ανακοίνωση

To blog θα κάνει μια παύση για τις επόμενες ημέρες. Τα λέμε ξανά αρχές Σεπτεμβρίου.

Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ

Δημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο με ιδιαίτερη χαρά καθώς σαφώς αντικατοπτρίζει τις ιδέες όλων των συνεργατών του μπλογκ και ελπίζουμε και των επισκεπτών του. Είναι μορφή ιδεολογικού Μανιφέστου που, μάλιστα, αναφέρεται στο κρισιμότερο ζήτημα της εποχής μας.
                                                                                                                                                      Θεόδοτος


 Γράφει ο Αναστάσιος Γιαννάς




  Μερικές φορές πιέζω τον εαυτό μου να παρακολουθήσει τις συζητήσεις των διαφόρων πολιτικών στις συνεδριάσεις του κοινοβουλίου. Όχι, δεν το κάνω επειδή διακατέχομαι από μαζοχιστικό σύνδρομο. Προσπαθώ να καταλάβω από πού έρχονται αυτοί οι άνθρωποι, εννοώ μέσα από ποια πολιτιστικά και κοινωνικά περιβάλλοντα. Πράγματι ,είναι να απορεί κανείς για τους διανοητικούς και πνευματικούς διαδρόμους μέσα από τους οποίους πέρασαν. Για παράδειγμα, ακούς έναν εκπρόσωπο της αριστεράς και διερωτάσαι : μα αυτοί οι άνθρωποι , εκτός από τον διαλεκτικό υλισμό , δεν έχουν διαβάσει τίποτα άλλο; δεν τους συγκίνησε τίποτα άλλο; Πέρασαν από αυτή την γη τόσοι ιδρυτές θρησκειών, τόσοι φιλόσοφοι, τόσοι ασκητές του πνεύματος, κανείς από αυτούς δεν τους προκάλεσε το ενδιαφέρον , την αναζήτηση;  Πέρασαν επίσης ανθρωπολόγοι, βίο-κοινωνιολόγοι· ούτε σε αυτούς βρήκαν κάτι που άξιζε της προσοχής τους; Μετά παρατηρώ τους εκπροσώπους των λεγόμενων αστικών κομμάτων και διακρίνω... το τίποτα (είναι και αυτό επίτευγμα της εποχής μας: το τίποτα να παίρνει μορφή). Θυμίζουν βαριεστημένους υπαλλήλους  σε δημόσιο οργανισμό που πρέπει να αρχειοθετήσουν κάποια παραπεταμένα έγγραφα. Άλλοι πάλι, σου φέρνουν στο μυαλό σπιναρισμένους νέο – γιάπηδες έτοιμους για το μεγάλο άλμα στην πολυεθνική που δουλεύουν. Όλοι αυτοί λοιπόν βγήκαν από τα σχολεία μας, από τις μικρές κοινωνίες μας, από τα πανεπιστήμιά μας. Εκεί διαμορφώνεται ο άνθρωπος, αποκτά εμπειρίες, εξασκεί το μυαλό του, δέχεται ερεθίσματα και συγκινήσεις. Ας θυμηθούμε  λοιπόν τις υποστάσεις από τις οποίες αποτελείται το ανθρώπινο ον: Την νόηση, τα αισθήματα, τα ένστικτα. Κάθε μία από αυτές τις υποστάσεις έχει έναν έμφυτο παράγοντα, βιολογικό, που δεν αλλάζει , και ένα παράγοντα που μπορεί να μεταβληθεί, να καλυτερέψει ή να χειροτερέψει , να υποστεί τελειοποίηση, να ελεγχθεί ή να αφεθεί αχαλίνωτος κλπ. Ακριβώς γι αυτό το λόγο οι  αρχαίοι μας σοφοί φρόντισαν να βρουν εκείνους τους κανόνες που πρέπει να διέπουν την παιδεία και τις κοινωνικές δομές ,έτσι ώστε ο άνθρωπος από την παιδική του ηλικία να αρχίσει να παίρνει Μορφή. Από αυτή την λέξη προέρχεται και η λέξη Μόρφωση - μόνο που σήμερα έχει  αποκτήσει μία τελείως ρηχή έννοια : σημαίνει την απόκτηση πληροφοριών και δεξιοτήτων. Για  τους αρχαίους, ο ανθρώπινος εσωτερικός κόσμος  έπρεπε να πάρει Μορφή, δηλαδή να μειώσει την εσωτερική του εντροπία και έτσι από την αταξία και την χαώδη κατάσταση να οδηγηθεί στην τάξη και την αρμονία. Γνώριζαν δηλαδή  ότι ο άνθρωπος μέσα του δεν έχει μόνον ευγενή και υψηλά στοιχεία, αλλά κρύβει και  ένα μικρό ή μεγάλο ζωολογικό κήπο μέσα στον οποίο υπάρχει κάθε είδους ζώο. Είναι ανάγκη λοιπόν το καθένα από αυτά  να έχει το δικό του κλουβί, να υπάρχει ο έλεγχος του πότε βγαίνει και πότε μπαίνει στο κλουβί, πότε αυτό το ζώο πρέπει να ξυπνά και πότε να κοιμάται. Έτσι ο Αριστοτέλης, ο Πλάτων, ο Πλούταρχος και οι άλλοι σοφοί μας  βρήκαν ότι υπάρχουν οκτώ παράγοντες που βοηθούν τους νέους στην απόκτηση  Μορφής :  η μίμηση προτύπων , η ενατένιση του Θείου, η πειθαρχία στους νόμους, η αυτογνωσία, η αισθητική καλλιέργεια , η σωματική άσκηση,  η μουσική καλλιέργεια, και η ενάρετη ζωή. Τι από όλα αυτά εφαρμόζεται σήμερα στα σχολεία και στα κοινωνικά περιβάλλοντα, πραγματικά και ουσιαστικά; ΚΑΝΕΝΑ! Αντίθετα  υποχρεώνουν τους νέους να ασχολούνται με άχρηστες(για την διαπαιδαγώγησή τους) εξειδικευμένες πληροφορίες με τις οποίες θα έπρεπε να ασχοληθούν στις πανεπιστημιακές σχολές και όχι στα γυμνασιακά και λυκειακά χρόνια .Ας εξετάσουμε λοιπόν καθένα από τους παραπάνω αναγκαίους οκτώ  παράγοντες για την απόκτηση Μορφής :


