσαμε, επιτεύχθηκε ήδη με τον προτεσταντισμό. Ο «ανθρωπισμός», έπειτα, δηλαδή ο  ουμανισμός/ανθρωποκρατία της Αναγέννησης,  δεν ήταν τίποτε άλλο... παρά ο άμεσος πρόδρομος του ορθολογισμού, όπως τον εννοούμε [σήμερα]. Και τούτο,  διότι όποιος κι αν είναι εκείνος που επικαλείται τον «ανθρωπισμό», ξεκινάει από πρόθεση αναγωγής όλων των πραγμάτων σε καθαρώς ανθρώπινα στοιχεία και επομένως... καταλήγει στον  αποκλείει οτιδήποτε εντάσσεται σε τάξη [ή πεδίο] που υπερβαίνει το άτομο. 
Η δράση  αυτή έπρεπε, στη συνέχεια,  να στρέψει την προσοχή του ατόμου σε πράγματα εξωτερικά και αισθητά, έτσι ώστε να  το περιορίσει... στην περιοχή του ανθρωπίνου όντος και, ακόμη περισσότερο, μέσα στον κόσμο των ενσωμάτων καταστάσεων, δηλαδή μέσα σε όρια ασφυκτικώς στενά. Αυτό ακριβώς υπήρξε και η αφετηρία όλης της  νεώτερης επιστήμης, η οποία, εφόσον κινούνταν αποκλειστικώς προς αυτήν την κατεύθυνση, φυσικό ήταν να κάνει ολοένα και στενώτερο αυτόν τον  περιορισμό/αποκλεισμό. Η διαμόρφωση  επιστημονικών  ή και φιλοσοφικοεπιστημονικών θεωριών ήταν φυσικό να προκύψει   από αυτή την κατάσταση... έτσι  ώστε να ανοίξει  ο δρόμος προς τον υλισμό. Ο υλισμός όμως αμετακινήτως τοποθετεί τον ορίζοντα της νόησης μέσα στην περιοχή του σώματος, που εφ’εξής θεωρείται  πως αποτελεί τη μόνη «πραγματικότητα»...

       Φυσικό ήταν να αναλάβει, σ' αυτό το σημείο, σπουδαίο ρόλο και η επεξεργασία της έννοιας της «ύλης», στην οποία προχώρησαν οι φυσικοί επιστήμονες. Έκτοτε η ανθρωπότητα υποτάχθηκε στην «εξουσία της ποσότητας»: Η βέβηλη επιστήμη,  που είχε γίνει [τελείως] μηχανοκρατική ήδη από την εποχή του Καρτέσιου κι έγινε  υλιστική από τα μέσα του 18ου αιώνα, αναγκαστικώς μεταβαλλόταν σε ολοένα και πιο πολύ ποσοτική λόγω των [διαφόρων] θεωριών που διαδέχονταν η μία την άλλη· ταυτόχρονα, ο υλισμός εισέδυε στη γενική νοοτροπία και σταθεροποιούσε μέσα σε αυτήν  στάση ανάλογη... Ο υλισμός, κατά συνέπεια, προσέλαβε διαστάσεις ενστίκτου, το οποίο, μάλιστα, ονομάστηκε «πρακτικός υλισμός»...Ενώ όμως συνεχιζόταν αυτή η εργασία της «υλιστικοποίησης» και  « ποσοτικοποίησης», που βέβαια δεν τελείωσε ούτε είναι δυνατόν να τελειώσει, εφ’όσον η αναγωγή των πάντων σε όρους αποκλειστικώς... ποσοτικούς είναι ανέφικτη, είχε αρχίσει και άλλη διεργασία που είναι ενάντια στην ποσοτικοποίηση αλλά μόνον επιφανειακώς. Να θυμηθούμε, πράγματι, πως αυτό έγινε από τότε που παρουσιάστηκε ο «καθαρός υλισμός».

*  *  *

Και, αφού μας παρουσίασε τη νεωτεριστική φάση του υλισμού, συνεχίζει ο Guénon αναλύοντάς μας τώρα τη μετανεωριστική φάση.

