Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015

ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ

Mε το παρακάτω άρθρο ξεκινάμε μια διερεύνηση στο ζήτημα των διαφόρων οικονομικών συστημάτων και σε μια αναζήτηση ενός οικονομικού συστήματος που θα λειτουργεί υπερ του ανθρώπου και θα καλύπτει και τις ανάγκες της σύγχρονης εποχής.

Γράφει ο Βαρώνος Μυνχάουζεν

Από τα οικονομικά συστήματα που έχουν υπάρξει μέσα στον 20ο αιώνα, ο σοσιαλισμός είναι το σύστημα που επηρέασε πιο πολύ το πολιτικό σκηνικό. Η επιρροή αυτή είναι τόσο έντονη, που ακόμη και μετά την πασιφανή αποτυχία του, το πολιτικό σκηνικό δε μπορεί να νοηθεί χωρίς αυτόν. Μάλιστα λίγα χρονιά μετά τη δημιουργία του μπόρεσε να μεταλλάξει μέχρι και το αντίπαλο δέος: τον καπιταλισμό! Το παραπάνω έγινε μέσω του Κεϋνσιανισμού, ο οποίος θα παρουσιασθεί στην κριτική εναντίον του καπιταλισμού που έπεται σε επόμενο άρθρο.

Γιατί όμως ένα σύστημα, παρά την αποτυχία του, παραμένει βασικός παράγοντας στην πολιτική σφαίρα των χωρών της δύσης και μάλιστα 20 χρόνια μετά την τραγική κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και την ανθρωπιστική κρίση που αυτή προκάλεσε;


Πριν απαντηθεί το άνωθεν ερώτημα πρέπει να αναφερθεί το ιστορικό πλαίσιο της εμφάνισης του σοσιαλισμού. Επρόκειτο για μια διαλεκτική και προοδευτική αντίδραση στον άκρατο καπιταλισμό του 19ου αιώνα. Όταν μιλάμε για τον καπιταλισμό του 19ου αιώνα, μιλάμε για ένα σύστημα το οποίο δεν είχε θέμα να βάζει παιδιά να εργάζονται για 10-12 ώρες χωρίς σταματημό με μηδαμινό μισθό, σε χώρους ακατάλληλους για εργασία, με αποτέλεσμα πολλά να μην προλαβαίνουν να ξεπεράσουν το 12ο και κάποιες φορές το 10ο έτος της ηλικίας τους. Η εικόνα είναι φρικτή και κανείς δε μπορεί να υπερασπισθεί τους βιομήχανους της εποχής εκείνης. Ο σοσιαλισμός ήθελε ισότητα στη κατανομή των εισοδημάτων και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Ο Μαρξ και ο Ένγκελς το αναγνώριζαν αυτό, με αποτέλεσμα να ήταν υπέρ του άκρατου καπιταλισμού, ώστε αυτός να «προοδεύσει» και να έρθει ο καιρός του σοσιαλισμού, του, κατά αυτούς, πιο εξελιγμένου συστήματος στην ιστορία. Το λάθος του Μαρξ ήταν ότι απλά με καλύτερες συνθήκες εργασίας και μισθούς, το πρόβλημα λυνόταν, με αποτέλεσμα στον εργατικό πληθυσμό να μειώνεται η ανάγκη για κοινωνική αλλαγή· ας μην ξεχνάμε πως παραδοσιακά η εργατική τάξη είναι το συντηρητικότερο κομμάτι της κοινωνίας. Αυτό σταδιακά οδήγησε, στο δυτικό κόσμο, στη πτώση και απόρριψη του σοσιαλισμού από τις πλατειές μάζες. Οι λόγοι κυριαρχίας του στην πολιτική σκηνή όμως οφείλονται κυρίως στην υποστήριξή του από δημοσιογράφους και συμφεροντολόγους πολιτικούς.

Εργαζόμενοι τέλη του 19ου αιώνα
Η βασική κριτική του Μ.Φρήντμαν (M.Friedman) κατά του σοσιαλισμού είναι ότι μειώνει την ελευθερία, ουσιαστικά συμφωνεί με το Φ.Χάγιεκ (F.Hayek) ο οποίος γενικά λέει ότι η οικονομική ισότητα οδηγεί σε μίας μορφής παροικία, όπου ο πληθυσμός σταδιακά υποδουλώνεται στο κράτος. Τη λογική αυτή, δηλαδή του κοινωνικού ελέγχου, που κατακρίνουν οι φιλελεύθεροι, την ακολουθεί γενικώς η αριστερά, οπότε το αριστερότερο οικονομικό σχήμα δε μπορεί παρά να δρα ως προέκτασή της. Προσπαθεί να χειραγωγήσει την αγορά, με σκοπό να σκλαβώσει τους ανθρώπους. Αυτή η φιλελεύθερη θέση βασίζεται, όπως και όλος ο οικονομικός φιλελευθερισμός, στο γεγονός ότι η οικονομία είναι κάτι το εξαιρετικά πολύπλοκο, πράγμα που δεν επιτρέπει τον πλήρη έλεγχο σε αυτήν.* Οι σοσιαλιστές όμως, επιθυμούν να πράξουν ακριβώς αυτό το πράγμα. Η προσπάθεια του πλήρους ελέγχου της αγοράς και της οικονομίας δημιουργεί μία γραφειοκρατική κόλαση, διότι για οτιδήποτε και να θέλει να πράξει κάποιος θα πρέπει να παίρνει άδεια, όποια οικονομική κίνηση και να θέλει να κάνει χρειάζεται άδεια από κάποιο ή σχεδόν πάντα πολλούς κρατικούς φορείς. Δηλαδή ας πούμε πως κάποιος εμπορεύεται πρώτες ύλες, χρειάζεται πλήθος αδειών από κρατικούς φορείς: άδεια εξόρυξης, άδεια διανομής, άδεια μεταφοράς άδεια πώλησης κ.λπ κ.λπ. Αυτό κωλυσιεργεί τελείως την οικονομική δραστηριότητα, σε τομείς που δεν είναι αναγκαίο, παραλύοντας έτσι την παραγωγή ακόμη και βασικών προϊόντων, το οποίο εξηγεί και τις συχνές ελλείψεις που είχαν οι σοσιαλιστικές χώρες σε βασικά προϊόντα. Ουσιαστικά, λοιπόν καταλύει τον ανταγωνισμό με το να υποβάλει τα πάντα σε έλεγχο, με αποτέλεσμα να παράγεται μία γραφειοκρατική πραγματικότητα με μόνο ενδιαφέρον: τη παραγωγή θέσεων εργασίας και τη διατήρηση της οικονομικής ισότητας.(βλΜπόνους)