                                                                                      Α. Μίμηση Προτύπων
 
Θησέας: ηρωικό πρότυπο των νέων της Αρχαίας Αθήνας
  Το παιδί ενστικτωδώς έχει την τάση να μιμείται και να θέλει να ταυτίζεται με ότι του προκαλεί θαυμασμό. Γι αυτό το λόγο θα πρέπει να του παρουσιάζονται με ανάγλυφο τρόπο τα ηρωικά κατορθώματα μεγάλων ανδρών της ιστορίας και  της  μυθολογίας, να του εξιστορούνται οι πνευματικοί αγώνες των μεγάλων σοφών. Σήμερα μάλιστα, με τις δυνατότητες που δίνουν τα οπτικοακουστικά μέσα, αυτό θα μπορούσε να γίνει με έξοχο τρόπο. Όμως  αυτό δεν φτάνει· θα χρειαστεί και το παράδειγμα συμπεριφοράς και τρόπου ζωής των δασκάλων του  και των γονιών του. Απαραίτητος όρος : Να εξαφανιστεί η τηλεοπτική και διαδικτυακή αθλιότητα.


  Β. Η πειθαρχία στους νόμους

Ο Σωκράτης υπακούοντας στους νόμους πίνει το κώνειο
  Ο μόνος τρόπος για αποκτήσει το παιδί την ικανότητα αυτή  και να την εφαρμόζει όταν πλέον θα είναι πολίτης ,είναι να ασκηθεί στην εσωτερική αυτοπειθαρχία. Θα πρέπει να του διδάσκεται  ότι δεν είναι σωστό να αφήνει ανεξέλεγκτα τα συναισθήματά του και τις ορμές του. Δηλαδή ακριβώς το αντίθετο από ότι συμβαίνει σήμερα που οι νέοι αφήνονται ελεύθεροι να κάνουν ότι τους έλθει, να συμπεριφέρονται εντελώς αυθόρμητα και με ενστικτώδη τρόπο. Αυτή η διδαχή δεν θα  είναι μόνον στο θεωρητικό επίπεδο, αλλά θα εφαρμόζεται στην πράξη, χρησιμοποιώντας  γι αυτό το σκοπό διάφορα περιστατικά από την ζωή του παιδιού στην σχολική κοινότητα(προστριβές με τους συμμαθητές του, ανάρμοστες συμπεριφορές ή επιθυμίες κλπ).Να γίνονται δηλαδή πρακτικές ασκήσεις αυτοελέγχου. Στις ημέρες μας γίνονται  ασκήσεις αποχαλίνωσης : υπάρχουν καθηγητές, δημοσιογράφοι και πολιτικές δυνάμεις, που παροτρύνουν τα παιδιά να καταλαμβάνουν σχολεία, να ασχημονούν και να ουρλιάζουν σαν να βρίσκονται σε υστερική κρίση. Φανταστείτε επίπεδο κοινωνίας.