      Το δεύτερο αυτό μέρος της αντιπαραδοσιακής δράσης δεν έπρεπε να τείνει προς τη σταθεροποίηση αλλά προς την [αποσταθεροποίηση και τη διάλυση. Πολύ όμως απέχοντας από το να ανταγωνίζεται την πρώτη τάση, που χαρακτηριζόταν από την αναγωγή  στο ποσοτικό, έπρεπε... τώρα να την ενισχύσει, δεδομένου ότι η πρώτη φάση, η «νεωτεριστική»,  ήδη έφτανε στο ανώτατο σημείο της και, συνακολούθως, μετατρεπόταν σε τάση καθαρώς διαλυτική.

     Σ'αυτήν ακριβώς τη χρονική στιγμή, η δεύτερη αυτή μορφή δραστηριότητας [η μετανεωτεριστική], που αρχικώς συντελούνταν  προπαρασκευαστικώς, λανθανόντως και μέσα σε κύκλους λίγο-πολύ κλειστούς, βγήκε στην επιφάνεια και απλώθηκε... Πρόκειται για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε ακριβώς σήμερα. Ο υλισμός δεν μπορεί πια να επιβιώσει παρά [σε αποκλειστική συμμαχία] με τον εαυτό του· δεν υπάρχει αμφιβολία, μάλιστα, πως μπορεί να επιζήσει για καιρό ακόμα και μάλιστα υπό τη μορφή του «πρακτικού υλισμού». Έπαψε όμως να έχει ρόλο πρωτεύοντα όσον αφορά την αντιπαραδοσιακή δράση. Αφού έκλεισε τον ενσώματο κόσμο σε όσο το δυνατόν στενώτερα πλαίσια, εμποδίζοντας παράλληλα την αποκατάσταση της επικοινωνίας [του ενσώματου κόσμου]  με πεδία ανώτερα [από αυτόν], έπρεπε τώρα να τον «ανοίξει από τα κάτω», έτσι ώστε να γίνει δυνατή η διείσδυση σε αυτόν των κρυφών, διαλυτικών και καταστροφικών δυνάμεων των κατώτερων [κοσμικών] πεδίων.

    Η «εξαπόλυση» λοιπόν αυτών των [κατώτερων, διαλυτικών] δυνάμεων  και η χρησιμοποίησή τους με στόχο την «ολοκλήρωση» της εκτροπής του κόσμου μας και την ενεργό διαβουκόλησή του προς την τελική διάλυση είναι ό,τι συναπαρτίζει αυτήν τη δεύτερη, μετανεωτεριστική φάση, για την οποία ήδη μιλήσαμε.

o θρησκευτικός συγκριτισμός του New Age
     Προφητικός ο  Guénon : Αυτή η εξαπόλυση των διαλυτικών δυνάμεων άρχισε μετά τον θάνατό του, με τη διάδοση των έργων της Σχολής της Φραγκφούρτης σε επίπεδο πολιτικοκοινωνικό καθώς  και την εμφάνιση (σε μαζική πλέον μορφή) του κινήματος τού New Age (Λευκή αδελφότητα, ψευδό-ανατολικές δοξασίες κ.λπ.) καθώς και, σε θρησκευτικό επίπεδο,  των Νεοπαγανιστών (Wicca κλπ).


Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η

Για μία συμπληρωματική ανάλυση του ιδίου θέματος βλέπε: 


9 σχόλια:

  1. Tώρα που ξεκινήσατε με τον Γκενόν, καλό δε θα ήταν να κάνετε μια παρουσίαση των κυρίων εκπροσώπων του Traditionalism; To λέω διότι εγώ για το θέμα δεν ξέρω παρά ελάχιστα. Κάτι λίγα για την Devi μόνο έχω διαβάσει και για τον Εvola.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Aυτό ως ιδέα υπάρχει και θα γίνει. Δώστε μας λίγο χρόνο, είναι τόσα πολλά που πρέπει να καλυφθούν και αναφερθούν και ο βασικός πυρήνας αρθρογράφων του Θεόδοτου είναι μικρός ενώ κάποιοι αρθρογραφούν και στο εξωτερικό ή/και έχουν άλλες υποχρεώσεις. Όπως έχουμε δείξει όμως και στο παρελθόν είμαστε ανοιχτοί σε δημοσιεύσεις άρθρων αναγνωστών μας αρκεί ασφαλώς να είναι εντός θεματολογίας του μπλογκ και αντίστοιχου επιπέδου.

