Ο ΗΛΙΑΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΕΓΙΝΕ ΘΕΣΜΟΣ

Γράφει ο Θεόδωρος Λάσκαρης

Επειδή οι νεώτεροι μάλλον δεν τον γνωρίζουν, σημειώνω από την Βικιπαίδεια: «….Ο Ηλίας Πετρόπουλος ήταν ο πρώτος (ερασιτέχνης) λαογράφος στην Ελλάδα που ασχολήθηκε με το "περιθώριο" και κατέγραψε πρόσωπα και πράγματα περιφρονημένα από την επίσημη ιστορία της χώρας του. Έζησε από κοντά ρεμπέτες, αλήτες, μάγκες, πόρνες και ομοφυλόφιλους, φυλακισμένους, συμμορίτες και καταδιωκόμενους, που έγιναν οι 'ήρωες' των βιβλίων του.(…) Έγραφε μέχρι το 2003 που πέθανε από καρκίνο. Σύμφωνα με τη διαθήκη του, το πτώμα του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες του πετάχτηκαν στον υπόνομο…»

Πέστε μου, ειλικρινά, τι από όλα αυτά που περιέχει αυτό το περιεκτικό βιογραφικό σημείωμα, σήμερα δεν το συναντάμε στα καλύτερα πολιτικά σαλόνια, στις τηλεοράσεις, ακόμα και στους νόμους της πολιτείας; Τα βιβλία του Πετρόπουλου, Το άγιο χασισάκι, Το μπουρδέλο, Τα καλιαρντά σήμερα αποτελούν τα επίσημα εγχειρίδια αγωγής της νέο- ελληνικής πολιτείας. Πρωτοπόρος και στο θέμα της καύσης των νεκρών, με έναν πρόσθετο τόνο απόλυτου μηδενισμού: οι στάχτες του στον υπόνομο, μια ιδέα για να κάνουμε και οικονομία στις πολυέξοδες διαδικασίες.

Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ-ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ

  
 Άρθρο του Don Curzio Nitoglia        

Μετάφραση: Ελευθέριος Αναστασιάδης

Κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, η Ευρώπη υπέστη δύο καταστροφικούς πολέμους, ονομαζόμενους παγκόσμιους, αλλά στην πραγματικότητα και ουσιαστικώς προπάντων ευρωπαϊκούς (ιδιαίτερα για τις καταστροφικές συνέπειες που είχαν πάνω στην παλαιά Ευρώπη). Ο πρώτος από το 1914 έως το 1918 και ο δεύτερος από το 1939 έως το 1945, με ένα διάλειμμα που διήρκησε περίπου είκοσι χρόνια, από το 1919 έως το 1939. Οι δύο πόλεμοι προκάλεσαν, προοδευτικά, μία διαδικασία μιας βαθιάς πνευματικής, ηθικής, καλλιτεχνικής και θρησκευτικής παρακμής της Ευρώπης. Τέλος, υπήρξε και μια τρίτη συμφορά, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία, σύμφωνα με το σχέδιο Kalergi, προκάλεσε την παρακμή των δύο ευρωπαϊκών αγαθών που δεν είχαν κτυπηθεί μέχρι το 1945: α) εκείνο το οικονομικό/κοινωνικό, κάνοντας την Ευρώπη να βυθιστεί σε ένα επίπεδο ανεργίας, φτώχειας και βιομηχανικής πτώχευσης και β) εκείνο της εθνικής ταυτότητας, κατεστραμμένης (ακόμη όχι εντελώς) από μία εισβολή εκατομμυρίων ισλαμιστών προερχόμενων από την πρώην Γιουγκοσλαβία, από την Ασία και την Αφρική, έτοιμων να πυροδοτήσουν την Ευρώπη και να κάνουν να τρέξει νέο αίμα (που ήδη έχει αρχίσει να χύνεται). Λες και δεν έφθανε αυτό που χύθηκε στους δύο παγκόσμιους πολέμους.  

ΤΟ ΣΦΥΡΟΚΟΠΗΜΑ ΤΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ

Το παρόν είναι άρθρο είναι φίλου του μπλογκ και θα θέλαμε να ενθαρρύνουμε τους αναγνώστες μας να του δώσουν την πρέπουσα προσοχή.
   