Γ. Η Ενατένιση του Θείου

ο άνθρωπος μεταξύ ουρανού και γης
  Ο Αριστοτέλης  έδωσε το  βαθύτερο και ωραιότερο ορισμό  για την αρχή που θα πρέπει να διέπει  τις ανθρώπινες πράξεις : «Δεν πρέπει ,εξάλλου, να υπακούμε σε εκείνους που μας παροτρύνουν να έχουμε ανθρώπινα φρονήματα, επειδή είμαστε άνθρωποι, ούτε να σκεπτόμαστε με τρόπο που ταιριάζει σε θνητούς, επειδή είμαστε θνητοί, αλλά πρέπει αντίθετα όσο μας είναι δυνατόν, να αποβάλλουμε την θνητή μας φύση και να αποβλέπουμε στην αθανασία και να προσαρμόζουμε όλες τις πράξεις της ζωής μας σ' εκείνο που είναι το ανώτερο απ' όλα όσα έχουμε μέσα μας ( δηλαδή το Θεϊκό στοιχείο που υπάρχει μέσα στην ανθρώπινη φύση), διότι αυτό είναι μικρό σε μέγεθος, όμως υπερέχει απ' όλα τα άλλα κατά πολύ σε δύναμη και αξία».(Ηθικά Νικομάχεια.) Πρόκειται, πράγματι, για μία αρχή ζωής μεγαλειώδη. Όμως για να συμβαίνει αυτό, το παιδί από πολύ νωρίς πρέπει να αποκτήσει την αίσθηση ότι δεν είναι μόνο του μέσα στο σύμπαν. Να νοιώσει ότι η ζωή του αλλά και όσα συμβαίνουν γύρω του, δεν είναι αποτέλεσμα της τύχης, αλλά ενός σοφού σχεδίου και ο Εμπνευστής αυτού του σχεδίου του ζητάει να συμμετέχει και να πρωταγωνιστήσει και αυτό στη πλοκή του. Να έχει ζωντανή την αίσθηση ότι οι ρίζες του δεν είναι μόνον γήινες  αλλά και Ουράνιες.


       Δ. Η αισθητική καλλιέργεια

  Τα παιδιά από την μικρή ηλικία είναι αναγκαίο να αποκτήσουν την αίσθηση του Κάλλους. Να έλκονται από το ωραίο σε όλες τις εκφράσεις του : στην ομιλία, στον γραπτό λόγο, στην ένδυση, στην αρχιτεκτονική, σε όλα τα είδη της τέχνης. Η ωραιότητα δροσίζει την ψυχή , της δίνει φτερά, την εξευγενίζει . Πρέπει να μάθουν να την αναζητούν  και να διαμορφώνουν το περιβάλλον τους  με  αυτό το κριτήριο.                         


Ε. Η σωματική άσκηση

απεικόνιση παλαιστών
  Η άθληση των παιδιών  δεν  αποσκοπεί μόνον στην διατήρηση της καλής υγείας ,αλλά και στην δημιουργία του αισθήματος της  ρώμης,  δηλαδή της ορμητικότητας για την επίτευξη ενός σκοπού , του θάρρους, του ψυχικού σθένους. Γι αυτό πρέπει να εξασκούνται σε εκείνα τα  αθλήματα που  προάγουν ακριβώς τη ρώμη.