Ουσιαστικά, λίγο πριν την πτώση της Ε.Σ.Σ.Δ. η ελίτ της χώρας μιλούσε για τα επιτεύγματα του σοσιαλισμού, κυριολεκτικά αγνοώντας το τι συνέβαινε. Ειρωνικά το κράτος έγινε σκλάβος του εαυτού του και ο σκοπός του έγινε το να εξυπηρετεί όσους βρίσκονται στις ανώτερες θέσεις του μηχανισμού του (η πραγματοποίηση των φόβων του Πλάτωνα για τη τυραννίδα). Μπορεί κανείς να πει μάλιστα πως η κατάργηση της περιουσίας επετεύχθη: δεν έκλεβε ο γενικός γραμματέας ή ο βουλευτής ή ο πρόεδρος το κράτος, απλά προσέθεταν επιπλέον παροχές, από το κράτος, στις ήδη υπάρχουσες των θέσεων τους. Έτσι πλούτιζαν χωρίς να συγκεντρώνουν πλούτο! Στην ουσία η διαφορά είναι ιδιαίτερα λεπτή: δε μπορούσαν να κληροδοτήσουν, με νόμιμα μέσα, χρήματα ή αξιώματα στα παιδιά τους. 

Αυτό είναι το πρώτο σφάλμα του σοσιαλισμού: ο πλήρης κεντρικός σχεδιασμός, το άλλο σφάλμα του είναι ένα που το έχουν όλα τα σύγχρονα οικονομικά συστήματα: είναι έντονα πολιτικοποιημένος. Ο σοσιαλισμός  δεν ενδιαφέρεται να παράγει ένα σύστημα που να δουλεύει, τον νοιάζει να μοιράσει ισότιμα (στη θεωρία βέβαια) τον πλούτο. Η πηγή του σχεδίου πηγάζει από το αποτέλεσμα που θέλει να επιτύχει, όχι από τις συνθήκες που επικρατούν. Ο σοσιαλισμός δεν ενδιαφέρεται για το πως θα παραχθεί ο πλούτος, μόνο για το πως θα διανεμηθεί. Η προαναφερθείσα πολιτική του θέση, ειρωνικώς, έχει επηρεάσει την Κίνα να στραφεί σε ένα ενδιάμεσο σύστημα με τη λογική ότι πρέπει να παράγει κεφάλαιο για να το διανείμει. Το πρόβλημα με την εμμονή στην αναδιανομή του πλούτου είναι το εξής: στη πράξη εκφράζεται με την οριζόντια εξομοίωση των μισθών, δηλαδή δε μετριούνται ποσοτικά ή ποιοτικά χαρακτηριστικά, με εξαίρεση το πόσο χρόνο παραμένει στο χώρο εργασίας, πράγμα που δε σημαίνει ότι αποδίδει ή εργάζεται.

Σταχάνωφ
Αυτό οδήγησε στον πολλαπλασιασμό των παρασήμων στην Ε.Σ.Σ.Δ. μαζί με το δικαίωμα να τα φέρουν οι κάτοχοί τους και δημοσίως πέραν επίσημων εκδηλώσεων, ως μία προσπάθεια να οδηγήσουν τους ανθρώπους στην παραγωγή. Επειδή όμως αυτό από μόνο δεν ήταν αρκετό, οι παροχές σε όσους ξεπερνούσαν την νόρμα πολλαπλασιάστηκαν, σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις, ομάδες εργατών, όπως αυτή του Σταχάνωφ, εξαιρετικά εργατικών ανθρώπων, έγιναν πρότυπα για να αναγκάσουν τους ανθρώπους να εργαστούν παραπάνω, για παροχές που πραγματικά θα τους καλυτέρευαν τη ζωή. Το αποτέλεσμα ήταν η αύξηση της παραγωγής για σύντομο χρονικό διάστημα, μαζί όμως με την εκτόξευση των εργατικών ατυχημάτων από την άλλη, μιας και ο περισσότεροι δε γινόταν να παράγουν τα διπλάσια όπως ο Σταχάνωφ, και η ομάδα του!