Γράφει ο Emil Sinclair

 «Ἡ ἐποχή ὅπου ὁ ἄνθρωπος εἶχε σταθερούς καί εὔληπτους “Κώδικες Ἀναγνωρίσεως Ἐννοιῶν” καί ἀνάλογες Εἰκόνες – Ὑποδείγματα, τά ὁποῖα ἀφομοίωνε, ἐνεπλούτιζε καί μέ τά ὁποῖα βρισκόταν σέ διαρκῆ ἀναφορά καί ἀλληλοζύμωσι, προχωρῶντας σταθερά στόν δρόμο τῆς ἐξελίξεως, εἶναι πλέον μακρυά... (1)

... οἱ εἰκόνες – εἴδωλα πού παρουσιάζονται στόν ἀνθρώπινο νοῦ, ἀλλάζουν συνεχῶς μορφή καί νόημα (ἀκόμη καί οὐσία συχνά) καί ἐπιστρώνονται, σέ ἀλλεπάλληλα στρώματα μέσα στόν νοῦ, σέ συνύπαρξι καί ἀλληλοεπίδραση, πού δημιουργοῦν μιά συνεχῆ κατάστασι συγχήσεως καί ἀνισορροπίας. (2)»

Απ΄ όταν συνέγραψε ο Ανδρέας Δενδρινός “Το μεταίχμιο”, κατά το 32ο έτος παρακμής (1977, όπως ο ίδιος χαρακτηριστικά έγραψε στον πρόλογο) μέχρι σήμερα, ο Δυτικός Πολιτισμός βρίσκεται εις το ίδιο τέλμα. Έχει βαλτώσει στο Μεταίχμιο μιας εποχής (η οποία, για τον Δενδρινό, νομοτελειακά θα επέλθει μετά την παρακμή) που δεν λέει να έρθει.

ΣΥΝΘΕΤΙΚΟΣ ΤΡΟΜΟΣ

Άρθρο του Francesco Lamendola                                                          

Μετάφραση: Ιωάννης Αυξεντίου

Στις ημέρες μας, δεν είμαστε μόνο μάρτυρες σημαντικών αλλαγών στα ήθη και στις ανθρωπολογικές αντιλήψεις, αλλά  βρισκόμαστε και σε κατάσταση διαρκούς συναγερμού, έναντι ενός υποχθόνιου εχθρού. Όπως χαρακτηριστικά μας λέει η προπαγάνδα του συστήματος, είναι ‘ο εχθρός που κάθε μικρή ή μεγάλη δημοκρατία πρέπει να καταπολεμήσει’, δηλαδή η τρομοκρατία. Πράγματι, κάθε φορά που θα ανοίξουμε τους τηλεοπτικούς δέκτες μας, θα ακούσουμε πως οι ‘δυτικές δημοκρατίες’ βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο εξαιτίας της τρομοκρατίας. Ειδικές αστυνομικές και στρατιωτικές ομάδες δημιουργούνται για την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου και οδηγίες προφύλαξης διανέμονται στους πολίτες. (Σ.τ.Μ. Για να μην υπολογίσουμε τον χορό των δις με τις διάφορες εταιρείες ασφαλείας και όλων των σχετικών).

Φυσικά, αυτό είναι απλά το προσκήνιο. Στα παρασκήνια, οι ηθοποιοί βγάζουν τις μάσκες και παίρνουν οδηγίες από το σκηνοθέτη τους.

Ο Αμερικανός συγγραφέας Webster Griffin Tarpley, στο βιβλίο του 9/11 Synthetic Terror: Made in USA γράφει: «Η τρομοκρατία, στην σύγχρονη εποχή, είναι το μέσον με το οποίο οι εκφυλισμένες ελίτ εξαπολύουν εναντίον των λαών μυστικούς πολέμους, που θα ήταν πολιτικά αδύνατο να τους κάνουν φανερά».

ΟΙ ΚΑΤΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΝ ΑΣΘΕΝΕΙΣ

Γράφει ο Ελευθέριος Αναστασιάδης

O κατά φαντασίαν ασθενής του H.V. Daumier

Εάν κάνουμε μία αναδρομή στην ιστορία, θα διαπιστώσουμε ότι οι  πρωταγωνιστές και οι υποκινητές όλων των πολιτικών μεταβολών, όλων των επαναστάσεων, όπως και των πολέμων χρησιμοποιούσαν πάντα μία προπαγάνδα ή μία μέθοδο πειθούς, η οποία βασιζόταν στο να υποδεικνύει ποιος είναι ο εχθρός που πρέπει να αντιμετωπιστεί ή να νικηθεί. Και φυσικά απέδιδαν σε αυτό τον εχθρό όλες τις βαναυσότητες. Πρόκειται για μια μέθοδο που διαχωρίζει πλήρως το ‘εμείς’ από το ‘αυτοί’ που συχνά (ειδικά σε πολεμικές συγκρούσεις) παρουσιάζονται ως κάτι λιγότερο από μέλη του ανθρώπινου είδους. Αυτή η μέθοδος ήταν και είναι κοινή σε όλες τις ιδεολογικές-πολιτικές παρατάξεις και σε όλα τα γεωπολιτικά στρατόπεδα.