             ΣΤ. Η μουσική καλλιέργεια

αρχαίο μουσικό διδασκαλείο
  Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πλάτων στην Πολιτεία  δίνει ιδιαίτερη σημασία στην μουσική παιδεία. Το συγκινησιακό μας κέντρο έχει την ιδιομορφία να  συντονίζεται με το μουσικό ερέθισμα  σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ότι με άλλου είδους ερεθίσματα. Είναι σαν μια ξένη οντότητα  να έχει εισβάλει μέσα στην καρδιά και τον νου μας.
   Προσοχή όμως, ο Πλάτων δεν επιθυμεί την διδαχή της μουσικής που ευχαριστεί, αλλά της μουσικής που ωφελεί. Και δυστυχώς στην εποχή μας σχεδόν ποτέ δεν γίνεται αυτή η διάκριση. Για παράδειγμα , ένα άκουσμα ψυχεδελικής μουσικής μπορεί να  δώσει ευχαρίστηση σε όλους μας, γιατί έχει την ίδια επίδραση πάνω στον ανθρώπινο οργανισμό που έχουν και οι ναρκωτικές ουσίες. Όμως αυτό είναι ωφέλιμο;
  Προβλέπω όμως  πως θα μου πείτε : Μα τι άχρηστη ερώτηση είναι αυτή που κάνεις, σχετικά με τον  πολιτισμό της ενστικτώδους ευχαρίστησης;


 Ζ. Η Αυτογνωσία

  ‹‹Δεν συμπαθώ τον συμμαθητή μου τον Γεράσιμο, επειδή μιλάει πολύ››. Ο μικρός μας φίλος χρειάζεται να μάθει να ερευνά τι κρύβεται πίσω από τα συναισθήματα και τις σκέψεις του. Μήπως η ζήλεια; Μήπως κάτι άλλο; Πρέπει να μάθει μία μέθοδο, που θα του επιτρέπει να κάνει ένα άλμα πίσω από το συναίσθημα ή την σκέψη της στιγμής και να αντιμετωπίζει με γενναιότητα αυτό που θα ανακαλύψει σε εκείνο τον χώρο του ημίφωτος που είναι το υποσυνείδητο. Όμως για να μπορέσει να το κάνει αυτό χρειάζεται καλούς και υπομονετικούς δασκάλους.


 Η. Η ενάρετη ζωή

  Στην εποχή μας  τα ακούσματα που έχουν οι νέοι από το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον είναι  αυτού του τύπου : «να επιτύχεις» · «να διαλέξεις ένα προσοδοφόρο επάγγελμα» · «να μη σε πιάνουν κορόιδο» · «να είσαι μάγκας» · «να διαμαρτυρηθείς» κ.λπ. Σε άλλες εποχές τα ακούσματα ήταν εντελώς διαφορετικά : «να είσαι φιλότιμος» · « να σέβεσαι τους μεγαλύτερούς σου» · «να ακούς τους δασκάλους σου» · «να είσαι τίμιος» · «να αγαπάς το συνάνθρωπό σου» · «να βοηθάς τον αδύναμο» · «να είσαι ευγενής». Πρωταρχικός σκοπός ήταν ο νέος να έχει μία ενάρετη ζωή: Αυτό ήταν το κριτήριο αξιολόγησης του από την οικογένεια και την κοινωνία. Όλα τα άλλα έρχονταν δεύτερα. Σήμερα η πυραμίδα των αξιών έχει αντιστραφεί.

* * *
  Τελειώνοντας, θα αναφερθούμε στην λέξη που βάλαμε στο κάτω μέρος του σταυρού που θέσαμε ως τίτλο: την λέξη Ιδιοσυγκρασία. Με αυτό τον όρο υπονοούμε την  έμφυτη δομή του ατόμου, δηλαδή εκείνα τα στοιχεία που δεν μπορούν να αλλάξουν με κανένα είδος εκπαίδευσης. Στις φιλελεύθερες και αριστερόστροφες κοινωνίες μας, αυτή η διάσταση παραβλέπεται με αποτέλεσμα την εμφάνιση παρακμιακών καταστάσεων. Υπάρχουν άνθρωποι που ακόμη και αν  παρακολουθήσουν τα καλύτερα σχολεία, ακόμη και αν ζήσουν στις καλύτερες κοινωνίες, αναπτύσσουν ανάρμοστη συμπεριφορά ή παρουσιάζουν νοητικές και ψυχικές ελλείψεις. (Δεν αναφέρομαι σε άτομα με ασθένειες αλλά σε ανθρώπους με βαρβαρική προδιάθεση.).Αυτοί λοιπόν μόνον ένα πράγμα καταλαβαίνουν : την τιμωρία , η οποία μερικές φορές είναι ανάγκη να εμπεριέχει και την βία. Επίσης, για αυτές τις κατηγορίες ατόμων πρέπει μέσα στην εκπαιδευτική  και πολιτειακή κοινότητα να υπάρχουν εκείνοι οι θεσμοί και τα μέτρα, που θα τα εμποδίζουν να δρουν ελεύθερα και ανεξέλεγκτα.                                                                                                         
  Όταν πλέον οι νέοι θα μεγαλώνουν μέσα στις συνθήκες που περιγράψαμε , τότε αυτομάτως θα συμβούν τα εξής : Οι πολιτικοί του μέλλοντος θα είναι πραγματικά  «Αξιότιμοι  Κύριοι»  και ο Λαός μας  θα έχει επιτέλους αποκτήσει ευθυκρισία.