Βασικά, δημιούργησαν ένα σύστημα το οποίο ήταν πιο σφοδρό από τον καπιταλισμό της εποχής του, μάλιστα με περισσή ειρωνεία, πιο «ταξικό» γιατί η κατάταξη, στους παραγωγικούς, έσωζε πραγματικά κόσμο από την πείνα, ενώ μία θέση στο κόμμα άνοιγε για αυτόν και την οικογένεια του, που σήμαινε πολλά: καλύτερο σπίτι, σίτιση, περισσότερα πολιτικά δικαιώματα και το βασικότερο από αυτά ήταν η πιθανότητα πρόσληψης στο στρατό και η οπλοφορία. Δηλαδή, στο αταξικό σύστημα τα πάντα έγιναν πιο ταξικά (!) από ό,τι στη φιλελεύθερη δύση. Το ζήτημα όμως ήταν τόσο μεγάλο και δύσκολο που δε μπορούσε να λυθεί ούτε με την αύξηση των παροχών, προς τα μέλη του κόμματος που θα προστάτευαν το υψηλόβαθμα στελέχη, ούτε και με τη δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας, καθώς πολλά από τα εργοστάσια είχαν παρωχημένη τεχνολογία και δεν απέφεραν κέρδη. Αυτό το ιδεολογικό κόλλημα απαγόρευε τον όποιο ελιγμό, απαραίτητο για τη λειτουργία της οικονομίας…το αποτέλεσμα γνωστό: η κατάρρευση και η ανθρωπιστική κρίση των χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Η πτώχευση των λαών αυτών είχε επιτελεστεί πολύ πριν την πτώση, με την πτώση φάνηκε απλά το επίπεδο της φτώχειας, καθώς έπεσαν και οι τελευταίοι σταθεροποιητικοί παράγοντες στις χώρες αυτές.

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα που θα ήταν σωστό να αναφερθεί: προσωπική θέση του συγγραφέα είναι ότι το σύστημα του σοσιαλισμού απαιτεί τη σταδιακή πτώση του πληθυσμού. Ακούγεται τρελό πως ο κοινωνισμός δε θέλει ανθρώπους, αλλά η αύξηση των ανθρώπων οδηγεί στη μείωση των παροχών ή της αξίας αυτών. Μάλιστα, η αύξηση του συνόλου των ανθρώπων οδηγεί μαθηματικά σε οικονομική κρίση στη περίπτωση του σοσιαλισμού. Ακόμα χειρότερα αυτή η τάση παρατηρείται και στο καπιταλισμό, για άλλους βέβαια λόγους, οι οποίοι θα παρουσιασθούν στο επόμενο διπλό άρθρο: «Κριτική στο Καπιταλισμό» με υπότιτλο: «Φιλελευθερισμός και Κεϋνσιανισμός: τα δύο ρεύματα»


* Σημείωση: Για να γίνει κατανοητό το πόσο πολύπλοκη είναι η οικονομία (πέραν της ανάγνωσης του πλούτου των εθνών), θα αναφέρω το εξής παράδειγμα, καθαρά υποθετικό, με την έννοια πως είναι απλοποιημένο: Θέλουμε να παράγουμε τηλεχειριστήρια τηλεοράσεων. Για αυτά απαιτείται: πλάκα κυκλώματος, αντιστάσεις, τρανζίστορ, πλαστικός σκελετός, κουμπιά και λαμπάκια υπέρυθρων ακτινών. Αυτά από μόνα τους απαιτούν αντιστοίχως: σιλικόνη, κεραμική ύλη, ημιαγωγούς, πλαστικό διαφόρων ποιοτήτων γυαλί και μέταλλο. Αυτά απαιτούν ειδικά μηχανήματα για να παραχθούν, τα οποία με τη σειρά τους απαιτούν πόρους και εξειδικευμένο προσωπικό για να τα στήσει. Η χρήση αυτών απαιτεί πάλι εξειδικευμένο προσωπικό για την επίβλεψη και τις επιδιορθώσεις. Σημειωτέων πρέπει κάπως αυτά τα υλικά να μεταφερθούν και στα εργοστάσια, όσο και το προσωπικό κάπου να εκπαιδευθεί. Έτσι ένα τηλεχειριστήριο αποτελεί κάτι το εξαιρετικά πολύπλοκο για να παραχθεί. Το ίδιο ισχύει και για ένα καρφί και μία καρφίτσα, είτε ένα κουμπί πουκάμισου και δεν έχει τέλος αυτή η λίστα, διότι για όλα απαιτούνται τα απαραίτητα εργαλεία και μία εξειδίκευση.

Μπόνους: Οι σοσιαλιστές θα αναφέρουν αυτά ως υπέρ του σοσιαλισμού: εξασφαλισμένο μισθό και πληθώρα διαθέσιμης εργασίας.

Δηλαδή δεν υπάρχει κανένα κριτήριο μισθοδοσίας στους ανθρώπους με αποτέλεσμα το τι προσφέρουν να μετράτε πάντα ίσα. Δηλαδή, το να αμείβεται ίσα ο τεμπέλης και ο εργατικός αφαιρεί κάθε θέληση για εργασία, αφότου το μέλλον του είναι πλήρως εξασφαλισμένο. Αποτέλεσμα: η χαμηλή παραγωγικότητα των εργατών σε αυτές τις χώρες, στη μετά Στάλιν εποχή, όπου αμειβόντουσαν ανάλογα με τα πόσο παραγωγικοί ήταν.

Το ζήτημα της εργασίας τώρα είναι εξίσου σημαντικό. Άμα κάποιος ανοίξει ένα εργοστάσιο, το οποίο είναι ζημιογόνο και πρέπει να συντηρείται αντλώντας κεφάλαιο από άλλες δραστηριότητες, ας πούμε από άλλο εργοστάσιο, πρέπει να κλείσει. Άμα, όμως συντηρηθεί για να υπάρχουν θέσεις εργασίας, τότε οι εργάτες σε αυτό το εργοστάσιο, πτωχεύουν τους εργάτες στο άλλο το οποίο πρέπει να φέρνει κέρδος και για τα δύο. Από τη μεριά του επιχειρηματία συντηρώντας το προβληματικό μειώνει τα έσοδά του και δε μπορεί να επενδύσει στο καλό εργοστάσιο. Το να δημιουργούνται θέσεις εργασίας με σκοπό τη δημιουργία τους είναι ζημιά μεγάλη από μόνη της γιατί άμα δεν λειτουργήσει παρασιτικά θα πρέπει να κλίσει, άμα λειτουργήσει πτωχεύει όσους τις συντηρούν με τα λεφτά τους, δηλαδή όλους τους άλλους. Αυτό φάνηκε με τη πτώση της Ε.Σ.Σ.Δ. και το κλείσιμο πολλών εργοστασίων τα οποία όμως δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν τα αντίστοιχα δυτικά, ενώ πολλές φορές μάλιστα πλεόναζαν και δεν μπορούσαν να διαθέσουν τα προϊόντα τους στο αγοραστικό κοινό σε σημείο ώστε να είναι κερδοφόρα, ζημιώνοντας όμως και τα υγιή εργοστάσια.