      Διαγραφή
  2. Στο ζήτημα που θίγει ο θεματογράφος ας μου επιτραπή να "στενέψω" ολίγον το θέμα.
    Έτσι εάν θεωρήσουμε πως πέραν των ευρυτάτων μαζών, που ως κοινό παρονομαστή έχουν την διά βίου ευωχίαν (αίτημα ακατόρθωτον και μάλιστα πολύ ενωρίς γνωστόν στους νοήμονες!)..υπάρχουν οι δύο, πέραν και εκατέρωθεν της "πλέμπας", ολιγάριθμες κοινότητες σκεπτομένων πού εγκαίρως τοποθετούνται, γενικώς, στην επιλογή του ακολουθητέου τους βίου.
    Αυτές... είτε ερευνούν την φύσιν και τους ανθρώπους, προκειμένου να προσεγγίσουν εκ των συμπερασμάτων το "απρόσιτον" (θεία εκ λίκνου ανάγκη δι' ορισμένους), αδιαφορούντες περί των αξιωματικών σχέσεων που θα έχουν με τους εν' όλω συνανθρώπους τους...είτε χρησιμοποιούν τις ανωτέρω γνώσεις (που μάλιστα επεκτείνουν κατά πολύ με διεισδύσεις εις τον ανθρώπινο χαρακτήρα και τις αδυναμίες του) προκειμένου να "ζήσουν" μετά των εν' όλω ανθρώπων με αξιωματικές σχέσεις.
    Οι δύο αυτές ολιγάριθμες μικροκοινότητες υπάρχουν ως "εντελέχεια" εντός του σώματος του ανθρωπίνου είδους εκ γενετής και εάν υπήρχε κάτι ως "παράδεισος" με τα θέματα όλα λελυμένα θα ηρκούντο εις θεωρητικές "τιτανομαχίες" στο οικουμενικό θέατρο, με μεγάλο ενδιαφέρον διαλεκτικό δια το παγκόσμιο ακροατήριο περι τα δέοντα γενέσθαι!!
    Όμως τα πράγματα δεν είναι ούτως πως!!...το θεατρικό σκηνικό είναι μία ζούγκλα με τους φυσικούς δαρβινικούς και νιτσεικούς νόμους του και η "διαχείρησις" των "ενοχλητικών ενστικτοπλήκτων" ανοήτων ( δυναμένων ανά πάσα στιγμή να "εκπυρώσουν" τα πάντα) αποκτά αναγκαστικώς ιδεολογικό περιεχόμενο!!
    Βεβαίως οι δύο αυτοί βασικοί πόλοι προσπαθούν αρχήθεν να συντάξουν τους "στρατούς" τους προκειμένου να επικρατούν με ασφάλεια και να διαιωνίζονται ως συστήματα...τα αποτελέσματα των αιωνίων μαχών είναι γνωστά!!..οι απώλειες τεράστιες...και οι ευθύνες επίσης.
    Οι απαντήσεις περί του πρακτέου, κατ' ιδίαν, ανάγονται αναλόγως στην υπεράσπισιν ή μη είτε του προτύπου της "κεκρυμμένης γνώσεως", με όλες τις απολυταρχικές αλλά σταθερές- διά φόβου pax...είτε αυτού του Προμηθέως με τις συναμφότερες ελευθερίες και... ελευθεριότητες που ακολουθούν (εξηγούνται από την αρχαιότητα οι πορείες του εκφυλισμού των πολιτευμάτων!!).
    Εν τέλει η εμπειρία μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο "ποιοτικός", εν μέτρω, τρόπος βίου δεν είναι συμβατός με τις επιθυμίες των μεγάλων μαζών, που απεδείχθησαν αδύναμες να φέρουν τα αλληλέγγυα και ανθρωπιστικά "φορτία", επ' ώμου, άνευ κυρώσεων... άρα είναι ευεπίφορες στην δημαγωγία και στην του άρθρου, αναλόγως της οπτικής γωνίας, τεκμηρίωσιν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΓΙΑΤΙ Η ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΤΟΥ ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ Κ ΜΕ ΚΑΤΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ, ΟΠΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΩΝ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΩΝΑ, Η' ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Και αυτό θα το κάνουμε, φίλε Νικόλαε.
    Δημήτριος Τσεργίνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. δυστυχώς η σοφίας της Ανατολής, ινδοισμός ,ταοϊσμός,στον σύγχρονο παρηκμασμένο δυτικό κόσμο δεν μαθαίνεται μέσα απο τα αυθεντικά κείμενα ή έστω μέσα απο κορυφαίος δασκάλους όπως οRene Guenon,οJulius Evola,ο Mircea Eliade, αλλά μέσα απο τον παραμορφωτικό φακό του Θεοσοφισμού ,του γνωστικισμού και της "Νέας Εποχής"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. H πλειοψηφία των ενασχολούμενων με ανατολικές παραδόσεις στη Δύση είναι liberals/αριστεροί. Ως αποτέλεσμα διαστρέφουν τελείως τις παραδόσεις αυτές. Έτσι οι αυστηρές εντολές και περιορισμοί που θέτουν ο Βουδισμός ή ο Σουφισμός αγνοούνται και καλλιεργείται η εντύπωση πως οι πρακτικές/ασκήσεις τους υπάρχουν για να δημιουργούν ευφορία, καλή διάθεση και χαλάρωση από την πίεση της σύγχρονης ζωής... Οι Ταοϊστικές πρακτικές με τις αυστηρές αρχές τους (απαγόρευση σε εκσπερμάτιση, κατάποση αλκοολ, απαγόρευση πληθώρας τροφών κλπ) παραβλέπονται από τους liberals/αριστερούς και οι ταοϊστικές ασκησεις γίνονται αντιληπτές ως μέσο για ενδυνάμωση της σεξουαλικής αντοχής και τρόποι για να έχουν πολλαπλούς οργασμούς....
      Οι "προοδευτικοί" αφού κατέστρεψαν τον Χριστιανισμό και όλες τις δυτικές παραδόσεις, συνέχισαν ισοπεδώνοντας τις ανατολικές...