12 σχόλια:

  1. ΜΠΡΑΒΟ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ, Κ ΕΠΙΤΡΕΨΤΕ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΩ " ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ " Κ " ΓΝΩΘΙ Σ' ΑΥΤΟΝ "

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. To κείμενο είναι θαυμάσιο όπως όλα του κ. Γιαννά και του μπλογκ. Αλλά από τα γκάλοπ που βγαίνουν για τις εκλογές αρχίζω να συνειδητοποιώ πως αυτός ο λαός είναι για κλάμματα και δεν διορθώνεται με τίποτα. Πόσο χρονών είναι ο κ. Γιαννάς αν επιτρέπεται; Διότι υποθέτω πρέπει να είναι κάπως μεγάλος και δεν έχει επαφή καθόλου με νεολαίους.... Το μυαλό τους είναι χυλός, είναι ανίκανοι να γράψουν μια παράγραφο που να βγάζει νόημα. Η κατάσταση δεν διορθώνεται με τίποτα...ούτε σε 4-5 γενιές...

    Κι από την άλλη έχουμε τα γκάλοπ, 30%+ θα έχουν στις εκλογές τα ορφανά του Στάλιν και του Τρότσκυ μαζί με τους μουρτζόφλωρους των ΒΠ της παρέας του Κουβέλη. Άλλο 30% θα πάρει η ΠΑΣΟΚ-ΝΔ Α.Ε....Ο Καμμένος παλεύει να κάνει το μαγαζάκι του όσο πιό αριστερό γίνεται και ο Καρατζαφέρης μαζεύει τραγουδιστάδες και Βάνες Μπάρμπες..

    Έχουμε γεμίσει μέχρι το λαιμό στους λαθρομετανάστες και πάνω από το 60% των Ελλήνων θα ψηφίσει κόμματα που δημιουργησαν αυτό το χάλι και θέλουν να γίνει και χειρότερο!

    Σκ*** στα μούτρα αυτού του λαού λοιπόν, όπως έστρωσε να κοιμηθεί, δεν καταλαβαίνουν τίποτα οι στούρνοι. Μάλλον πρέπει να αλλάξω ψευδώνυμο ή έθνος.

    Συγγνώμη για το ύφος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλά τα λες φίλε μου, με καλύπτεις απόλυτα! αν αυτό σε παρηγορεί, να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος...είμαστε κι άλλοι που σκεφτόμαστε και νοιώθουμε έτσι...

      Διαγραφή
    2. Δεν φταίνε οι νέοι. Στους μεγάλους βρίσκεται το πρόβλημα. Αυτά που γράφουμε στο μπλόγκ προσπαθούμε να είναι ,όσο γίνεται, πιο εξευγενισμένα και εξιδανικευμένα. Σε διαφορετική περίπτωση, αν σας γράφαμε ιστορίες παρακμής από τον κόσμο των μεγάλων, θα πιστεύατε ότι παίρνουμε LSD. Τα Σόδομα και τα Γόμορρα θα φαίνονταν σαν ...παρθεναγωγείο. Υπομονή και ελπίδα. Ας έχουμε ως σύμβολο τον Ιππόκαμπο : Παραμένει ήρεμα όρθιος, μέσα σε ένα περιβάλλον που όλα κολυμπούν πλαγίως.

      A.Γ.