25 σχόλια:

  1. ΜΙΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΜΟΝΟ.....Η ΟΡΘΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΑΣ ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΤ"ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ........ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Ο ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ,ΟΠΩΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΓΟΜΕΝΗ "ΤΡΙΤΗ ΘΕΣΗ"....

    ΟΠΩΣ ΕΓΡΑΨΕ ΚΑΙ Ο ΕΚ ΤΩΝ ΚΟΡΥΦΑΙΩΝ ΔΙΑΝΝΟΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΚΟΣΜΟΑΝΤΙΛΗΨΕΩΣ Ο ΓΑΛΛΟΣ CHARLES MAURRAS......

    " Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙ Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ........Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙ Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ...."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γράφει ο Βαρώνος Μυνχάουζεν:

      Ο σοσιαλισμός ως σύστημα δε θα διαφέρει, στην εξέλιξή του, όποιος και άμα τον κάνει. Ακόμα και το Σουηδικό μοντέλο έχει στραφεί προς τον οικονομικό φιλελευθερισμό, ήδη από το 90', ώστε να ξεπεράσει μία οικονομική κρίση που πέρασε.

      Το όλο θέμα είναι ότι αναγκαστικά καταργείς τον ανταγωνισμό, έστω σε κλάδους της οικονομικής δραστηριότητας, αυτό δημιουργεί μία φούσκα που κάποτε θα σκάσει και θα αφήσει ερείπια γύρω της. Εννοείται βέβαια πως με μία σωστή διαχείριση μπορεί να περιοριστεί η καταστροφή ή να καθυστερήσει ή να συμβεί σταδιακά, δεν μπορεί όμως να αποφευχθεί.

      Ο εθνικισμός αν και το προτιμότερο των ιδεολογιών του νεωτερισμού, δεν το κάνει για εμένα καλό για ένα και μόνο λόγο: βασίζεται στο ήθος (στα αρχαία έθος), το οποίο αν και χαρακτηρίζει μία μεγάλη ομάδα ανθρώπων, τείνει να είναι ασταθές. Τι θέλω να πω: στην Ελλάδα οι ψηφοφόροι του κάθε κόμματος έχουν διαφορετικό ήθος μεταξύ τους, το οποίο αλλάζει ανάλογα με το κόμμα που υποστηρίζουν. Τι άλλο εννοώ: χώρες όπου η πλειοψηφία των κατοίκων υποστηρίζει και πιστεύει το φιλελευθερισμό (τον κοινωνικό), έχουν ήθος φιλελεύθερο, άρα ο εθνικισμός τους θα είναι φιλελεύθερος, οπότε ας σκεφτεί κανείς τι είναι ικανός να λύσει ο εθνικισμός του νεοέλληνα από τα προβλήματα που έχει η χώρα όταν περίπου το 50% υποστηρίζει θέσεις αριστερές;

      Η απάντηση για εμένα η καθαρά δεξιά είναι το γένος, το οποίο βασίζεται στα τρία χαρακτηριστικά ενός λαού: φυλή δηλαδή όμαιμων, κουλτούρα δηλαδή ομόγλωσσων και θρησκεία δηλαδή ομόθρησκων. το ήθος δεν περιλαμβάνεται μέσα σε αυτά καθαρά γιατί είναι ευμετάβλητο και χειραγωγήσιμο. Η καθαρά δεξιά αντίληψη αναφέρεται στο ότι το ήθος παράγεται από το γένος το οποίο δεν πρέπει να αλλάξει. Ταυτόχρονα, εχθροί του γένους μπορούν να φανούν σε μία μόνιμη βάση, με μοναδική και διαυγή ρητορική.

      Καταλαβαίνω πως πιθανότατα εννοούμε τα ίδια πράγματα.

      Όσο για πρόταση στο οικονομικό σύστημα δουλεύω στο να παράγω μία πρόταση μετά το άρθρο κριτική ενάντια στον καπιταλισμό.

      Διαγραφή
  2. Όποιος θέλει Σοσιαλισμό, ας κάτσει να πληρώνει ΕΝΦΙΑ, ας κάτσει να πληρώνει φόρο για ακίνητη περιουσία και ας κάτσει να του θεωρούν το παιδί τεκμήριο.Ας πάει στο ΠΑΣΟΚ ή τον ΣΥΡΙΖΑ. Φασισμός και εθνικισμός,δεν σημαίνουν ούτε φόρους ,ούτε έλεγχο της προσωπικής μου οικονομίας από το κράτος και τον κάθε γραφειοκράτη. Ας φύγουν οι σοσιαλιστές από τον εθνικιστικό χώρο να πάνε στην Αριστερά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπάρχουν πολλά είδη σοσιαλισμού και το ιταλικό φασιστικό κίνημα στα πλαίσια του σοσιαλισμού κινούταν, δεν υπάρχει μονο μαρξιστικος σοσιαλισμος.