      Εν κατακλείδι: liberals/αριστεροί= καρκίνωμα που καταστρέφει κάθε τι στο πέρασμα του.

      Διαγραφή
    2. δεν έχεις άδικο, ξέρεις τώρα ο δρόμος του ειρηνικού πολεμιστή, και δεν συμμαζεύεται και μην ξεχνάς ότι το κίνημα των χίππυς και πολλά ινδάλματα του όπως ο Λένον ,ο Μόρρισον και CIA, μέσω διαφόρων ψευτογκουρού που απέρριπταν , την ιεραρχική καστική παράδοση του αυθεντικού ινδοϊσμού , έβαλαν στο παιχνίδι της "πνευματικής αναζήτησης" και τις ψυχότροπες ουσίες όπως το LSD!

      Διαγραφή
    3. Yπάρχει η εξής αστεία ιστορία για τον Λένον που είναι αληθινή όμως. Επειδή είχε τρομερή επίδραση στους νέους και είχε διάφορα επαναστατικά στους στίχους του οι βρετανικές υπηρεσίες ασφαλείας άρχισαν να ψάχνουν μήπως δούλευε για την ΕΣΣΔ. Τελικά κατέληξαν στο συμπέρασμα πως απλά ήταν ηλίθιος.
      Ο Leary εχει παραδεχθεί επίσημα πως τον υποστήριζε η CIA και την είχε αποκαλέσει truly intelligent agency... Mάλιστα είχε προδώσει και αυτούς που τον είχαν κρύψει όταν τον έψαχναν οι αρχές για να βγει από τη φυλακή.
      Το κίνημα των χιππυς ξεκίνησε με τελείως διαφορετικό σκοπό, ήταν μια μορφή επιστροφής στη φύση και κατά της αστικοποιήσης/τεχνολογικοποιησης, είχε ρίζες από το κίνημα του Wandervogel που ξεκίνησε με το γερμανικό ρομαντισμό και στη πλειοψηφία του στήριξε το Τρίτο Ράιχ. Aπλά μετά στις ΗΠΑ μπήκαν μέσα οι "περιούσιοι" και το έστρεψαν στα ναρκωτικά και το στυλ "πάρε το χαπάκι και βρες την φώτιση σε 10 λεπτά"....

      Διαγραφή