      Διαγραφή
  3. όσοι εξ'ημών είχαμε την ατυχία να σπουδάσουμε σε ελληνικά ΑΕΙ καταλάβαμε ότι μπορεί να αποκτάς πτυχίο και "εκπαίδευση" (παίζεται για το δεύτερο) όχι όμως και παιδεία. Αυτό βέβαια στο μεταμοντέρνο κόσμο είναι και πανευρωπαϊκό φαινόμενο.
    Παιδεία έίναι κάτι βαθύτερο, είναι η καλλιέργεια του πνεύματος ,της ψυχής και του σώματος, είναι η καλλιέργεια του ήθους,της αισθητικής και η απόκτηση ενός κώδικα τιμής που σε συνοδεύει μια ζωή.
    Πριν από 30,40 χρόνια αυτοί που ακολουθούσαν πολιτική καριέρα ήσαν απόφοιτοι σχολών θεωρητικής κατεύθυνσης ως επι τω πλείστον και όχι τεχνοκράτες όπως σήμερα (η τεχνοκρατική χωρις όραμα, αντίληψη κατέστρεψε την Ευρώπη) .
    Ο μεταμοντέρνος κόσμος υποβάθμισε την κλασσική παιδεία δλδ την κληρονομιά του ελληνορωμαϊκού κόσμου , έτσι στα σχολεία μειώθηκαν οι ώρες των θεωρητικών σπουδών. Το σύστημα δεν θέλει νοήμονες πολίτες ,αλλά "εκπαιδευμένους" στην σύγχρονη πραγματικότητα ,μισθωτούς δούλους και καταναλωτές.
    Στον αρχαίο κόσμο ο σοφός δεν είχε καμμιά σχέση με τους πλαδαρούς ψευτοδιανοούμενους της μεταμοντέρνας εποχής, ας αναφερώ κάποια παραδείγματα: ο τραγωδός Αισχύλος τπήρξε σαλαμινομάχος, ο Ξενοφών υπήρξε επαγγελματίας στρατιωτικός, ο Θουκυδίδης στρατηγός κλπ.
    Η αγωγή ήταν ψυχοσωματική.
    Στην Γερμανία κατά το 19ο αιώνα, οι φοιτητικές λέσχες που πρωτοστάτησαν στο κίνημα του γερμανικού εθνικισμού ,ήσαν οργανωμένες στρατιωτικά, διοργάνωναν και τις περίφημες "μονομαχίες" mensur όπου οι διαγωνιζόμενοι ,άφηναν ακάλυπτο το πρόσωπό τους και ο ένας προσπαθούσε να "σημαδέψει" με την σπάθα το πρόσωπο του άλλου. Εθεωρείτο τιμή για έναν απόφοιτο της Χαϊδεβεργης π.χ, να έχει στο πρόσωπο του σημάδι απο mensur! Ένα απο τα σφάλματα του 3ου Ράϊχ (λόγω του λαϊκισμού κάποιων στελέχων του) ήταν ότι κατήργησε αυτές τις λέσχες!
    Το πρόβλημα είναι ότι πανευρωπαϊκά η ακαδημαϊκή κοινότητα ελέγχεται από φιλελεύθερους και αριστερούς ,οι οποίοι είτε μισούν τον ελληνορωμαϊκό κόσμο και την κλασσική παιδεία ή την βλέπουν μέσα απο το παραμορφωτικό φακό του μεταμοντερνισμού ,της Νέας Αριστεράς και της πολιτικής ορθότητας. Δυστυχώς κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην μέση (αλλά και κατώτερη) εκπαίδευση. Οι άνθρωποι της αυθεντικής δεξιάς κουλτούρας έχουν εξοστρακιστεί είναι persone non grata απο το χώρο της παιδείας!
    @ εθνοφρουρό . Ο γνωστός φιλελεύθερος αμπελοφιλόσοφος Νίκος Δήμου είχε γράψει ένα΄βιβλιαράκι με τον τίτλο "Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας" ,είχε δίκιο μόνο ως προς τον τίτλο (το περιεχόμενο είναι εμετικότατο) . Ας αφήσουμε την πολιτική ,σήμερα όλη η Ελλάδα κλαίει και οδύρεται για το χαμό του "μπουζουκο"καλλιτέχνη Μητροπάνου και πρίν κάποια χρόνια για το χαμό του Καζαντζίδη. Αμφότεροι χασισοπότες και κομμουνιστές.
    Προσωπικά, όσο και αν στεναχωρήσω κάποιους εδώ, μου είναι πλέον αδιάφορη η μοίρα αυτής της χώρας και του λαού της!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δυστυχώς ο Εθνοφρουρός τα λέει πολύ ωραία.
    Δημήτριος Τσεργίνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Επίσης πολύ ωραία τα λέει και ο Ρομανώφ.
    Δημήτριος Τσεργίνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολύ ωραίο το άρθρο.
    Επιτρέψτε μου μία παρατήρηση, που αναφέρεται κυρίως στα σχόλια.
    Ασχέτως των ιδιαιτέρων συνθηκών, πάντα η κοινωνία χώλαινε κάπου,
    και αυτός ήταν ο λόγος που σε όλη την ιστορική πορεία εμφανίζονταν
    ιδιαίτεροι άνθρωποι τους οποίους μνημονεύουμε ακόμα.
    Συμφωνώντας με το άρθρο κάποιος, θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι
    αν καταλαβαίνει κάποια παραπάνω πράγματα, σκοπός του είναι να τα μεταφέρει
    με όποιον τρόπο μπορεί ακόμα και στους ηλίθιους.
    Αλλιώς δεν έχει παραδειγματιστεί από τον Σωκράτη, απλά έχει εν μέρη καταννοήσει
    και συμφωνεί με τα διδάγματά του.
    Για τους σύγχρονούς του ακόμα και ο Σωκράτης πήγε χαμένος.
    Για τους μετέπειτα όμως όχι.
    Έστω και αν αυτοί είναι λίγοι.
    Όλοι οι μεγάλοι, πολέμησαν ενάντια στις πιθανότητες, που σημαίνει ότι μάχονταν
    απλά για έναν σκοπό, και όχι για τα αποτελέσματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Παρόλο που η Ελληνική Παιδεία τις παλιότερες δεκαετίες υστερούσε σε τεχνικό επίπεδο (πχ εξοπλισμό-εργαστήρια) είχε αξιόλογες μορφές. Τη δεκαετία του '80 θυμάμαι έναν ΔΑΣΚΑΛΟ που πέταξε έξω με τις κλωτσιές κάποιον θολοκουλτουριάρη επιθεωρητή που μας έλεγε ότι ο σεβασμός είναι δουλοπρέπεια. Δυστυχώς όμως οι "εισαγόμενοι" καθηγητές απο τα σχολεία του εξωτερικού και ειδικώς της Μ. Βρετανίας, έφεραν τον καρκίνο. Η πολιτική ορθότητα του εξωτερικού σε συνδυασμό με το σοσιαλιστικό μπάχαλο του εσωτερικού δημιούργησε ένα εκρηκτικό μείγμα που τελικώς διαφθείρει τους Έλληνες φοιτητές. Αυτό με τη σειρά του έχει επιπτώσεις σε κάθε βαθμίδα της εκπαίδευσης. Αν και φαινομενικά τα ξένα πανεπιστήμια έχουν καλύτερο επίπεδο, στην πραγματικότητα η ουσία δεν αλλάζει. Απλώς εκεί τηρούνται τα προσχήματα. Η σοβαρή επιστημονική έρευνα έχει ουσιαστικώς σταματήσει απο τις αρχές της δεκαετίας του '50. Και τα ξένα πανεπιστήμια απλώς παράγουν δούλους με δεξιότητες. Ελάχιστες οι εξαιρέσεις. Παράλληλα έχουμε διάφορες ψευδοεπιστήμες όπως: Πολιτικές επιστήμες, Κοινωνιολογία (με τις υποδιαρέσεις της) και διάφορες άλλες που δεν αξίζει καν να αναφερθούν. Ακόμα και οι οικονομικές επιστήμες ουσιαστικά έχουν μεταβληθεί σε σεμινάρια για τραπεζικούς υπαλλήλους. Προσωπικώς θεωρώ πως οι Έλληνες θα έπρεπε να ήταν πολύ χειρότεροι. Αν πάρουμε υπόψιν την παιδεία τους αλλά και τη γενικότερη επιρροή των ΜΜΕ, στέκονται ακόμα σχετικά καλά. Οποιοσδήποτε άλλος λαός θα είχε διαλυθεί παντελώς εδώ και χρόνια, ενώ θεωρώ πως ένας Γερμανός για παράδειγμα στην Ελλάδα δεν μπορεί να επιβιώσει. Φυσικά το σύστημα που στήθηκε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια (με κύριο άξονα την Παιδεία) ήταν "της πλάκας" και τώρα πλέον καταρρέει. Αυτοί που δίδασκαν με μοναδικό προσόν την αριστεροσύνη και την προοδευτικότητα, ας σώσουν τώρα μόνοι τους την κατάσταση. Πρόθυμα κορόιδα όπως ο Μεταξάς δεν υπάρχουν πλέον.
    Συνοψίζοντας, όποιος σήμερα σπουδάζει στο εξωτερικό μετατρέπεται σε γενικές γραμμές σε "λευκό Ινδό", ενώ στην Ελλάδα αν δεν έχει κλειστά τα αυτιά του στις σειρήνες, καταστρέφεται και ισοπεδώνεται ως προσωπικότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. συμφωνώ σε αυτά που λέτε΄, εκτός από ένα σημείο. Η "πνευματική"ψωροελίτ του τόπου είναι γαλλοτραφής, οι περισσότερο απο τους διανοούμενους και τους ακαδημαϊκούς μας ,σπούδασαν σε γαλλικά πανεπιστήμια και δίδαξαν σ'αυτά. Αναφέρω ενδεικτικά ,Αρβελέρ, Ζουράρις ,Βέλτσος,Ρεπούση κ.α. Στη Γαλλία η τριτσκιστική αριστερά έχει το πάνω χέρι ,άλλωστε στα γαλλικά ΑΕΙ ξεκίνησε ο Μάης του '68. Το κυρίαρχο φιλοσοφικό ρεύμα που επικρατεί στην Γαλλία είναι αυτό της αποδόμησης(π.χ. Ντεριντά).
      Επίσης ένα μεγάλο ποσοστό της "πνευματικής" μας ψωροελίτ προέρχεται απο τα αμερικανικά πανεπιστήμια όπου κυριαρχεί η "Σχολή της Φραγκφούρτης".
      Δεν υπήρξα ποτέ fan της Μ.Βρεταννίας αλλά όπο όσο γνωρίζω η Οξφόρδη και το Καίμπριτζ τουλάχιστα ως τα 90ς ήταν οι Μέκκες των απανταχού "κλασσικιστών" όπως είναι άλλωστε και η Χαϊδεμβέργη,ακόμα!