Η ΕΘΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΟΡΦΩΤΟΙ ΤΟΥ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΣΜΟΥ

Άρθρο του Maurizio Blondet  

Μετάφραση: Ιωάννης Αυξεντίου

Ένα από τα μεγάλα επιτεύγματα της ευρωπαϊκής κουλτούρας υπήρξε η Εθνολογία, που μετά τελειοποιήθηκε στην Ανθρωπολογία και στην Πολιτισμική Ανθρωπολογία, δηλαδή την προσεκτική μελέτη των ηθών και των συμπεριφορών των διαφόρων λαών και εθνοτήτων, των θρησκειών τους, των τάξεων τους και της νοοτροπίας τους, της μαγείας κλπ. Υπήρξε ένα ωραίο άνθος, πρέπει να το παραδεχτούμε, της αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού. Οι Άγγλοι, μαθαίνοντας, εις βάρος τους, τι κοστίζει η παραβίαση ορισμένων διατροφικών ταμπού των Sepoys, κατάλαβαν ότι δεν πρέπει  να ζητούν στους Ινδουιστές υπηρέτες να γυαλίζουν τα δερμάτινα παπούτσια τους, αλλά να δίνουν αυτή την εργασία στους μουσουλμάνους υπηρέτες. Έμαθαν ότι εκείνο που μπορούσαν να ζητήσουν από τους Σιχ, δεν μπορούσαν να το απαιτήσουν από τους μουσουλμάνους. Εκατοντάδες εξερευνητές, διαχειριστές σε αποστολές, υπάλληλοι, Αγγλικανοί ιεραπόστολοι και οι ανύπαντρες κόρες τους, στην Αφρική, συνέτασσαν αναφορές πάνω στα έθιμα των διαφόρων φυλών, τις εχθρότητες που προκαλούσαν τις συγκρούσεις μεταξύ τους και τις έστελναν στη Royal  Society, που τις συγκέντρωνε, τις συστηματοποιούσε και τις καταλογοποιούσε. Από μία αποικιακή αναγκαιότητα  εμφανίστηκαν πονήματα όπως ο Χρυσός Κλώνος του James Frazer ή τα διαφωτιστικά έργα του Mircea Eliade. Χωρίς φυσικά να ξεχνάμε τον δικό μας μεγάλο Giuseppe Tucci. 

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΚΤΡΕΠΟΜΕΝΟΥ ΝΟΜΑΔΙΣΜΟΥ

Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου

Από πολλούς ερευνητές έχει επισημανθεί η ανθρωπολογική και πνευματική  σημασία που προσλαμβάνει ο καθιστικός ή ο νομαδικός πολιτισμός. Υπάρχουν λαοί, όπως οι Eβραίοι και οι Τσιγγάνοι, που έχουν μία πνευματική μορφή αδιαχώριστη από το νομαδισμό. Όλοι οι μεγάλοι πολιτισμοί δημιουργηθήκαν από λαούς καθιστικούς και όλες οι μεγάλες πνευματικές κατακτήσεις συνέβησαν εντός λαών με έντονη την τάση να δημιουργούν καθιστικές μορφές κοινωνιών. 

Ανέκαθεν, υπήρχε μία πνευματική μορφή νομαδισμού που λέγεται προσκύνημα, είτε για να μεταβεί κάποιος σε έναν ιερό τόπο είτε για συναντήσει έναν άγιο ή ένα σοφό. Στην αρχαιότητα μόνον αυτές οι μορφές νομαδισμού ήταν αποδεκτές, διότι διαπνέονταν από μία ευεργετική πνευματική επίδραση. Πέραν αυτού  και  μέχρι τις ημέρες μας, στην ύπαιθρο, ο ξένος, ο ταξιδιώτης, θεωρείται πάντα αρχικά ως ύποπτος, διότι μπορεί να μεταφέρει αρνητικές επιδράσεις.

Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ

Άρθρο του Martino Mora

Μετάφραση-επιμέλεια: Ιωάννης Αυξεντίου

«Οι εποχές όπου την πρωτοκαθεδρία την έχει το χρήμα, είναι επίσης εκείνες στις οποίες μαίνεται ο χειρότερος πυρετός για ισότητα». Αυτή η φράση του Marcel De Corte, είναι η καλύτερη εξήγηση για την ιδεολογική κυριαρχία του αφηρημένου εξισωτισμού που σήμερα εμποτίζει την κυρίαρχη πολιτικά ορθή ιδεολογία. Σήμερα, που το χρήμα και το εμπόριο βασιλεύουν, ο αφηρημένος εξισωτισμός μεταξύ των ανθρώπων συνεχώς επιβεβαιώνεται (κοσμοπολιτισμός, πολλαπλασιασμός των δικαιωμάτων για όλους και όλα, μετανάστευση, φεμινισμός, ομοφυλοφιλία, θεωρίες του φύλου κλπ). Όπως έγραψε ο Chantal Delsol: «Οι τρείς παράγοντες της ισότητας, του υλισμού και του ατομικισμού, σχηματίζουν ένα ενιαίο σύνολο, όπου ο κάθε παράγοντας προέρχεται από τον άλλο και τον ενισχύει.»