      Διαγραφή
    2. ΟΤΙ ΠΕΙΣ ΑΣΤΕ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΥΛΗ........ΚΑΤΙ ΤΥΠΟΙ ΣΑΝ ΕΣΕΝΑ ΑΦΗΣΑΝ ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΛΑΟ ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΗΣ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗΣ (ΑΡΧΙΚΑ) ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΗΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ....

      ΤΟ ΑΣΤΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙΣ ΩΣ "ΦΑΣΙΣΤΑΣ" ,ΕΝΩ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΙΔΕΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ..........Ο ΠΑΡΕΜΒΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΧΗΜΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΕΠΙΔΙΩΞΕΩΝ ,ΗΤΑΝ ΣΗΜΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΝ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ "ΦΑΣΙΣΤΙΚΑ" ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ.........ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ.........ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΗ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΛΛΟΥ ΜΙΑ ΦΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ....... " ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ.....ΟΧΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ...."

      ΑΛΛΩΣΤΕ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΗΤΑΝ ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΜΕΣΟ ΚΑΙ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΣΚΟΠΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ.......

      ΟΠΟΤΕ ΑΝΤΙ ΝΑ ΠΑΝΕ ΟΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ (ΟΠΩΣ ΓΡΑΦΕΙΣ) ,ΛΕΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΠΑΣ ΕΣΥ ΣΕ ΚΑΝΑ ΑΣΤΙΚΟ-ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΜΜΑ.....ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΑΝΗΚΕΙΣ (ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ "ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ")........

      Διαγραφή
  3. Στο 2015 το να μιλάμε σε μια χώρα με αλλόφυλους για κρατική δωρέαν (που υγεία μόνο δωρεάν δεν είναι) είναι λάθος. Δεν χρειαζόμαστε γραφειοκοκρατικά μοντέλο οικονομικής διοίκησης. Παραγωγικότητα και ελευθερία κινήσεων θέλουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φροντισε τοτε το fascism83 να το κάνεις libertarianism83 για να υπάρχει ταύτιση της ιδεολογίας σου και του ψευδωνύμου που χρησιμοποιείς.

      Διαγραφή
  4. Για αυτό θα μείνει ο εθνικιστικός χώρος κολλημένος στα τάρταρα γιατί δεν θέλουμε να δουμε εναλλακτικές προτάσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαλλον έχεις τρικυμία εν κρανίω, μπορείς να ψάξεις και να βρεις ό,τι εναλλακτικές προτάσεις θες στο θέμα της οικονομίας και μάλιστα μπορείς και να τις παρουσιάσεις και εδώ, είτε σε σχόλιο είτε σε άρθρο. Αυτό που προφανώς όμως είναι αδύνατο να κατανοήσεις είναι πως δεν γίνεται να δηλώνεις φασιστής και νεοφιλελεύθερος. Είναι σα να λες οτι είσαι ετεροφυλόφιλος γκει.

      Διαγραφή
  5. Ο φασισμος και ο εθνικοσοσιαλισμος ειχαν κοινωνικο προσωπο και η οικονομικη τους οργανωση βασιστηκε στην λεγομενη διευθυντικη οικονομια η οποια δεν καταργουσε την ιδιοκτησια αλλα εβαζε στο ιδιο στρατοπεδο τον κεφαλαιουχο με τον εργατη δια της ενεργειας του κρατους. Υπαρχει ενα εξαιρετικο βιβλιο απο εκδοσεις ελευθερη σκεψη υπο τον τιτλο το κοινωνικο ζητημα υπο το φως του γερμανικου εθνικοσοσιαλισμου. Ο εθνικοσοσιαλισμος δεν ειναι ο μαρξιστικος σοσιαλισμος και δεν προτασει τις κρατικοποιησεις. Απλα ελεγχει και συντονιζει εργατες και κεφαλαιο χαριν του εθνικου συμφεροντος. Γι αυτο στο ε/ο καθεστως τοσο οι εργατες οσο και το κεφαλαιο ειχαν πατριδα. Και διαφωνω με την αποψη οτι ο εθνικοσοσιαλισμος υπηρξε νεωτερικη ιδεολογια. Το αντιθετο ηταν η επανασταση του παραδοσιακου κοσμου απεναντι στην σαπιλα του συχρονου κοσμου. Π.Μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Επειδη οι (εθνο) σοσιαλιστές στην Ελλάδα και οι δημοσιογράφοι επίτηδες έχουν μπερδέψει τον εθνικισμό... με τις λαϊκες συνελεύσεις σας υπενθυμίζω με λινκ κάτι.[Χρυσή Αυγή/Ηλιόπουλος] ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ! https://www.youtube.com/watch?v=X6oVUPIQAkA Ηλίας Κασιδιάρης: Η Χρυσή Αυγή θα επαναφέρει την Άμεση Δημοκρατία http://www.dailymotion.com/video/x18ctfy_ηλίας-κασιδιάρης-η-χρυσή-αυγή-θα-επαναφέρει-την-άμεση-δημοκρατία_news .....Αυτές οι δηλώσεις δεν ανήκουν σε σοβαρό δεξίο και πραγματικό πατριωτικό φορέα, παρα μόνο σε μεταλλαγμένους μπολσεβίκους. Αυτά προς το παρόν για κάποιους εθνοσοσιαλιστές που προσπαθούν στα σχόλια να λανσάρουν τον εθνοσοσιαλισμό, δηλαδή τον σοσιαλισμό με μια άλλη μορφή. Ξεχνάτε μια σημαντική λεπτομέρεια όλοι σας, ο σοσιαλισμός με όποια μορφή κι αν παρουσιάζεται σημαίνει πάντα κοινωνισμός χωρίς βασιλεία, επίσης ο εθνοσοσιαλισμός των νεώτερων μεταχιτλερικών κομματιδίων και οργανώσεων σχετικά ανοργάνωτων και με δραστηριότητες περιττές και ορισμένες φορές μάταιες και ηλίθιες που έπρεπε να αποφεύγουν, δεν ξεκαθαρίζουν κάτι: Πως δεν είναι εναντίον της Ισότητας των φύλων. 'Οποιος νομίζει πως υπάρχει "εθνοφεμινισμός", δηλαδή κάτι σαν το παπανδρεϊκό κλίμα του 1982-86 πού έδινε αβέρτα ελευθεριακά δικαιώματα (τότε μόνο) στις Ελληνίδες γυναίκες ως μια μόνιμη κατάσταση που δεν παίρνει υπερδιεθνιστικές και πολυπολιτισμικές διαστάσεις δεν ξέρει τι του γίνεται. Αυτά προς το παρόν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εχεις κάνει ένα τεράστιο λογικό σφάλμα. Δεν χαρακτηρίζουν και οριοθετούν την εθνικοσοσιαλιστική και φασιστική ιδεολογία και τα αντίστοιχα οικονομικά τους προγράμματα οι εκάστοτε δηλώσεις κομματικών στελεχών κάποιας οργάνωσης που δηλώνει εθνικοσοσιαλιστική (στα μέλη της). Η οργάνωση αυτή κρίνεται εάν είναι εθνικοσοσιαλιστική, φασιστική ή δεξιά βάση των δεδομένων που οριοθετούν τα προαναφερθέντα ιδεολογικοπολιτικά και οικονομικά συστήματα.