      Διαγραφή
    2. @Romanov
      H Oxford κρατάει ακόμα ναι, το Cambridge δυστυχώς έχει αλωθεί και η critical theory (Frankfurt School...) αποτελεί μέρος της εκπαίδευσης εκεί.
      Η κόντα των πανεπιστημίων πάει πιο πίσω ακόμα.
      Στον αγγλικό εμφύλιο η Οξφόρδη ήταν υπερ της νόμιμης εξουσίας του βασιλειά. Το κίνημα των anglo-catholics έχει την έδρα του στην Oξφόρδη, Το Cambridge πήγε με τους επαναστάτες ρεπουμπλικάνους και τον Cromwell. Το Cambridge γενικότερα ήταν πολύ συμπαθές στους Πουριτανούς, σε αντίθεση με την Οξφόρδη. Αυτός είναι και ο λόγος ο John Milton πήγε στο Cambridge διότι καταγόταν από σκληροπυρηνική προτεσταντική οικογένεια με έντονα πουριτανικά στοιχεία. Οι "magnificent 5" βγήκαν (καθόλου τυχαία) από το Cambridge και διέλυσαν την βρετανική αντικατασκοπεία.
      Το Cambridge είναι αριστερό. Η Οξφόρδη κρατάει κάποιο επίπεδο ακόμα για αυτό και αν προσέξεις σε ταινίες παίζει πάντα προπαγάνδα υπερ του Cambridge(πχ The Da Vinci Code) o "καλός" καθηγητής είναι από Cambridge και μιλάει υποτιμητικά για την Οξφόρδη.