      Εάν η ΧΑ πιστεύει στην άμεση δημοκρατία τότε απλά δεν είναι δεξιό ή φασιστικό ή εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα. Ας αυτοαποκαλεστούν "δημοκράτες εθνικιστές", δεξιοί ή φασιστές (προσοχή στον τόνο) δεν ειναι.

      Θα επαναλάβω πως η έννοια του σοσιαλισμού σε μια κοινωνία η οποία ειναι ομοιογενής και χωρίς πολιτικές διαιρέσεις δεν ειναι απαραίτητο να σημαίνει χαραμοφάηδες του δημοσίου ή κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες. Ένα δεξιό πολιτικό σύστημα οφείλει να απευθύνεται σε ολόκληρη την κοινωνία και σε όλες τις κοινωνικες τάξεις και πρέπει να εκλαμβανει την κοινωνία ως οργανικό σύστημα στο οποίο ο καθένας (από τον οδοκαθαριστή έως τον ακαδημαϊκό) έχουν θέση και ζουν αξιοπρεπώς. Όσοι προσπαθούν να συνενώσουν νεοφιλελευθερισμό και εθνοφυλετισμό είτε είναι πυροβολημένοι αμερικάνοι (που έχουν την ατυχία να έχουν επηρεαστεί από τον καλβινισμό και τον ατομικισμό που αυτός παράγει) είτε είναι απλά πυροβολημένοι. Φιλελεύθεροι και νεοφιλελευθεροί, δηλαδή ατομικιστές δεν έχουν θέση ούτε στον εθνικισμό ούτε στη δεξιά. Ζούμε που ζούμε σε χώρα τρελλών και ηλιθίων, δεν θα παλαβώσουμε και εμείς....

      Διαγραφή
    2. Νομίζω πως δεν έχει σημασία να αναλύουμε οικονομικά προγράμματα, κανένα κόμμα ποτέ δεν τήρησε τα οικονομικά προγράμματα του παρά μόνο έτειναν προς τον νεοφιλελευθερισμό, και τις ψευδοκρατικοποιήσεις για να αλλάξουν χέρια κάποιες δομές ή να καταστραφούν εντελώς. Ο "Εθνάρχης" επέβαλλε και αυτός σοσιαλιστική πολιτική. Στη μεταπολιτευση πάντα είχαμε να κάνουμε με ψευτοδεξιά και όπως φαίνεται και με λαϊκιστικο πρωτοπαπανδρεϊκο ψευδοεθνοσοσιαλισμό.
      Δεν δίνω βάση στο οικονομικό πρόγραμμα της χρυσής αυγής διότι δεν εμπιστεύομαι καμία οικονομική ατζέντα όταν πέρα του ότι υπάρχει τρομερός συνεχώς αυτοαναιρούμενος λαϊκισμός απ΄όλες τις πλευρές, το υπόλοιπο πρόγραμμα είναι ύποπτο και για να είναι ύποπτο σημαίνει πως απλώς είναι ένας λαϊκίστικος μηχανισμός άλλων κομμάτων, με το ίδιο τρόπο που αφομοιώθηκε ως δυτικό αστικό κόμμα και το συριζα, δηλαδη η οικονομική σχολή του πασόκ χωρίς του γερους του πασόκ αλλά με τους ριζοσπάστικούς αριστερούς της πρώην εξωκοιβουλευτικής αριστεράς και τους μεταναστευσαντες πασόκους. Ο 'σοσιαλισμός" όπου μπαίνει σαν όρος καταστρέφει τα πάντα.

      Διαγραφή
    3. Συνήθως κάτι μικρού ενδιαφέροντος δηλώσεις αναπαράγονται συνεχώς, το οτί δήλωσαν καποιοι αμεσοδημοκράτες και δεν έπαιξε σημαίνει πως δημοσιογραφικά δεν είναι διαχειρίσιμο. Για κάποιο λόγο τους θέλουν ως προς τον τιτλο "ναζιστές" και "χιτλερικούς" και "εθνοσοσιαλιστές" ενώ δεν είναι.