      Διαγραφή
    3. Πρέπει να εννοείς την υπόθεση Κίμ Φίλμπυ,όντως η ΜΙ5 ήταν διαβρωμένη απο κομμουνιστές. Ήδη απο την δεκαετία του '20 πολλά μέλη της βρεταννικής ελίτ είχαν ασπαστει τον μαρξισμό . Μάλιστα από όσα έχω διαβάσει ήταν must τα '20ς και τα '30ς για τους νέους απο την αριστοκρατία και την μεγαλοαστική τάξη να είναι σοσιαλιστές και μαρξιστές.
      Δεν είναι τυχαίο ότι στο BUF(British Union of Fascists) του Μόσλεϋ τα περισσότερα μέλη ήταν middle ή working class ενώ οι μαρξιστές ήταν απο την υψηλή κοινωνία.
      Τελικά οι αριστερές ιδέες ελκύουν,περισσότερο, τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα ενώ οι δεξιές και φασιστικές την μεσαία και εργατική τάξη.
      Αυτό για Οξφόρδη Καίμπριτζ δεν το γνώριζα ,νόμιζα ότι η κόντρα ήταν απλά σε αθλητικό επίπεδο (ο περιβόητος αγώνας κωπηλασίας) και σε επίπεδο λεσχών αποφοίτων!

      Διαγραφή