      Διαγραφή
  7. Νομιζω οτι η Χ.Α. για λογους σκοπιμοτητας ομιλει περι αμεσης δημοκρατιας. Ειναι ευνοητο οτι η εγκαθιδρυση ενος δεξιου κρατους με αριστοκρατικο πολιτευμα σημερα δεν γινεται ουτε με επανασταση ουτε διακηρυσσοντας το. Σε αυτο το περιβαλλον χρειαζεται στρατηγικη αλλοιως χαθηκαμε. Καλα κανει ο κασι. Εξαλλου ποιος σας ειπε οτι η δημοκρατια δεν οδηγει στην τυρανια; το αντιθετο πρεσβευει ο θειος Πλατων. Στοχος μας απο την δημοκρατια να περασουμε στην δικτατορια των αριστων. Οχι χαριν αυτων αλλα χαριν του εθνους και του πολιτισμου που αποτελει την υπερτατη αξια. Γιατι αυτη ακριβως η πολιτεια ειναι η δεξια πολιτικη προταση. Π. Μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η θέση πως εάν η Χ.Α. μιλάει για άμεση δημοκρατία θα "ξεγελάσει" το σύστημα και τους ψηφοφόρους στο να την ψηφίσουν είναι τραγικά γελοία και για να είμαι ειλικρινής απορώ που γίνεται και μια τέτοια συζήτηση. Ειδικότερα δε όταν το σύστημα ήδη την έχει παροπλήσει και βγάλει ουσιαστικά εκτός παιχνιδιού.

      Η αντίληψη επίσης πως, μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, θα σχηματισθεί δεξιό καθεστώς είναι εξίσου κωμική και καταδεικνύει πως όσοι πιστεύουν τέτοιες ανοησίες είναι νοητικά εγκλωβισμένοι στη Γερμανία του 1933.

      Τα σοφίσματα περί δημοκρατίας που οδηγεί σε τυρανία δεν τα σχολιάζω καν, παραποιείς το νόημα των λεγομένων του Πλάτωνα και παίζεις με τις λέξεις.

      Διαγραφή
    2. Ενδεχομένως αυτό είναι και δεν υποκρίνονται, η "δεξιά" ή μάλλον η εθνοσοσιαλιστική πλευρά των αμεσοδημοκρατών. Επειδή όμως η πραγματική δεξία δεν είναι αμεσοδημοκρατική τότε είναι πασοκικό προσωπείο. Στο καταστατικό της γράφουν για ποσόστωση ανδρών και γυναικών και στράτευση γυναικών. Κρύβουν τον όρο "Δημοκρατία" ασχέτως σύνθετου ονόματος. Επειδή είναι και παγανιστικό, δηλαδη δεν είναι ξεκαθαρισμένο εαν συγκρουστεί ως φανατικότερο και των αριστερών με το χριστιανικό ιερατείο, μπορεί να ανασύρει και την υποτιθέμενη πλευρά της γυναικείας αρχαιομυθολογικής ερμηνείας και να καταστεί και μητριαρχικό. Η ποσόστωση και η στρατευση γυναικών είναι Ισραηλοσοσιαλιστική ή δεξιά σιωνιστική ατζέντα, όπως το δει ο καθένας. Ο εθνοσοσιαλισμός και ο μαρξιστικός σοσιαλισμός είναι η ίδια αδελφότητα που σχετίζεται εξαιρετικά με τον σιωνισμό και δεν πάω σε συνωμοσιολογίες για "σκοτεινά" κέντρα, μιλάω για οργανωτικές πλευρές και τα αριστεροακροδεξία προσωπεία του Ισραήλ. Ο φασισμός είναι μέθοδος που επιβάλει κάθε είδους συνδυασμό πολιτικής ακόμα και αν φτάσει στο όριο της τυραννίας.

      Διαγραφή
    3. Αν δεν σας αρεσει η χρηση της δημοκρατιας για την μεταβαση σε ενα πολιτευμα αριστοκρατικο τι εχετε να προτεινετε πλην των αφορισμων σας. Αν δεν υπηρχε η Χ.Α. και δεν εμπαινε στην βουλη ως τριτο κομμα θα ακουγε κανεις μια παραδοσιακη δεξια αποψη ; Οχι οτι αλλαξε κατι αλλα δημιουργειται μια δυναμικη. Εσεις που λετε οτι η αποψη αυτη ειναι γελοια θα θελα να μαθω την δικη σας. Θα ηθελα ειλικρινως να μαθω πια ειναι η σοβαρη αποψη

      Διαγραφή
    4. @Ανώνυμος22 Ιουνίου 2015 - 3:59 μ.μ.

      Συνήθως δεν δημοσιεύω βλακώδη σχόλια, αλλά στην περίπτωση σου θα κάνω μια εξαίρεση



      Δεν νομίζω πως η ΧΑ έχει κάποια συμπαγή ιδεολογία και συγκροτημένη πολιτική, κοινωνική και οικονομική πρόταση. Εάν έχει, δεν την έχουν κοινοποιήσει ποτέ.

      Δυστυχώς οι βουλευτές της δείχνουν περισσότερο ως μπράβοι παρά ως ιδεολόγοι φασιστές ή εθνικοσοσιαλιστές. Δεν αμφιβάλλω πως έχουν καλές προθέσεις, αλλά δεν βλέπω να έχουν και το ιδεολογικό υπόβαθρό να συγκροτήσουν σοβαρό πολιτικό λόγο. Εξ ού και αυτά τα κωμικοτραφικά που λένε όταν μιλάνε, όπως πχ όταν κατηγορούσαν τη ΝΔ για φασισμό (...) ή όταν λένε ότι ειναι αμεσοδημοκράτες.

      Όσο για την ηλιθότητα που έγραψες πως η δημοκρατία θα χρησιμοποιηθεί ως μετάβαση για την αριστοκρατία, δεν χρειάζεται καν να σχολιασθεί.

      Στην Ελλάδα το μόνο πολίτευμα που μπορεί να δουλέψει ειναι στρατιωτική δικτατορία. Οτιδήποτε άλλο είναι καταδικασμένο σε αποτυχία λόγω του χαμηλού νοητικού και μορφωτικού επιπέδου του λαού. Μετά απο 3-4 γενιές στρατιωτική δικτατορία θα μπορούμε να συζητήσουμε κάτι πιό σύνθετο, αλλά επι του παρόντος είναι ανούσιο.

      Διαγραφή
  8. Eδώ δεν ειναι το /pol/ ή το /b/ για να γράφουμε με fixed*.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. http://www.ideapolis.info/2014/11/lucian-tudor.html

    Ποια η γνωμη σας για την οργανικη δημοκρατια που λενε πολλοι εθνικιστες θεοδοτε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εάν μια χώρα έχει ομοιογενή πληθυσμό με υψηλό μέσο όρο IQ και παιδεία, που δεν είναι διχασμένος από πολιτικές διαφορές, που η γεωπολιτική της θέση είναι ασφαλής και έχει στιβαρή οικονομία, θα μπορούσε να ληφθεί υπ' όψιν η άποψη της εφαρμογής κάποιου είδους δημοκρατίας. Mε την προϋπόθεση ασφαλώς πως ψηφίζουν μόνο άτομα με μόρφωση, που κατέχουν γη, που έχουν υπηρετήσει τη θητεία τους, γυναίκες που έχουν τουλάχιστον 2 παιδιά και τα μεγαλώνουν εντός γάμου.

      Οι παραπάνω συνθήκες θα υπήρχαν μονο σε μια εθνοκρατία που δεν αντιμετωπίζει απειλές. Δεδομένου πως η Ελλάδα δεν έχει κανένα από τα παραπάνω χαρακτηριστικά και τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη δεν έχουν τα περισσότερα αυτών των χαρακτηριστικών τότε είναι ανούσιο και μόνο να το συζητάμε.

      Αλλά και πάλι αν είχαμε μια τέτοια εθνοκρατία και εφαρμόζαμε δημοκρατία, κατά πάσα πιθανότητα θα οδηγούσε σε αποτυχία διότι αργά ή γρήγορα θα άρχιζαν τα κινηματα "διεκδίκησης ψήφου" από όσους δεν ψηφίζουν. Θα εμφανίζονταν επαγγελματίες πολιτικοί, κόμματα που θα διεκδικούσαν χρήματα κλπ.

      Το πρόβλημα με τη δημοκρατία είναι πως αποτελεί ένα είδος κομμουνισμού, όπου όλοι εξισώνονται πρακτικά με όλους. Είναι ένα πείραμα που απέτυχε και θα συνεχίσει να αποτυγχάνει σε βάθος χρόνου, ασχέτως του πόσο καλό υπόβαθρο έχει μια κοινωνία.

      Όσοι (διαφωνώ στο ότι είναι πολλοί) υποστηρίζουν τη δημοκρατία και δηλώνουν εθνικιστές, φοβάμαι πως δεν έχουν υπολογίσει όλες τις παραμέτρους ή το κάνουν επειδή δεν μπορούν να αποδεχτουν ότι οι πρόγονοι τους εσφάλαν υιοθετώντας αυτό το παράδοξο σύστημα.

      Διαγραφή
    2. Μαλιστα ο δεξιος Παπαγος εδωσε ψηφο στης γυναικες φοβαμαι οτι και απο εμας τους εθνικιστες εχουμε την νοσο της δημοκρατιας βλεπε χρυση αυγη εθνικο μετωπο που λενε ολο για μια αληθινη δημοκρατια εγω βαθυτατα αντιδημοκρατης ειμαι μιλαω γενικα.

      Διαγραφή
    3. Βαρώνος Μυνχάουζεν:

      Όπως είχε πει ο Χάϊνλάιν στο βιβλίο του Στρατιώτες του Διαστήματος, που μεταφέρθηκε ως παρωδία του από τον Βερχόφεν στον κινηματογράφο, μέσω των λόγων του καθηγητού και βετεράνου που δίδασκε μεταξύ άλλων και τον προταγωνιστή Ρίκο:

      "Η δημοκρατία απέτυχε γιατί ότι και άμα ήθελαν οι πολίτες απλά το ψήφιζαν και έτσι το αποκτούσαν"

      Αυτό συμβαίνει άμα έχεις δημοκρατία, χωρίς κανέναν άλλο παράγοντα το μέλλον σου είναι προδιαγεγραμμένο να είναι αισχρό, άσχημο και σύντομο. Ο λόγος: όπως είπε αν θυμάμαι καλά ο πέην, αν όχι αυτό ο Ρουσσώ: η τέχνη της πολιτικής δεν υπάρχει, είναι ένας μύθος για να μην επιτρέπουν στο λαό να διοικεί και οι ίδιοι να πλοτίζουν μέσω των θέσεών τους ασκόντας την.

      Θυμίζει κάτι η ρήση;

      Χωρίς τη τέχνη της πολιτικής προφανώς και η αξία της ίδιας μειώνεται κατακόρυφα.

      Διαγραφή
    4. βασικά έμπαιναν στη μέση οι επιτροπές μετά το ψήφισμα και δεν αποκτούσε ο λαός τίποτα παρά μόνο κάποιες παροχές κατά την έναρξη της αποδόμησης του. Ένας φαύλος κύκλος δίχως τέλος που αναδεικνύει τους χειρότερους.

      Διαγραφή